دیدانوزین Didanosine

نام های تجاری:

دیدانوزین



Didanosine (ddI، DDI) ، با نام تجاری Videx فروخته می شود ، دارویی است که برای درمان HIV / AIDS استفاده می شود. [1] این دارو در ترکیب با سایر داروها به عنوان بخشی از درمان ضد ویروسی بسیار فعال (HAART) استفاده می شود. از کلاس بازدارنده های معکوس ترانس کریپتاز است.

دیدانوزین برای اولین بار در سال 1975 توصیف شد و در سال 1991 برای استفاده در ایالات متحده تأیید شد. [2]

عوارض جانبی


شایعترین عوارض جانبی با دیدانوزین اسهال ، حالت تهوع ، استفراغ ، درد شکم ، تب ، سردرد و بثورات پوستی است. [3] نوروپاتی محیطی در 21-26٪ از شرکت کنندگان در آزمایش های کلیدی دیدانوزین رخ داده است. [4]

پانکراتیت به ندرت مشاهده می شود اما باعث مرگ و میر گاه به گاه می شود ، و دارای وضعیت هشدار جعبه سیاه است. [5] سایر عوارض جانبی جدی گزارش شده ، تغییرات شبکیه ، نوریت بینایی و تغییرات عملکردهای کبدی است. خطر برخی از این عوارض جانبی جدی با نوشیدن الکل افزایش می یابد.

در فوریه 2010 ، سازمان غذا و داروی ایالات متحده بیانیه ای صادر كرد كه بیماران با استفاده از دیدانوزین (ویدكس) در معرض خطر یك اختلال كبدی نادر اما بالقوه كشنده ، فشار خون پورتال غیرسیروزى هستند. [6]

تداخلات دارویی


اثر متقابل مهمی نیز با آلوپورینول ثبت شده است و از تجویز این داروها با هم باید خودداری شود. [4]
نشان داده شده است كه كاهش در سطح پلاسماي اينديناوير و دلاواردين هنگامي كه همزمان با ديدانوزين تجويز مي شود ، رخ مي دهد. این داروها باید در زمان های مختلف تجویز شوند. [4]
کتوکونازول ، ایتراکونازول ، سیپروفلوکساسین به دلیل برهم کنش با ماده بافر باید در زمان دیگری از دیدانوزین تجویز شود. [4]
تجویز با داروهای دارای سمیت همپوشانی ، مانند زالسیتابین و استاوودین ، ​​توصیه نمی شود. [7]
الکل می تواند سمیت Didanosine را تشدید کند و اجتناب از نوشیدن الکل در هنگام مصرف didanosine توصیه می شود. [4]

مقاومت


مقاومت دارویی به didanosine ایجاد می شود ، هر چند کندتر از zidovudine (ZDV) است. شایعترین جهش مشاهده شده در داخل بدن L74V در ژن pol ویروسی است که مقاومت متقاطعی به زالسیتابین می دهد. سایر جهش های مشاهده شده شامل K65R و M184V است. [4] [8]

 

مکانیسم عمل


دیدانوزین (ddI) یک آنالوگ نوکلئوزیدی آدنوزین است. [9] با سایر آنالوگهای نوکلئوزید تفاوت دارد ، زیرا هیچ یک از پایه های منظم را ندارد ، در عوض دارای هیپوکسانتین به حلقه قند است. در داخل سلول ، ddI توسط آنزیم های سلولی به متابولیت فعال تری دی فسفات دیدوکسی آدنوزین ، ddATP فسفریله می شود. مانند سایر آنالوگ های نوکلئوزید ضد HIV ، با اختلاط به عنوان یک خاتمه دهنده زنجیره ای عمل می کند و با رقابت با dATP طبیعی ترانس کریپتاز معکوس ویروسی را مهار می کند.

فارماکوکینتیک

جذب خوراکی Didanosine نسبتاً کم (42٪) [4] اما سریع است. غذا به میزان قابل توجهی فراهمی زیستی دیدانوزین را کاهش می دهد و دارو باید با معده خالی تجویز شود. [4] نیمه عمر در پلاسما فقط 5/1 ساعت است [4] اما در محیط داخل سلول بیش از 12 ساعت است. اکنون یک فرمولاسیون با پوشش روده ای نیز به بازار عرضه شده است. حذف غالباً کلیه است. کلیه ها به طور فعال Didanosine ترشح می کنند ، مقدار آن 20٪ از دوز خوراکی است.

تاریخچه


داروی مربوط به داروی didanosine ، 2 ′ ، 3′-dideoxyadenosine (ddA) ، در ابتدا توسط موریس J. Robins (استاد شیمی آلی در دانشگاه بریگام یانگ) و R.K. رابینز در سال 1964. متعاقباً ، ساموئل برودر ، هیروکی میتسویا و رابرت یارچوان در انستیتوی ملی سرطان (NCI) دریافتند که ddA و ddI می توانند همانندسازی اچ آی وی را در لوله آزمایش مهار کنند و آزمایشات بالینی اولیه را انجام دادند که نشان می دهد دیدانوزین در بیماران آلوده به اچآیوی. به نمایندگی از NCI ، به آنها امتیازاتی در مورد این فعالیتها اعطا شد. از آنجا که NCI مستقیماً محصولات را به بازار عرضه نمی كند ، م Instسسه ملی بهداشت (NIH) مجوز انحصاری ده ساله را به Bristol-Myers Squibb Co. (BMS) برای بازاریابی و فروش ddI به عنوان Vi اعطا كرد.

 

منبع

wikipedia

 

با قوانین سین سا موافقم.