ورود ثبت نام
ورود ثبت نام

مقایسه داروی پمبرولیزوماب (کیترودا) در مقابل نیوولوماب (اپدیوو) Pembrolizumab vs. nivolumab

پمبرولیزوماب (نام تجاری: کیترودا) و نیوولوماب (نام تجاری: اپدیوو)

مقایسه داروی پمبرولیزوماب (کیترودا) در مقابل نیوولوماب (اپدیوو)

هر دو جز داروهای تجویزی هستند که برای درمان انواع مختلفی از سرطان ها از جمله تومورهای بدخیم و سرطان های خون استفاده می شوند. این داروها ممکن است به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروها برای سرطان هایی که پیشرفت بیشتری دارند، در بدن پخش شده اند یا دیگر به درمان های قبلی پاسخ نمی دهند، استفاده شوند.
پمبرولیزوماب (کیترودا) در مقابل نیوولوماب (اپدیوو) در گروه داروهایی که به عنوان آنتی بادی های مسدود کننده گیرنده 1 مرگ برنامه ریزی شده سلول (PD-1) شناخته می شوند (مهارکننده های ایست بازرسی ایمنی نیز نامیده می شوند)قرار دارند. آنها درمان های دارویی هدفمندی هستند که با کمک به سیستم ایمنی بدن شما مانع رشد و گسترش سلول های سرطانی در بدن می شوند. اما جز درمان های شیمی درمانی نیستند.
در برخی از انواع سرطان، این داروها فقط در صورتی قابل تجویز هستند که تومور شما دارای نشانگر ژنتیکی خاصی باشد که توسط آزمایش مورد تایید FDA تعیین شده باشد.


پمبرولیزوماب (کیترودا) برای درمان انواع خاصی از سرطان استفاده می شود. این موارد عبارتند از:


• ملانوم یا سرطان سلول مرکل (انواع سرطان پوست)
• سرطان ریه
• سرطان سر و گردن
• لنفوم هوچکین کلاسیک

• لنفوم میان سینه‌ای بزرگ سلول بی اولیه
• سرطان کلیه، مثانه و مجاری ادراری
• سرطان کبد
• سرطان دهانه رحم یا رحم
• سرطان پیشرفته معده یا سرطان مری
• سرطان پستان سه‌گانه-منفی
• نوعی سرطان از جمله سرطان روده بزرگ که آزمایش های آزمایشگاهی ثابت می کند که دارای جهش های خاص در DNA است.

مقایسه داروی پمبرولیزوماب (کیترودا) در مقابل نیوولوماب (اپدیوو)
نیوولوماب (اپدیوو) ممکن است برای درمان در موارد زیر استفاده شود:


ملانومای پیشرفته (سرطان پوست)
• •سرطان ریه
• سرطان کلیه
• لنفوم هوچکین کلاسیک
• سرطان سلول سنگفرشی مری یا سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن
• سرطان مثانه
• سرطان کبد
• نوعی سرطان روده بزرگ که آزمایش های آزمایشگاهی ثابت می کند که دارای جهش های خاص در DNA است.
مزوتلیوما پلورال بدخیم

مقایسه داروی پمبرولیزوماب (کیترودا) در مقابل نیوولوماب (اپدیوو)

از بین پمبرولیزوماب یا نیولوماب کدام یک بهتر است؟


فقط پزشک معالج سرطان شما می تواند به این سوال پاسخ دهد. درمان سرطان همیشه فردی است و آنچه ممکن است تجربه کنید ممکن است با شخص دیگری متفاوت باشد.
انتخاب روش درمانی شما براساس نوع سرطان، شرایط کلی پزشکی، سن، نشانگرهای ژنتیکی، سایر درمان¬هایی که دریافت می کنید، شرایط بدنی، پوشش بیمه و بسیاری از عوامل دیگر تعیین می شود.
به طور کلی، نشان داده شده است که مهارکننده وارسی ایمنی PD-1 به طور قابل توجهی بقای کلی (OS) را در بیماران خاص در طیف گسترده ای از انواع سرطان طولانی می کنند. اما مهم است که بدانیم درمان های سرطان برای همه افراد نتیجه بخش نیست.
در مطالعات بالینی، محققان گروه های بزرگی از بیماران را بررسی می کنند تا بفهمند که داروها چطور عمل می کنند، چگونه مقایسه می شوند و چگونه ممکن است منجر به بروز عوارض جانبی مکرر شوند. این نتایج می تواند به شما و پزشکتان کمک کند که کدام روش درمانی می تواند برای شما بهترین باشد.
مطالعات در مورد پمبرولیزوماب یا نیولوماب چه چیزی را مشخص می کنند؟
در اینجا به عنوان مثال نتایج مطالعه از دو نوع سرطان وجود دارد: سرطان غیر سلول کوچک ریه و ملانوم. بسیاری از مطالعات بالینی دیگر نیز وجود دارد که به بررسی اثربخشی و ایمنی پمبرولیزوماب و نیولوماب در سایر موارد تایید شده آنها می پردازد. همیشه بهترین داروی سرطان را با پزشک خود در میان بگذارید، او در مورد سابقه پزشکی شما بهتر می داند بنابراین می تواند بهترین گزینه های درمانی موجود را به شما توصیه کند.

مقایسه داروی پمبرولیزوماب (کیترودا) در مقابل نیوولوماب (اپدیوو)
سرطان غیر سلول کوچک ریه


از پمبرولیزوماب (کیترودا) و نیولوماب (اپدیوو) برای درمان سرطان غیر سلول کوچک ریه (NSCLC) در شرایط مختلف استفاده می شود. ممکن است لازم باشد آزمایش¬های آزمایشگاهی روی سلول های سرطانی انجام شود تا اگر پروتئین های خاصی مانند PD-L1 را بیان می کنند، مشخص شود.
• پمبرولیزوماب را می توان به تنهایی یا به همراه شیمی درمانی به عنوان اولین درمان برای برخی از بیماران مبتلا به NSCLC پیشرفته یا در صورت عود استفاده کرد. سرطان راجعه سرطانی است که پس از استفاده از سایر روش های درمانی دوباره برمی گردد.
• پمبرولیزوماب همچنین در بیماران مبتلا به NSCLC که به خارج از قفسه سینه گسترش نیافته است و نمی توانند تحت عمل جراحی یا پرتودرمانی قرار گیرند، به عنوان درمان اولیه استفاده می شود.
• همچنین می توان از نیولوماب به عنوان اولین درمان در برخی از بیماران مبتلا به NSCLC استفاده کرد. این دارو همراه با ایپیلیموماب(یرووی)، یکی دیگر از مهارکننده وارسی ایمنی، تجویز می شود و همچنین ممکن است در شیمی درمانی مورد استفاده قرار گیرد. این دارو ممکن است یک گزینه درمانی برای بیماران مبتلا به سرطان ریه پیشرفته یا مکرر باشد. یرووی CTLA-4، پروتئین سلول T متفاوت را مسدود می کند.
کیترودا: در یک مطالعه، 305 بیمار مبتلا به NSCLC پیشرفته یا پمبرولیزوماب را به تنهایی یا رژیم شیمی درمانی پلاتین را به عنوان اولین درمان دریافت کردند مورد مطالعه قرار دادند. آزمایش بیماران از نظر نشانگرهای زیستی PD-L1 حداقل 50٪ بود. این بیماران هیچ درمان دارویی قبلی نداشتند و نیز ژن غیر طبیعی EGFR یا ALK نداشتند.
• نتایج نشان داد که بیماران بیشتری با استفاده از کیترودا در مقایسه با شیمی درمانی عمر طولانی تر داشتند، 71٪ (110/154) بیماران که کیترودا را دریافت کردند و 58٪ (151/87) بیماران شیمی درمانی بودند.
• کیترودا همچنین در مقایسه با شیمی درمانی خطر گسترش سرطان، رشد و یا بدتر شدن آن را 50٪ کاهش داد.
• نیمی از بیماران که از کیترودا در درمان استفاده می کردند در مدت 3/10 ماه زنده ماندند بدون اینکه سرطان گسترش یابد، رشد کند یا بدتر شود، در حالی که این نتیجه در بیماران شیمی درمانی 6 ماه است.
اپدیوو با یرووی: بیماران در مطالعه 793 بیمار پیشرفته NSCLC که قبلاً درمان نشده بودند و از نظر PD-L1 مثبت بودند، یا ترکیب ایپیلیموماب(یرووی) با پمبرولیزوماب(اپدیوو) یا شیمی درمانی دریافت کردند.
• پس از پیگیری تقریباً 30 ماهه، ترکیب ایپیلیموماب با پمبرولیزوماب در مقایسه با استفاده از شیمی درمانی مبتنی بر پلاتین، خطر مرگ را 21٪ کاهش داد.
• در 1/17 ماه، نیمی از بیماران با استفاده از ترکیب ایپیلیموماب با پمبرولیزوماب زنده ماندند، در حالی که در 9/14 ماه، نیمی از بیماران تحت شیمی درمانی زنده ماندند.

مقایسه داروی پمبرولیزوماب (کیترودا) در مقابل نیوولوماب (اپدیوو)
ملانوم


هر دو پمبرولیزوماب (کیترودا) و نیولوماب (اپدیوو) داروهایی هستند که برای درمان ملانوم، نوع شدید سرطان پوست استفاده می شوند. نیولوماب ممکن است با داروی ایمنی درمانی دیگری به نام ایپیلیموماب(یرووی) ترکیب شود.
از این داروها ممکن است برای درمان ملانومای پیشرفته استفاده شود، یعنی زمانی که نتوان با جراحی آن را از بین برد یا در بدن شما گسترش یافته است. همچنین می توان از آنها برای بعد از جراحی جهت کاهش خطر عود سرطان استفاده کرد. این روش های درمانی می تواند به کوچک شدن تومورها کمک کرده و باعث افزایش طول عمر شوند.
کیترودا: در یک کارآزمایی بالینی، پمبرولیزوماب (کیترودا) در بیماران مبتلا به ملانومای پیشرفته در مقایسه با یک داروی دیگر ایمونوتراپی به نام ایپیلیموماب(یرووی) مورد مطالعه قرار گرفت.
• این مطالعه نشان داد که پمبرولیزوماب در مقایسه با ایپیلیموماب تا 31 درصد خطر مرگ را کاهش می دهد. نیمی از بیمارانی که پمبرولیزوماب دریافت می کردند بدون گسترش سرطان، رشد و یا بدتر شدن آن در 1/4 ماه زنده بودند، در حالی که این آمار در بیماران با ایپیلیموماب تا 8/2 ماه است.
• در زمان پیگیری نتایج، 185 مورد از 277 بیمار (67٪) تحت درمان با پمبرولیزوماب در مقایسه با 166 مورد از 278 بیمار (60٪) تحت درمان با ایپیلیموماب زنده مانده بودند.

• علاوه بر این، در 33٪ از بیماران دریافت کننده پمبرولیزوماب، تومورهای آنها کوچک شده است، این در حالی است که این آمار در بیماران دریافت کننده ایپیلیموماب 12٪ است. پمبرولیزوماب در مقایسه با ایپیلیموماب خطر گسترش، رشد و یا بدتر شدن سرطان را تا 42٪ کاهش داد.

مقایسه داروی پمبرولیزوماب (کیترودا) در مقابل نیوولوماب (اپدیوو)

ترکیب اپدیوو با یرووی یا اپدیوو به تنهایی: مصرف اپدیوو با یرووی با اپدیوو به تنهایی هر دو برای درمان ملانوم پیشرفته بدون در نظر گرفتن نتایج آزمایش BRAF، مورد تایید FDA هستند.
BRAF ژنی است که در رشد سلول نقش دارد و ژن غیر طبیعی BRAF (یک ژن با BRAF نیز نامیده می شود) می تواند منجر به سرطان شود. با این حال، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد شما را برای بررسی نتایج BRAF آزمایش کند تا به شما در انتخاب گزینه های درمانی مناسب خود کمک کند.
در یک مطالعه بالینی 945 بیمار مبتلا به ملانوم پیشرفته که قبلاً تحت درمان قرار نگرفته بودند مورد بررسی قرار گرفت.
• بیماران یکی از سه درمان را دریافت کردند: یا ترکیبی از نیوولوماب (اپدیوو) با ایپیلیموماب(یرووی)، نیوولوماب (اپدیوو) به تنهایی یا ایپیلیموماب(یرووی) به تنهایی.
• در گروهی که ترکیب نیوولوماب (اپدیوو) با ایپیلیموماب(یرووی) را دریافت کرده اند، 52٪ بیماران در مقایسه با 26٪ بیمارانی که فقط ایپیلیموماب(یرووی) دریافت کردند، در 5 سال زنده بودند. این نتایج مشابه نتایجی است که قبلاً در 28 ماهگی بدست آمده بودند.
• در بیمارانی که ایپیلیموماب(یرووی) به تنهایی دریافت کرده اند، 44٪ بیماران در مقایسه با 26٪ بیمارانی که فقط ایپیلیموماب(یرووی) دریافت می کردند در مدت 5 سال زنده بودند.
• در یک تجزیه و تحلیل بدست آمده، نیمی از بیمارانی که ترکیب نیوولوماب (اپدیوو) با ایپیلیموماب(یرووی) دریافت کرده اند به مدت 5/11 ماه در مقایسه با برای بیمارانی که ایپیلیموماب(یرووی) به تنهایی برای درمان ملانوما دریافت کرده اند به مدت 9/2 ماه، بدون رشد، گسترش یا بدتر شدن سرطان خود زنده بودند.
چگونه عوارض جانبی بین این داروها مقایسه می شود؟
به طور کلی، عوارض جانبی داروهای ایمنی درمانی می تواند مشابه باشد و می تواند شامل موارد زیر باشد:
• خستگی
• سرفه کردن
• تنگی نفس
• سردرد
• حالت تهوع
• خارش
• راش پوستی
• سرگیجه
• کاهش اشتها
• دل درد
• یبوست
• درد مفصل
• اسهال
همچنین عوارض جانبی جدی تری نیز ممکن است اتفاق بیفتد، اگرچه ممکن است به ندرت اتفاق بیفتد. که این عوارض عبارتند از:
• واکنش های تزریق که می تواند شامل تب، لرز، گرگرفتگی صورت، راش پوستی، خارش پوست، احساس سرگیجه، خس خس سینه و مشکل تنفس باشد.
• واکنشهای خود ایمنی در جایی که سیستم ایمنی بدن به سایر قسمت-های بدن حمله می کند. این می تواند منجر به بروز مشکلات جدی یا تهدید کننده زندگی در ریه ها، روده ها، کبد، غدد هورمونی، کلیه ها، پوست، مغز یا سایر اندام ها شود.
در صورت داشتن هر یک از این علائم، در هنگام دریافت این داروها، فوراً به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهید. برای برخی از عوارض جانبی جدی با ایمونوتراپی، ممکن است لازم باشد دوزهای بالایی از کورتیکواستروئیدها را دریافت کنید تا واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن شما کاهش یابد.
اگر داروهای ایمونوتراپی یا شیمی درمانی دیگری مصرف می کنید، ممکن است عوارض جانبی متفاوت یا جدی تر داشته باشید. بنابراین همیشه عوارض جانبی مورد انتظار خود را با پزشک در میان بگذارید.

مقایسه داروی پمبرولیزوماب (کیترودا) در مقابل نیوولوماب (اپدیوو)
برای بررسی عوارض جانبی با جزئیات بیشتر به اینجا مراجعه کنید:
• عوارض جانبی پمبرولیزوماب (کیترودا)
• عوارض جانبی نیوولوماب (اپدیوو)
پمبرولیزوماب یا نیوولوماب چگونه تجویز می شود؟
پمبرولیزوماب (کیترودا) و نیوولوماب (اپدیوو) معمولاً بصورت تزریق وریدی (IV) آهسته به درون ورید، و در مدت حداقل 30 دقیقه تجویز می شوند. بسته به نوع درمان، به احتمال زیاد این درمان را هر 2 ، 3 ، 4 یا 6 هفته در یک کلینیک سرپایی یا بیمارستان دریافت خواهید کرد.
ارائه دهنده خدمات درمانی این دارو را به شما می دهد. بهتر است که قرارهای خود را از دست ندهید. کل زمان شما در کلینیک براساس رژیم درمانی شما متفاوت خواهد بود. پزشک یا پرستار شما می توانند به شما بگویند که چقد زمان باید منتظر باشید.
پزشک شما با توجه به نوع سرطان یا شرایط تحت درمان، وزن، سن، سایر شرایط سلامتی یا درمان ها و عوارض جانبی که تجربه می کنید، بهترین دوز و برنامه را برای شما تعیین می کند.
اکثر بیماران این داروها را تا زمانی که بیماری آنها بدتر نشود یا عوارض جانبی که ممکن است نیاز به قطع درمان داشته باشد، ادامه می دهند. در بسیاری از موارد، ممکن است درمان ها تا 24 ماه ادامه یابد. اگر عوارض جانبی جدی دارید، ممکن است لازم باشد پزشک سرعت درمان شما را کم کند یا کلا درمان را متوقف کند.
برای بررسی ایمنی این دارو و ادامه درمان می توانید آزمایش های پزشکی یا خونی را در آزمایشگاه انجام دهید. پزشک همچنین ممکن است نحوه فعالیت کبد و کلیه ها را بررسی کند.

 

سفارش و خرید داروی کیترودا