سرطان ریه Lung Cancer

نگاه کلی

سرطان ریه سرطانی است که از ریه ها شروع می شود. ریه ها دو اندام اسفنجی در قفسه سینه می باشند که هنگام استنشاق اکسیژن می گیرند و هنگام بازدم دی اکسید کربن آزاد می کنند.

سرطان ریه علت اصلی مرگ و میر ناشی از سرطان در سراسر جهان می باشد.

افرادی که سیگار می کشند بیشترین خطر ابتلا به سرطان ریه را دارند، اگرچه سرطان ریه در افرادی که هرگز سیگار نکشیده اند نیز ممکن است رخ دهد. خطر ابتلا به سرطان ریه با مدت زمان و تعداد سیگار افزایش می یابد. در صورت ترک سیگار، حتی پس از سال ها سیگار کشیدن، احتمال ابتلا به سرطان ریه به صورت قابل توجهی کاهش می یابد.

علائم

سرطان ریه معمولاً در مراحل اولیه خود علائم و نشانه هایی ایجاد نمی کند. علائم و نشانه های سرطان ریه معمولاً هنگام پیشرفت بیماری بروز می کند.

علائم و نشانه های سرطان ریه می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • سرفه ای که برطرف نمی شود
  • خون سرفه کردن، حتی مقدار کم
  • تنگی نفس
  • درد قفسه سینه
  • گرفتگی صدا
  • کاهش وزن بی دلیل
  • درد استخوان
  • سردرد

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت بروز علائم و نشانه های مداوم نگران کننده به پزشک مراجعه کنید.

اگر سیگار می کشید و قادر به ترک آن نیستید، به پزشک مراجعه کنید. پزشک می تواند استراتژی هایی را برای ترک سیگار مانند مشاوره، داروها و محصولات جایگزین نیکوتین توصیه کند.

علل بیماری

سیگار کشیدن باعث بیشتر سرطان های ریه می شود - هم در افراد سیگاری و هم در افرادی که در معرض دود سیگار هستند. اما سرطان ریه در افرادی که هرگز سیگار نمی کشند و در افرادی که هرگز به مدت طولانی در معرض دود سیگار قرار نداشته اند نیز وجود دارد. در این موارد، ممکن است دلیل مشخصی برای سرطان ریه وجود نداشته باشد.

سیگار کشیدن چگونه باعث سرطان ریه می شود

پزشکان معتقدند که سیگار کشیدن با آسیب رساندن به سلول های ریه، باعث سرطان ریه می شود. وقتی دود سیگار که مملو از مواد سرطان زا می باشد استنشاق می شود، تقریباً بلافاصله تغییرات در بافت ریه آغاز می شود.

در ابتدا بدن قادر به ترمیم این آسیب می باشد. اما با هر بار قرار گرفتن در معرض مکرر دود، آسیب به سلولهای طبیعی در ریه ها افزایش می یابد. با گذشت زمان، آسیب باعث عملکرد غیرطبیعی سلول ها می شود و در نهایت ممکن است سرطان ایجاد شود.

انواع سرطان ریه

پزشکان براساس ظاهر سلولهای سرطانی ریه در زیر میکروسکوپ، سرطان ریه را به دو نوع عمده تقسیم می کنند. پزشک بر اساس نوع اصلی سرطان ریه تصمیمات درمانی را اتخاذ می کند.

دو نوع کلی سرطان ریه عبارتند از:

  • سرطان ریه سلول کوچک. سرطان ریه سلول کوچک تقریباً به طور انحصاری در افراد سیگاری رخ می دهد و شایع تر از سرطان ریه غیر سلول کوچک می باشد.
  • سرطان ریه سلول غیر کوچک. سرطان ریه سلول غیر کوچک، اصطلاحی است که در بردارنده انواع مختلفی از سرطان های ریه می باشد. سرطان های ریه سلول غیر کوچک شامل سرطان سلول سنگفرشی، آدنوکارسینوم و سرطان سلول بزرگ می باشد.

عوامل خطرساز (ریسک فاکتورها)

تعدادی از عوامل ممکن است خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش دهند. برخی از عوامل خطرزا مانند ترک سیگار را می توان کنترل کرد اما سایر عوامل مانند سابقه خانوادگی قابل کنترل نمی باشد.

عوامل خطرزای سرطان ریه عبارتند از:

  • سیگار کشیدن. خطر ابتلا به سرطان ریه با تعداد سیگاری که هر روز می کشید و تعداد سالی که سیگار می کشید افزایش می یابد. ترک سیگار در هر سنی می تواند خطر ابتلا به سرطان ریه را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
  • قرار گرفتن در معرض دود سیگار. حتی اگر سیگار نکشید و در معرض دود سیگار باشید خطر ابتلا به سرطان ریه افزایش می یابد.
  • پرتودرمانی قبلی. در صورت پرتودرمانی قفسه سینه برای نوع دیگری از سرطان، ممکن است خطر ابتلا به سرطان ریه افزایش یابد.
  • قرار گرفتن در معرض گاز رادون. رادون در اثر تجزیه طبیعی اورانیوم در خاک، سنگ و آب تولید می شود که در نهایت بخشی از هوای تنفسی می شود. سطح ناامن رادون می تواند در هر ساختمانی از جمله خانه ها جمع شود.
  • قرار گرفتن در معرض آزبست و سایر مواد سرطان زا. قرار گرفتن در محیط کار در معرض آزبست و سایر مواد شناخته شده سرطان زا - مانند آرسنیک، کروم و نیکل - می تواند خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش دهد، به خصوص در صورت استعمال دخانیات.
  • سابقه خانوادگی سرطان ریه. افراد دارای والدین، ​​خواهر و برادر یا کودک مبتلا به سرطان ریه در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند.

عوارض بیماری

سرطان ریه می تواند عوارضی ایجاد کند، مانند:

  • تنگی نفس. در صورت رشد سرطان و انسداد مجاری اصلی تنفسی، افراد مبتلا به سرطان ریه می توانند دچار تنگی نفس شوند. سرطان ریه همچنین می تواند باعث تجمع مایعات در اطراف ریه ها شود و باعث می شود که هنگام استنشاق ریه های آسیب دیده کاملاً منبسط نشوند.
  • خون سرفه کردن. سرطان ریه می تواند باعث خونریزی در مجاری تنفسی شود و خون سرفه کردن شود (هموپتیز). گاهی ممکن است خونریزی شدید شود. برای کنترل خونریزی روش های درمانی وجود دارد.
  • درد. سرطان ریه پیشرفته که به پوشش داخلی ریه یا نواحی دیگر از بدن مانند استخوان گسترش می یابد، می تواند باعث درد شود. در صورت احساس درد به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا روش های درمانی بسیاری برای کنترل درد در دسترس می باشند.
  • مایعات در قفسه سینه (پلورال افیوژن). سرطان ریه می تواند باعث تجمع مایعات در فضای اطراف ریه آسیب دیده در حفره قفسه سینه (فضای جنبی) شود.

مایعات تجمع یافته در قفسه سینه می تواند باعث تنگی نفس شود. درمان هایی برای تخلیه مایعات از قفسه سینه و کاهش احتمال وقوع مجدد پلور وجود دارد.

  • سرطانی که به سایر قسمت های بدن گسترش می یابد (متاستاز). سرطان ریه اغلب به سایر قسمت های بدن مانند مغز و استخوان گسترش می یابد (متاستاز می دهد).

سرطانی که گسترش می یابد بر اساس عضوی که تحت تأثیر قرار گرفته است می تواند باعث درد، حالت تهوع، سردرد یا سایر علائم و نشانه ها شود. هنگامی که سرطان ریه به خارج از ریه ها گسترش یابد، به طور کلی قابل درمان نمی باشد. درمان هایی برای کاهش علائم، نشانه ها و کمک به فرد برای زندگی طولانی تر در دسترس می باشند.

پیشگیری از بروز بیماری

هیچ راه مطمئنی برای جلوگیری از سرطان ریه وجود ندارد، اما اگر:

  • سیگار نکشید. اگر هرگز سیگار نکشید، سیگار کشیدن را شروع نکنید. با کودکان خود در رابطه با سیگار نکشیدن صحبت کنید تا آنها چگونگی جلوگیری از این عامل اصلی خطر سرطان ریه را درک کنند. مکالمه در رابطه با خطرات سیگار کشیدن را با کودکان خود زود شروع کنید تا آنها بدانند چگونه در برابر فشار همسالان خود واکنش نشان دهند.
  • سیگار کشیدن را متوقف کنید. اکنون سیگار را ترک کنید. ترک آن خطر ابتلا به سرطان ریه را کاهش می دهد، حتی اگر سالها سیگار کشیده باشید. در رابطه با راهکارها و داروهای ترک سیگار که می تواند به شما در ترک سیگار کمک کند با پزشک خود صحبت کنید. گزینه ها شامل محصولات جایگزین نیکوتین، داروها و گروه های پشتیبانی می باشد.
  • از دود سیگار اجتناب کنید. در صورت زندگی یا کار کردن با فرد سیگاری، او را به ترک سیگار ترغیب کنید. حداقل از او بخواهید در بیرون سیگار بکشد. از گذراندن اوقات خود در مناطقی که افراد در آن سیگار می کشند مانند رستوران ها خودداری کنید و به دنبال گزینه های بدون دود باشید.
  • خانه خود را از نظر رادون آزمایش کنید. سطح رادون را در خانه خود بررسی کنید، به خصوص اگر در منطقه ای زندگی می کنید که رادون به عنوان یک مشکل شناخته شده است. راه هایی برای کاهش سطح بالای رادون و ایمن سازی خانه وجود دارد. برای کسب اطلاعات در رابطه با آزمایش رادون، با بخش بهداشت عمومی محلی تماس بگیرید.
  • از مواد سرطان زا در محل کار خودداری کنید. برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی سمی در محل کار، اقدامات احتیاطی را انجام دهید و اقدامات احتیاطی کارفرمای خود را دنبال کنید. به عنوان مثال، اگر ماسک صورت برای محافظت به شما داده شده است، همیشه از آن استفاده کنید. از پزشک خود بپرسید که برای محافظت از خود در محل کار چه اقدامات بیشتری می توانید انجام دهید. در صورت سیگار کشیدن خطر آسیب ریوی ناشی از مواد سرطان زای محل کار افزایش می یابد.
  • رژیم غذایی پر از میوه و سبزیجات داشته باشید. یک رژیم غذایی سالم با انواع میوه ها و سبزیجات انتخاب کنید. منابع غذایی ویتامین ها و مواد مغذی بهترین منابع می باشند. از مصرف مقادیر زیاد ویتامین به صورت قرص به دلیل احتمال آسیب خودداری کنید. به عنوان مثال، محققان امیدوار بودند که با مصرف مکمل بتا کاروتن خطر ابتلا به سرطان ریه را در افراد شدیداً سیگاری کاهش دهند. نتایج نشان داد که این مکمل ها در واقع خطر سرطان را در افراد سیگاری افزایش می دهند.
  • بیشتر روزهای هفته ورزش کنید. اگر مرتباً ورزش نمی کنید، آرام آرام شروع کنید. سعی کنید بیشتر روزهای هفته ورزش کنید.

تشخیص

آزمایش سرطان ریه در افراد سالم

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان ریه هستند ممکن است با استفاده از سی تی اسکن، سالانه غربالگری سرطان ریه را انجام دهند. غربالگری سرطان ریه معمولاً به افراد 55 سال به بالا که سالها به شدت سیگار می کشیدند یا در 15 سال گذشته سیگار را ترک کرده اند، توصیه می شود.

در رابطه با خطر سرطان ریه با پزشک خود مشورت کنید. می توانید با هم تصمیم بگیرید که آیا غربالگری سرطان ریه برای شما مناسب است یا خیر.

آزمایش هایی برای تشخیص سرطان ریه

در صورت بروز علائم احتمال ابتلا به سرطان ریه، پزشک می تواند تعدادی آزمایش برای جستجوی سلولهای سرطانی و رد سایر عارضه ها تجویز کند.

آزمایش ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • تست های تصویربرداری. ممکن است با یک عکس اشعه ایکس از ریه ها یک توده یا گره غیرطبیعی نشان داده شود. CT اسکن می تواند ضایعات کوچکی را در ریه های شما نشان دهد که ممکن است در اشعه ایکس تشخیص داده نشوند.
  • سیتولوژی خلط. در صورت سرفه کردن و تولید خلط، مشاهده خلط در زیر میکروسکوپ می تواند وجود سلولهای سرطانی ریه را مشخص کند.
  • نمونه بافت (نمونه برداری). نمونه ای از سلولهای غیرطبیعی ممکن است در روشی به نام بیوپسی برداشته شود.

پزشک می تواند به روش های مختلفی از جمله برونکوسکوپی، نمونه برداری انجام دهد، در این روش پزشک با استفاده از یک لوله روشن که از گلو و داخل ریه ها عبور می کند، مناطق غیر طبیعی ریه های شما را بررسی می کند.

مدیاستینوسکوپی، که در آن شکافی در قاعده گردن شما ایجاد می شود و ابزار جراحی در پشت استخوان سینه شما قرار داده می شود تا نمونه های بافتی از گره های لنفاوی گرفته شود.

گزینه دیگر بیوپسی سوزنی می باشد، که در آن پزشک با استفاده از عکس اشعه ایکس یا CT سوزنی را از دیواره قفسه سینه به داخل بافت ریه هدایت می کند تا سلول های مشکوک را جمع آوری کند.

نمونه بیوپسی نیز ممکن است از گره های لنفاوی یا سایر مناطق گسترش سرطان مانند کبد گرفته شود.

تجزیه و تحلیل دقیق سلولهای سرطانی در آزمایشگاه نوع سرطان ریه را نشان می دهد. نتایج آزمایش پیچیده می تواند مشخصات خاص سلولها را به پزشک نشان دهد که می تواند به تعیین پیش آگهی و راهنمایی درمان کمک کند.

آزمایش های برای تعیین میزان گستردگی سرطان

هنگامی که سرطان ریه تشخیص داده شد، پزشک برای تعیین میزان (مرحله) سرطان تلاش خواهد کرد. مرحله سرطان به پزشک و فرد مبتلا کمک می کند تا در رابطه با مناسب ترین روش درمانی تصمیم بگیرند.

آزمایش های مرحله بندی ممکن است شامل روش های تصویربرداری باشد که به پزشک اجازه می دهد تا به دنبال شواهدی در رابطه با گسترش سرطان به ریه ها باشد. این آزمایش ها شامل CT، MRI، توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) و اسکن استخوان می باشد. هر آزمایش برای هر شخص مناسب نمی باشد، بنابراین برای تشخیص روش مناسب با پزشک خود مشورت کنید. مراحل سرطان ریه با اعداد رومی نشان داده می شود که از 0 تا IV متغیر می باشد و کمترین مراحل نشان دهنده سرطان محدود به ریه می باشد. در مرحله چهارم، سرطان پیشرفته در نظر گرفته می شود و به مناطق دیگر بدن گسترش یافته است.

درمان

فرد مبتلا و پزشک بر اساس عوامل مختلفی از جمله سلامت کلی، نوع و مرحله سرطان و ترجیحات خود، یک طرح درمانی سرطان را انتخاب می کنند.

در بعضی موارد، ممکن است فرد انتخاب کند که تحت درمان قرار نگیرد. به عنوان مثال، ممکن است احساس کنید که عوارض جانبی درمان از مزایای آن بیشتر می باشد. در این صورت، پزشک ممکن است تنها اقداماتی را برای درمان علائم سرطان، مانند درد یا تنگی نفس پیشنهاد دهد.

عمل جراحی

در طی جراحی، شما برای از بین بردن سرطان ریه و حاشیه بافت سالم تلاش می کند. روش های حذف سرطان ریه شامل موارد زیر می باشد:

  • نمونه برداری مثلثی برای برداشتن قسمت کوچکی از ریه که حاوی تومور می باشد همراه با حاشیه ای از بافت سالم.
  • نمونه برداری قطعه ای برای برداشتن قسمت بزرگتری از ریه، اما نه لوب کامل.
  • لوبکتومی برای برداشتن کل لوب یک ریه.
  • پنومونکتومی برای برداشتن کل ریه.

در صورت قرار گرفتن تحت عمل جراحی، جراح ممکن است غدد لنفاوی را از قفسه سینه خارج کند تا آنها را از نظر سرطان بررسی کند.

در صورت محدود شدن سرطان به ریه ها، جراحی می تواند یک گزینه باشد. اما در صورت ابتلا به سرطان ریه بزرگتر، پزشک می تواند شیمی درمانی یا پرتودرمانی را قبل از جراحی برای کوچک کردن سرطان توصیه کند. در صورت احتمال وجود خطر باقی ماندن سلول های سرطانی پس از جراحی یا عود کردن سرطان، پزشک ممکن است شیمی درمانی یا پرتودرمانی را پس از جراحی توصیه کند.

پرتو درمانی

پرتودرمانی از پرتوهای پرانرژی منابعی مانند اشعه ایکس و پروتون برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند. در طول پرتودرمانی، دستگاهی به دور فرد مبتلا که روی میز دراز می کشد، حرکت می کند و اشعه به نقاط دقیق بدن هدایت می شود.

برای افراد مبتلا به سرطان ریه در سطح پیشرفته، ممکن است از پرتودرمانی قبل از جراحی یا بعد از جراحی استفاده شود. این اقدام اغلب با درمان های شیمی درمانی همراه می شود. در صورت عدم امکان جراحی، شیمی درمانی ترکیبی و پرتودرمانی می تواند درمان اصلی باشد.

پرتودرمانی ممکن است در سرطانهای پیشرفته ریه و مواردی که به سایر مناطق بدن گسترش یافته اند، به تسکین علائمی مانند درد کمک کند.

شیمی درمانی

درشیمی درمانی داروهایی استفاده می شود که سلولهای سرطانی را از بین می برد. یک یا چند داروی شیمی درمانی ممکن است از طریق ورید بازو (به صورت داخل وریدی) تزریق شود یا به صورت خوراکی مصرف شود. ترکیبی از داروها معمولاً در طی یک دوره از هفته ها یا ماهها در یک دوره درمانی تجویز می شود، و در این فاصله زمانی فرد استراحت می کند تا بتوانید بهبود یابد.

شیمی درمانی اغلب پس از جراحی برای از بین بردن سلولهای سرطانی باقی مانده استفاده می شود. این روش می تواند به تنهایی استفاده شود یا همراه با پرتودرمانی باشد. همچنین ممکن است شیمی درمانی قبل از جراحی برای کوچک شدن سرطان ها و آسان تر شدن برداشتن بافت سرطانی استفاده شود.

در افراد مبتلا به سرطان ریه پیشرفته، می توان از شیمی درمانی برای تسکین درد و سایر علائم استفاده کرد.

رادیوتراپی استریوتاکتیک بدن

رادیوتراپی استریوتاکتیک بدن که به آن رادیو جراحی نیز گفته می شود، یک درمان پرتوی شدید است که بسیاری از پرتوهای تابش از بسیاری از زوایا سرطان را هدف قرار می دهد. درمان رادیوتراپی بدن با استریوتاکتیک معمولاً در یک یا چند روش درمانی انجام می شود.

رادیوتراپی استریوتاکتیک بدن ممکن است یک گزینه برای افرادی باشد که سرطان ریه کوچک دارند و نمی توانند تحت عمل جراحی قرار بگیرند. همچنین ممکن است برای درمان سرطان ریه که به سایر قسمت های بدن از جمله مغز گسترش می یابد، استفاده شود.

درمان دارویی هدفمند

درمان های دارویی هدفمند بر روی ناهنجاری های خاص موجود در سلول های سرطانی متمرکز هستند. درمان های دارویی هدفمند با مسدود کردن این ناهنجاری ها، می توانند سلول های سرطانی را از بین ببرند.

بسیاری از داروهای درمانی هدفمند برای درمان سرطان ریه استفاده می شوند، اگرچه بیشتر این موارد فقط برای افراد مبتلا به سرطان پیشرفته یا عودکننده اختصاص دارد.

برخی از روشهای درمانی هدفمند فقط در افرادی که سلولهای سرطانی آنها دارای جهشهای ژنتیکی خاصی هستند موثر می باشد. برای تشخیص کمک کننده بودن این دارو ها ممکن است سلول های سرطانی در آزمایشگاه مورد آزمایش قرار بگیرند.

ایمونوتراپی

برای مقابله با سرطان از ایمنوتراپی سیستم ایمنی بدن استفاده می شود. سیستم ایمنی بدن که علیه بیماری مبارزه می کند ممکن است به سرطان حمله نکند زیرا سلول های سرطانی پروتئین هایی تولید می کنند که به آنها کمک می کند تا از سلول های سیستم ایمنی بدن پنهان شوند. ایمنی درمانی منجر به تداخل این روند می شود.

درمان های ایمونوتراپی به طور کلی برای افرادی که سرطان ریه و سرطان های پیشرفته موضعی دارند و به سایر قسمت های بدن گسترش یافته اند، اختصاص دارد.

درمان تسکینی

افراد مبتلا به سرطان ریه اغلب علائم و نشانه های سرطان و همچنین عوارض جانبی درمان را تجربه می کنند. مراقبت های حمایتی، که تحت عنوان درمان تسکینی نیز شناخته می شوند، یک درمان خاص در پزشکی می باشد که شامل کار با پزشک برای به حداقل رساندن علائم و نشانه ها است.

پزشک ممکن است ملاقات با یک تیم درمان تسکینی را بلافاصله پس از تشخیص خود توصیه کند تا اطمینان حاصل شود که فرد در طول درمان سرطان و بعد از آن راحت می باشد.

در یک مطالعه دیده شده است، که افراد مبتلا به سرطان ریه غیر سلول کوچک پیشرفته که بلافاصله پس از تشخیص تحت مراقبت های حمایتی قرار گرفتند، عمر طولانی تری نسبت به افرادی که به درمان هایی مانند شیمی درمانی و پرتودرمانی ادامه دادند، داشتند.در افراد تحت مراقبت های حمایتی، بهبود روحیه و کیفیت زندگی گزارش شده است. آنها به طور متوسط ​​تقریباً سه ماه بیشتر از کسانی که تحت مراقبت استاندارد قرار داشتند زنده مانده اند.

سبک زندگی و درمان های خانگی

کنار آمدن با تنگی نفس

بسیاری از افراد مبتلا به سرطان ریه در دوره ای از بیماری دچار تنگی نفس می شوند. درمان هایی مانند اکسیژن مکمل و داروها برای کمک به احساس راحتی بیشتر در دسترس هستند، اما همیشه کافی نمی باشند.

برای کنار آمدن با تنگی نفس، موارد زیر ممکن است کمک کننده باشند:

  • سعی کنید آرام باشید. احساس تنگی نفس می تواند ترسناک باشد. اما ترس و اضطراب تنها تنفس را دشوار می کند. سعی کنید هنگامی که احساس تنگی نفس می کنید، ترس را با انتخاب فعالیتی که به آرامش شما کمک می کند، کنترل کنید. برای مثال به موسیقی گوش دهید، تعطیلات مورد علاقه خود را تصور کنید، مراقبه کنید یا یک دعا بخوانید.
  • در یک موقعیت راحت قرار بگیرید. به جلو خم شدن در صورت تنگی نفس می تواند کمک کننده باشد.
  • روی نفس خود تمرکز کنید. در صورت تنگی نفس، ذهن خود را بر روی تنفس خود متمرکز کنید. به جای تلاش برای پر کردن ریه ها از هوا، بر روی حرکت دادن عضلات کنترل کننده دیافراگم تمرکز کنید. با لب های جمع شده نفس بکشید و با فعالیت خود نفس هایتان را تند کنید.
  • انرژی خود را برای آنچه مهم است ذخیره کنید. در صورت ابتلا به تنگی نفس، ممکن است به راحتی خسته شوید. کارهای غیر ضروری را حذف کنید تا بتوانید انرژی خود را برای کارهایی که باید انجام شوند ذخیره کنید.

در صورت تنگی نفس یا تشدید علائم، به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا روش های درمانی بسیاری برای رفع تنگی نفس وجود دارد.

درمان های جایگزین

درمان های تکمیلی و جایگزین سرطان ریه نمی توانند سرطان را درمان کنند. اما اغلب می توانند با اقدامات درمانی پزشک برای کمک به تسکین علائم و نشانه ها ترکیب شوند.

کالج پزشکان قفسه سینه آمریکایی تجربه موارد زیر را به افراد مبتلا به سرطان ریه پیشنهاد می کند:

  • طب سوزنی. در طی یک جلسه طب سوزنی، یک پزشک آموزش دیده سوزن های کوچک را در نقاط دقیق بدن فرو می کند. طب سوزنی ممکن است درد را تسکین داده و عوارض جانبی درمان سرطان، مانند حالت تهوع و استفراغ را کاهش دهد، اما هیچ مدرکی مبنی بر تأثیر طب سوزنی بر سرطان وجود ندارد.
  • هیپنوتیزم. هیپنوتیزم به طور معمول توسط یک درمانگر انجام می شود که فرد را از طریق تمرینات آرام سازی راهنمایی می کند و از فرد می خواهد که به افکار خوشایند و مثبت بیندیشد. هیپنوتیزم ممکن است اضطراب، حالت تهوع و درد را در افراد مبتلا به سرطان کاهش دهد.
  • ماساژ. در طی ماساژ، یک ماساژ درمان با استفاده از دستان خود به پوست و عضلات فشار می آورد. ماساژ می تواند به کاهش اضطراب و درد در افراد مبتلا به سرطان کمک کند. برخی از ماساژ درمان ها به طور ویژه برای کار با افراد مبتلا به سرطان آموزش دیده اند.
  • مراقبه. مدیتیشن یک بازتاب آرام از آنچه که فرد بر آن متمرکز شده است مانند ایده، تصویر یا صدا می باشد. مدیتیشن می تواند باعث کاهش استرس و بهبود کیفیت زندگی در افراد مبتلا به سرطان شود.
  • یوگا. یوگا ترکیبی از حرکات کششی آرام با تنفس عمیق و مراقبه می باشد. یوگا به افراد سرطانی کمک می کند خواب بهتری داشته باشند.

راهکارهایی برای کنار آمدن با بیماری

پذیرش ابتلا به سرطان می تواند بسیار دشوار باشد. با گذشت زمان راه های مقابله با پریشانی را پیدا خواهید کرد. تا آن زمان، ممکن است موارد زیر کمک کننده باشند:

  • به اندازه کافی در رابطه با سرطان مطالعه کنید تا بتوانید در رابطه با درمان خود تصمیم بگیرید. در رابطه با سرطان ریه، گزینه های درمانی و در صورت تمایل، پیش آگهی با پزشک خود مشورت کنید. با کسب اطلاعات بیشتر می توانید در تصمیم گیری در رابطه با درمان اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنید.
  • با دوستان و خانواده خود در ارتباط باشید. قوی نگه داشتن روابط نزدیک به کنار آمدن با بیماری کمک می کند. دوستان و خانواده می توانند به فرد بیمار در کارهایی مانند مراقبت از خانه در صورت بستری بودن در بیمارستان کمک کنند و در هنگام احساس غرق شدن در ناراحتی می توان بر حمایت عاطفی آنها حساب کرد.
  • کسی را پیدا کنید که با او صحبت کنید. شنونده خوبی پیدا کنید که مایل به گوش دادن صحبت های شما درباره امیدها و ترس هایتان باشد. این فرد می تواند یکی از دوستان یا اعضای خانواده باشد. یک مشاور، مددکار اجتماعی پزشکی، روحانی یا گروه پشتیبانی سرطان نیز می تواند مفید باشد.

در رابطه با گروه های پشتیبانی منطقه خود از پزشک خود سوال کنید

آمادگی برای ملاقات با پزشک

اگر پزشک خانواده به وجود سرطان ریه مشکوک شده باشد، احتمالاً فرد را به یک پزشک متخصص ارجاع می دهد. متخصصان سرطان ریه می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • پزشکان متخصص در درمان سرطان (متخصصان آنکولوژی)
  • پزشکانی که بیماری های ریوی را تشخیص و معالجه می کنند (متخصصان ریه)
  • پزشکانی که از پرتودرمانی برای درمان سرطان استفاده می کنند (انکولوژیست های پرتوی)
  • جراحانی که ریه را جراحی می کنند (جراحان توراکس)
  • پزشکانی که علائم و نشانه های سرطان و عوارض جانبی درمان سرطان را درمان می کنند (متخصصان درمان تسکینی)

آنچه می توانید انجام دهید

از آنجا که زمان ملاقات با پزشک می تواند مختصر باشند، و اغلب موارد زیادی برای گفتگو وجود دارد، بهتر است برای ملاقات با پزشک آماده باشید. برای آمادگی برای ملاقات با پزشک، سعی کنید:

  • از هرگونه محدودیت قبل از قرار ملاقات آگاه باشید. در زمان تعیین وقت، حتماً در رابطه با محدودیت های قبل از قرار ملاقات مانند محدود کردن رژیم غذایی، سوال کنید.
  • علائم را یادداشت کنید، از جمله علائمی که به نظر می رسد ارتباطی با دلیل قرار ملاقات با پزشک ندارند.
  • اطلاعات شخصی کلیدی، از جمله استرسهای عمده یا تغییرات اخیر زندگی را یادداشت کنید.
  • لیستی از تمام داروها، ویتامین ها یا مکمل های مصرفی تهیه کنید.
  • سوابق پزشکی خود را جمع آوری کنید. در صورت عکسبرداری از سینه یا سونوگرافی توسط پزشک دیگر، سعی کنید آن را ضمیمه پرونده خود کنید.
  • از یکی از اعضای خانواده یا دوست خود بخواهید که شما را همراهی کند. گاهی اوقات ممکن است به خاطر سپردن تمام اطلاعاتی که در طی قرار ملاقات به شما ارائه می شود دشوار باشد. شخصی که شما را همراهی می کند ممکن است چیزی را که فراموش کرده اید را به یاد داشته باشد.
  • سوالات خود را یادداشت کنید.

تهیه لیستی از سوالات از قبل می تواند به شما کمک کند که از وقت خود با پزشک نهایت استفاده را ببرید. در صورت اتمام زمان، سوالات خود را از مهمترین تا کم اهمیت ترین بپرسید.، برخی از سوالات اساسی در رابطه با سرطان که باید از پزشک خود بپرسید شامل موارد زیر می باشد:

  • مبتلا به چه نوع سرطان ریه هستم؟
  • آیا می توانم عکس رادیوگرافی یا CT اسکن قفسه سینه را که سرطان من را نشان می دهد مشاهده کنم ؟
  • چه عواملی باعث بروز علائم من می شود؟
  • بیماری در چه مرحله ای می باشد؟
  • آیا به آزمایش های بیشتری احتیاج دارم؟
  • آیا سلولهای سرطانی ریه من باید از نظر جهش ژنی که ممکن است گزینه های درمانی من را تعیین کند، مورد آزمایش قرار بگیرند ؟
  • آیا سرطان من به سایر قسمت های بدن سرایت کرده است؟
  • چه روش های درمانی موجود است ؟
  • آیا هیچ یک از این روش های درمانی سرطان من را درمان می کند؟
  • عوارض جانبی هر درمان چیست؟
  • آیا درمانی وجود دارد که به نظر شما برای من بهترین باشد؟
  • آیا اگر من اکنون سیگار را ترک کنم، فایده ای دارد؟
  • به یک دوست یا یکی از اعضای خانواده در شرایط من چه توصیه ای می کنید؟
  • اگر من تمایلی به درمان نداشته باشم، چه اتفاقی می افتد ؟
  • آیا روش هایی برای تسکین علائم و نشانه هایی که تجربه می کنم وجود دارد؟
  • آیا می توانم در یک آزمایش بالینی ثبت نام کنم؟
  • آیا باید به متخصص مراجعه کنم؟ هزینه آن چقدر است و آیا بیمه من آن را پوشش می دهد؟
  • آیا بروشور یا مطالب چاپی دیگری وجود دارد که بتوانم از آنها استفاده کنم؟ چه وب سایت هایی را پیشنهاد می کنید؟

علاوه بر سوالاتی که برای پرسیدن از پزشک خود آماده کرده اید، در هنگام قرار ملاقات خود در پرسیدن هر سوالی که برایتان پیش آمده است تردید نکنید.

از پزشک چه انتظاری می رود

آمادگی برای سوالاتی که ممکن است پزشک از شما بپرسد، زمان را پرداختن به موارد دلخواه شما حفظ می کند. پزشک ممکن است سوالات زیر را از شما بپرسد:

  • چه زمانی برای الین بار علائم و نشانه های بیماری را تجربه کرده اید؟
  • آیا علائم شما مداوم یا گاه به گاه بوده است؟
  • شدت علائم شما چقدر است؟
  • آیا هنگام تنفس خس خس می کنید؟
  • آیا سرفه ای دارید که احساس می کنید در طی آن گلو را تمیز می کنید؟
  • آیا تاکنون مبتلا به آمفیزم یا بیماری انسدادی مزمن ریوی شده اید؟
  • آیا برای تنگی نفس دارو مصرف می کنید؟
  • آیا چیزی علائم شما را بهبود می بخشد؟
  • آیا چیزی علائم شما را بدتر می کند؟