ورود ثبت نام
ورود ثبت نام

جاکافی مکانیسم ناقص در پلی سیتمی ورا

جاکافی مکانیسم ناقص در پلی سیتمی ورا (pv) را هدف قرار می دهد

جاکافی مکانیسم ناقص در پلی سیتمی ورا

ما در زمان های شگفت انگیزی زندگی می کنیم که نه تنها سازوکارهای بیماری را بهتر درک می کنیم بلکه چگونگی هدف قرار دادن این مکانیسم ها با داروهای تازه کشف شده را درک می کنیم. به عنوان مثال، جاکافی (روکسولیتینیب) اولین داروی مورد تایید FDA برای درمان پلی سیتمی ورا شد که با مهار آنزیم های مهار کننده جانوس کیناز 1(JAK-1) و مهار کننده جانوس کیناز 2 (JAK-2) فعالیت می کند. همراه با سایر تغییرات سلولی، این آنزیم ها در افراد مبتلا به پلی سیتمی ورا از بین می روند.

پلی سیتمی ورا چیست؟

پلی سیتمی ورا نوعی اختلال خونی ناشناخته است. این یک بیماری موذی است که معمولاً در اواخر زندگی (افراد در 60 سالگی خود) ظاهر می شود و در نهایت باعث بروز ترومبوز (سکته مغزی) در یک سوم همه افراد مبتلا به آن می شود. همانطور که همه ما می دانیم، سکته مغزی می تواند مرگبار باشد بنابراین تشخیص PV بسیار جدی است.

داستان چگونگی عملکرد PV از مغز استخوان آغاز می شود. مغز استخوان ما وظیفه ساخت سلول­های خونی را بر عهده دارد. انواع مختلف سلول های خونی در بدن ما نقش های مختلفی دارند. سلول های قرمز خون (گلبول ­های قرمز) وظیفه انتقال اکسیژن به سایر بافت ها و اندام های بدن را دارد، گلبول های سفید به مبارزه با عفونت کمک می کنند و پلاکت ها نیز باعث توقف خونریزی می­شوند. در افراد مبتلا به PV، نوعی جهش در سلول های خونساز چندتایی وجود دارد که باعث تولید بیش از حد گلبول های قرمز، گلبول های سفید و پلاکت ها می شود. به عبارت دیگر، در PV، سلول­های پیش ساز، که به سلول­های قرمز خون، گلبول های سفید و پلاکت ها متمایز می شوند، بیش از حد رانده می شوند.

جاکافی مکانیسم ناقص در پلی سیتمی ورا

مصرف بیش از حد هر چیز خوب نیست، و در مورد PV، افزایش بیش از حد سلول های خونی نیز می تواند سبب پوسیدگی (پارگی) رگ های خونی شده که باعث بروز انواع مشکلات بالینی از جمله موارد زیر شود:

  • سردرد
  • ضعف
  • ورم مغزی (خارش که به طور معمول بعد از دوش با آب گرم یا حمام داغ ظاهر می شود)
  • سرگیجه
  • تعریق
  • ترومبوز یا لخته شدن خون بیش از حد (لخته شدن خون می تواند عروق را مسدود کرده و باعث سکته، حمله قلبی و آمبولی ریوی، یا رگ هایی مانند ورید های پورتال که در کبد تغذیه می کند و باعث آسیب کبدی شود).
  • خونریزی (بیش از حد سلول های خونی - که بسیاری از آنها پلاکت معیوب هستند - می توانند باعث خونریزی شوند)
  • اسپلنومگالی (طحال که گلبول های قرمز مرده را فیلتر می کند، به دلیل افزایش تعداد سلول های خونی در PV متورم می شود.)
  • اریترومالالژیا (درد و گرمای اعضا بدن به دلیل افزایش پلاکت ها است که باعث جلوگیری از جریان خون در انگشتان دست و پا می شود و می تواند منجر به مرگ و قطع عضو شود.)

PV همچنین می تواند بیماری­های دیگر مانند بیماری عروق کرونر قلب و فشار خون ریوی را به دلیل افزایش تعداد سلول­های خون متلاشی شده در گردش خون و هیپرپلازی عضلات صاف و یا رشد بیش از حد که جریان خون را بیشتر محدود می کند، پیچیده­تر سازد. (عضلات صاف دیواره رگ های خونی ما را تشکیل می دهند و افزایش تعداد سلول های خونی احتمالاً عوامل رشد بیشتری را ایجاد می کند که باعث ضخیم شدن عضله صاف می شود.)

تعداد کمی از افراد مبتلا به PV دچار میلوفیبروز می شوند (جایی که مغز استخوان مصرف می شود و یا از بین می رود و پر از فیبروبلاست های کارکردی و پرکننده ای است که منجر به کم خونی می شود) و در نهایت حتی سرطان خون حاد نیز ایجاد می شود. به یاد داشته باشید که PV معمولاً به عنوان نئوپلاسم یا سرطان میلوپرولیفراتیو شناخته می شود زیرا مانند سایر سرطان ها منجر به افزایش پاتولوژیک تعداد سلول ها می شود. اما متأسفانه، در بعضی از افراد مبتلا به PV، سرطان خون نشان دهنده پایان خط در یک سرطان است.

جاکافی مکانیسم ناقص در پلی سیتمی ورا

جاکافی: دارویی که با پلی سیتمی ورا مقابله می کند

افرادی که در فاز پلیتور PV یا فاز مشخص شده با افزایش تعداد سلول­های خونی هستند، با مداخلات تسکینی درمان می شوند باعث کاهش نشانه ها و بهبود کیفیت زندگی می شوند. مشهورترین مورد در میان این روش­های درمانی احتمالاً فلبوتومی یا خونریزی برای کاهش تعداد سلولهای خونی است.

متخصصان همچنین PV را با داروهای مهارکننده میلوس (عوامل شیمی درمانی) - هیدروکسی اوره، بوسولفان، 32p و اخیراً اینترفرون - که مانع تولید بیش از حد سلول های خونی می شود، را درمان می کنند. درمان های سرکوب کننده میلو باعث افزایش احساس سلامتی و بهبودی در بیمار می شود و تصور می رود برای کمک به افراد مبتلا به PV بیشتر طول بکشد. متأسفانه، برخی از این داروها مانند کلرامبوسیل باعث افزایش خطر بروز سرطان خون می شود.

برای افراد مبتلا به PV که در خط تحمل مشکل دارند یا به هیدروکسی اوره واکنش نشان نمی دهند جاکافی بعنوان نوعی عامل سرکوب کننده میلو برای سرکوب خط اول، در دسامبر سال 2014 توسط FDA تأیید شد. جاکافی با مهار آنزیم JAK-1 و JAK-2 که در اکثر افراد با PV جهش یافته است، فعالیت می کند. این آنزیم ها در خون و عملکرد سیستم ایمنی، فرایندهایی که در افراد با PV غیر طبیعی وجود دارند، نقش دارند.

جاکافی مکانیسم ناقص در پلی سیتمی ورا

مطالعات نشان می دهد که در 21 درصد از افرادی که تحمل هیدروکسی اوره را ندارند و واکنشی نیز نشان نمی دهند، جاکافی باعث کاهش اندازه طحال (نیز باعث کاهش اسپلنومگالی می شود) و نیز کاهش نیاز به فلبوتومی می شود. در ادامه این تحقیقات نشان می دهند حتی در صورت وجود بهترین روش های درمانی جایگزین، تنها 1 درصد از این افراد در چنین شرایطی چنین مزایایی را تجربه خواهند کرد. نکته قابل توجه اینکه، جاکافی قبلاً در سال 2011 توسط FDA برای درمان میلوفیبروز تأیید شده بود. شایعترین عوارض جانبی جاکافی (که FDA کنجکاوانه آن را "عوارض جانبی" نیز می نامد) شامل کم خونی، کاهش تعداد پلاکت خون، سرگیجه، یبوست و زونا هستند.

اگر خود یا سایر وابستگانتان مبتلا به PV ای که به هیدروکسی اوره پاسخ نمی دهد هستید، جاکافی می تواند نشان دهنده نوعی درمان جدید امیدوار کننده باشد. برای بقیه، جاکافی نشان دهنده الگوی اصلی برای چگونگی تولید داروهای بیشتر در آینده است. محققان بهتر می توانند بفهمند دقیقاً کدام مکانیسم ها توسط بیماری بهم خورده تا این آسیب شناسی را بعنوان هدف قرار دهند.