دی والپروئکس سدیم Divalproex sodium

نام های تجاری: دی والپروئکس دپاکوت دپاکوت ای آر دیواپوکس دی والبایوکس دیوالدین والپومیکس دپاکوت اسپرینکل (بیشتر)

موارد مصرف

این دارو برای درمان اختلالات تشنج، برخی شرایط خاص روانی (مرحله شیدایی اختلال دو قطبی) و جلوگیری از سردرد های میگرنی استفاده می شود. دیوالپروکس سدیم با ترمیم تعادل برخی از مواد طبیعی خاص (انتقال دهنده های عصبی) در مغز عمل می‌کند.

زمان و نحوه مصرف

پیش از هر بار مصرف این دارو، راهنمای مصرف دارو را مطالعه نمایید. می توانید سوالات خود را از پزشک معالج خود یا پزشک داروخانه بپرسید.

این دارو را طبق تجویز پزشک به صورت خوراکی و در صورت بروز ناراحتی معده، همراه با غذا مصرف کنید. قرص را به طور کامل بلعیده و از جویدن و خرد کردن آن خودداری نمایید. این امر ممکن است موجب تحریک گلو و دهان شود.

دوز مصرفی دارو طبق وزن، سن، شرایط پزشکی فرد، میزان پاسخ بدن به درمان و دیگر داروهای استفاده شده تعیین می شود. به یاد داشته باشید پزشک داروخانه و پزشک معالجتان را از تمامی محصولات مورد استفاده خود ( از جمله: داروهای با نسخه، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) مطلع سازید. بیشترین اثربخشی دارو در نتیجه مصرف منظم آن حاصل می شود. بنابراین دیوالپروکس سدیم را در یک زمان مشخص از روز مصرف نمایید تا مقدار داروی موجود در خون ثابت بماند.

در صورتی که از این دارو برای درمان تشنج استفاده می‌شود، مصرف آن را بدون مشورت با پزشک قطع نکنید. قطع ناگهانی دارو، می تواند باعث تشدید برخی عوارض شود، بنابراین لازم است ابتدا میزان دوز دارو به تدریج کاهش یابد.

دیوالپروکس سدیم سردردهای حاد میگرنی را تسکین نمی دهد بنابراین برای حملات حاد، از سایر داروها طبق تجویز پزشک استفاده نموده و در صورت عدم بهبود شرایط فعلی، پزشک خود را مطلع سازید.

عوارض جانبی

اسهال، سرگیجه، خواب آلودگی، ریزش مو، تاری چشم یا دو بینی، تغییر در دوره های قاعدگی، صدای زنگ در گوش، لرزش، عدم ثبات و تغییرات وزن می‌توانند از عوارض این دارو باشند. در صورت تداوم یا تشدید هر یک از عوارض، حتماً آن را با پزشک معالج یا پزشک داروخانه مطرح کنید.

ممکن است به ندرت قرص‌های جزئی در مدفوع مشاهده شود. این امر به دلیل وجود برخی اختلالات روده (مانند ایلئوستومی و کولوستومی) رخ می‌دهد و در صورت مشاهده آن سریعاً موضوع را به پزشک معالج خود اطلاع دهید.

به یاد داشته باشید پزشک معالجتان این دارو را به دلیل بیشتر بودن منافع این دارو نسبت به عوارض آن برای شما تجویز کرده است. بیشتر افراد با مصرف این دارو، دچار عوارض جانبی جدی نمی شوند.

تعداد کمی از افراد که بنا به دلایلی (مانند: تشنج، اختلال دو قطبی، درد) از داروهای ضد تشنج استفاده می کنند، ممکن است دچار افسردگی، تفکر و یا اقدام به خودکشی و یا سایر مشکلات ذهنی و خلقی شوند. اگر شما، خانواده و یا پرستارتان متوجه هرگونه تغییر غیرمعمول یا ناگهانی در خلق و خو، افکار یا رفتار خود (مانند: گیجی، مشکلات حافظه، نشانه‌ های افسردگی، تفکر و یا اقدام به خودکشی، افکار آسیب رساندن به خودتان) شدید، بلافاصله موضوع را به پزشک خود اطلاع دهید.

اختلال شدید و جدی مغزی (آنسفالوپاتی) به ندرت، بخصوص در بیمارانی که دارای برخی اختلالات متابولیکی (اختلالات چرخه اوره) هستند، اتفاق افتاده است.در صورت بروز ضعف غیرقابل توجیه، استفراغ یا تغییرات ناگهانی ذهنی یا خلقی (مانند گیجی)، فوراً موضوع را به پزشک معالج خود اطلاع دهید.

در صورت بروز هرگونه عارضه جانبی جدی از جمله: درد قفسه سینه، کبودی زود هنگام، خونریزی غیرقابل توجیه، ضربان قلب سریع، آهسته یا غیرعادی، تورم دست ها یا پاها، حرکت کنترل نشده چشم (نیستاگموس)، احساس سرما و لرز، تنفس سریع و از دست دادن هوشیاری، سریعاً به پزشک مراجعه نمایید.

واکنش آلرژیک بسیار جدی نسبت به این دارو نادر است. با این حال، در صورت مشاهده علائم واکنش آلرژیک جدی، از جمله: راش پوستی (عارضه های پوستی)، خارش/ تورم (به خصوص در صورت و زبان و گلو)، سرگیجه شدید و مشکلات تنفسی فوراً به پزشک مراجعه کنید. توجه داشته باشید با جویدن، مکیدن و حل کردن دارو در دهان امکان بروز واکنش‌های آلرژیک افزایش می‌یابد.

 موارد مذکور، تمام عوارض جانبی این دارو را در برنمی گیرد، بنابراین در صورت مشاهده هر گونه عارضه جانبی دیگری، آن را به پزشک خود یا پزشک داروخانه اطلاع دهید.

موارد احتیاطی و منع مصرف

پیش از مصرف دیوالپروکس سدیم، در صورت حساسیت به این دارو، والپروئیک اسیدو والپروات سدیم، موضوع را به پزشک معالج خود و پزشک داروخانه در میان بگذارید. این دارو ممکن است حاوی مواد غیرفعالی باشدکه می توانند باعث بروز واکنش های آلرژیکیا سایر مشکلات شوند. برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک داروخانه صحبت کنید.

همچنین قبل از مصرف این دارو، پزشک یا پزشک داروخانه را از سوابق پزشکی خود به خصوص: بیماری کبدی، التهاب لوزالمعده، برخی اختلالات متابولیکی (مانند اختلالات چرخه اوره، سندرم آلپر‌هوتن‌لوچر، سوء مصرف الکل، مشکلات خونریزی، بیماری مغزی (زوال عقل)، بیماری کلیوی، کمبود آب بدن، تغذیه نامناسب مطلع سازید.

جهت کاهش احتمال بریدگی، کوفتگی و یا آسیب دیدگی، در هنگام استفاده از اشیای تیز مانند: تیغ و ناخن‌گیر احتیاط نموده و از انجام فعالیت هایی مانند ورزش های تماسی خودداری کنید.

پیش از انجام جراحی،پزشک یا دندانپزشک خود را از کلیه محصولات مصرفی خود (از جمله داروهای با نسخه، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) مطلع نمایید.

این دارو ممکن است باعث گیجی و یا خواب‌آلودگی شود. همچنین مصرف الکل و ماری‌جوانا (شاهدانه) می‌تواند باعث تشدید این امر گردد. از رانندگی، استفاده از ماشین آلات و هرکاری که نیاز به هوشیاری دارد، تا زمانی که بتوانید آن را در امنیت و وضعیت مساعد انجام دهید، خودداری نمایید. مصرف نوشیدنی های الکلی را محدود نموده و در صورت استفاده از ماری‌جوانا (شاهدانه) با پزشک معالج خود موضوع را در میان بگذارید.

همچنین افراد مسن نسبت به عوارض این دارو، به ویژه خواب‌آلودگی و گیجی حساسیت بیشتری نشان داده و این عوارض جانبی می تواند خطر زمین خوردن آن‌ها را افزایش دهد.

این دارو برای استفاده در دوران بارداری توصیه نشده و ممکن است به جنین آسیب برساند. بخش هشدار دارو را ملاحظه نمایید.

این دارو به شیر مادر منتقل شده و با وجود اینکه تا به حال گزارشی مبنی بر آسیب رسیدن به نوزاد اعلام نشده است، قبل از شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.

تداخلات دارویی

تداخلات دارویی می تواند نحوه‌ی عملکرد دارو را تغییر داده و خطر بروز عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. این یادداشت تمامی تداخلات دارویی دیوالپروکس سدیم را پوشش نمی دهد بنابراین بهتر است نام تمام داروهایی که مصرف می کنید (از جمله داروهای با نسخه و بی نسخه و محصولات گیاهی) را با پزشک خود و پزشک داروخانه در میان بگذارید و بدون تایید پزشک، مصرف هیچ دارویی را شروع یا تمام نکنید، همچنین به هیچ وجه میزان دارو را تغییر ندهید.

برخی از محصولاتی که ممکن است با این دارو تداخل داشته باشند عبارتند از: داروهای ضد افسردگی خاص (مانند : آمی تریپتیلین، نورتریپتیلین، فنلزین)، برخی از آنتی بیوتیک ها (کارباپنم ها مانند دوریپنم، ایمیپنم)، ایرینوتکان، مفلوکین، اورلیستات، سایر داروهای تشنج (مانند: اتوسوکسیمید، لاموتریژین، فنی توئین، روفینامید، توپیرامیت)، ریفامپین، وارفارین، ورینوستات، زیدوودین.

استفاده از آسپیرین با دوز پایین که طبق دستور پزشک به دلایل خاص پزشکی مانند حمله قلبی یا پیشگیری از سکته مغزی تجویزشده است (معمولاً این دوزها 81تا325 میلی گرم در روز است)، باید ادامه یابد. اگر به هر دلیلی از آسپیرین استفاده می کنید با پزشک خود یا پزشک داروخانه مشورت نمایید.

در صورت استفاده از سایر محصولات خواب آور از جمله الکل، ماری جوانا (شاهدانه)، آنتی هیستامین ها (مانند ستریزین، دیفن هیدرامین)، داروهای خواب یا اضطراب (مانند آلپرازولام، زولپیدم)، داروهای شل کننده عضلات (مانند کاریزوپرولدول، سیکلوبنزپرین) و مسکن های درد اُپید (مانند کدئین، هیدروکدون)، موضوع را به پزشک خود و پزشک داروخانه اطلاع دهید.

برچسب روی تمام داروهای خود (مانند داروهای آلرژی، سرفه و سرماخوردگی) را بررسی کنید زیرا ممکن است حاوی مواد خواب آور باشند که باعث خواب‌آلودگی شوند. نحوه استفاده صحیح و مطمئن از این داروها را از پزشک داروخانه بپرسید.

این دارو ممکن است روی برخی آزمایش های تشخیصی یا پزشکی (به عنوان مثال: کتون‌های ادرار) تأثیر بگذارد بنابراین اطمینان حاصل نمایید که پرسنل آزمایشگاه و پزشکان شما از استفاده شما از این دارو مطلع هستند.

سوءمصرف

در صورت مصرف بیش از حد دارو و بروز علائم جدی مانند غش کردن یا مشکلات تنفسی با مراکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید.

علائم سوء مصرف دارو می‌توانند به صورت خواب آلودگی بیش از حد،کما و ضربان قلب غیرعادی یا آهسته باشند.

توجه

از تجویز سرخودانه این دارو به دیگران بپرهیزید.

آزمایش های تشخیصی یا پزشکی (مانند:میزان دارو، آزمایش عملکرد کبد، شمارش واحد خون، آزمایش لخته شدن) باید قبل از شروع درمان، به صورت دوره ای برای کنترل پیشرفت خود یا بررسی عوارض جانبی، انجام شود.

دوز فراموش شده

اگر یک دوز از دارو را فراموش کردید، به محض به خاطر آوردن آن را مصرف کنید، اما اگر نزدیک زمان مصرف دوز بعدی بود، از مصرف دوز فراموش شده صرف نظر کنید. همچنین دوز بعدی را به موقع مصرف کرده و برای جبران فراموشی، دوز دارو را دو برابر نکنید.

نگهداری

در دمای اتاق و دور از نور و رطوبت نگهداری شود. از نگهداری دارو در حمام خودداری شود. تمام داروها باید از دسترس کودکان و حیوانات دور بمانند.

دارو ها را درون توالت و فاضلاب نریزید، مگر آن که دستورالعملی برای انجام آن ذکر شده باشد. در صورت منقضی شدن دارو و یا عدم نیاز به آن، با یک روش مناسب آن را دور بریزید.

با قوانین سین سا موافقم.