سلژیلین Selegiline

نام های تجاری: سگان سلژیلینا جنریس سلژ لینا جنریس (بیشتر)

موارد مصرف

سلژیلین به همراه سایر داروها (مانند لوودوپا / کاربیدوپا) برای درمان علائم بیماری پارکینسون استفاده می شود. این دارو بیماری پارکینسون را درمان نمی کند، اما ممکن است لرزش، سفتی عضلات و تغییر ناگهانی بین حرکت طبیعی و انقباض (مشکلات "آن-آف") را بهبود بخشد. این دارو ممکن است دامنه حرکت و توانایی را در راه رفتن، لباس پوشیدن و ورزش بهبود بخشد.

سلژیلین مسدود کننده آنزیم (مهار کننده MAO) است که باعث کاهش سرعت تجزیه برخی از مواد طبیعی در مغز (انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین) می شود.

زمان و نحوه مصرف

این دارو را با حل کردن قرص روی زبان، معمولاً روزی یک مرتبه هنگام صبح یا طبق تجویز پزشک مصرف کنید. قرص یا داروی محلول را با بزاق یا آب قورت ندهید. بلکه این دارو باید از طریق مخاط دهان جذب شود. برای جلوگیری از بلع تصادفی هر یک از داروها، حداقل 5 دقیقه قبل یا بعد از استفاده از این محصول چیزی نخورید و ننوشید.

قبل از خارج کردن قرص از بسته، دستان خود را خشک کنید. قرص را از طریق فشار بر فویل خارج نکنید. بلافاصله قرص را روی زبان قرار داده و اجازه دهید کاملا حل شود. قبل ازمصرف قرص، از خرد کردن، شکافتن و شکستن آن خودداری کنید. تا زمان مصرف قرص، آن را از بسته خارح نکنید. مصرف سلژیلین در اواخر روز ممکن است باعث ایجاد مشکل در خواب شود.

دوز دارو براساس شرایط پزشکی و واکنش بدن به دارو تعیین می شود. پزشک ممکن است برای یافتن بهترین دوز، دوز را تغییر دهد. از افزایش دوز یا زمان تجویز شده پرهیز کنید.

اگر هنگام مصرف سلژیلین عوارض جانبی زیادی بروز می کنند، ممکن است پزشک دوز لوودوپا را کاهش دهد. دستورالعمل های پزشک خود را با دقت دنبال کنید. بدون صحبت قبلی با پزشک، از قطع یا تغییر دوز پرهیز کنید.

بیشترین اثر دارو در صورت استفاده ی منظم آن حاصل خواهد شد. برای جلوگیری از فراموش کردن مصرف دارو، هر روز آن را در ساعتی مشخص مصرف کنید.

بدون مشورت با پزشک مصرف این دارو را قطع نکنید. قطع ناگهانی برخی داروها ممکن است شرایط را تشدید کند. ممکن است لازم باشد دوز به تدریج کاهش یابد.

ممکن است چند هفته طول بکشد تا دارو به خوبی اثر بگذارد. اگر اثر دارو متوقف یا وضعیت بیماری تشدید شد، به پزشک خود بگویید.

عوارض جانبی

سرگیجه، درد شکم، خشکی دهان، حالت تهوع، ناراحتی معده، مشکل خواب، سردرد، قرمزی و درد و تورم دهان / گلو ممکن است رخ دهد. در صورت تداوم یا تشدید هریک از عوارض، با پزشک خود یا پزشک داروخانه صحبت کنید.

اگر لوودوپا نیز مصرف می کنید، ممکن است هنگام مصرف سلژیلین عوارض جانبی بیشتری از لوودوپا مشاهده کنید. بروز هریک از این عوارض جانبی جدی، مانند حالت تهوع، لرزش، سفتی عضلات، تغییرات ذهنی / خلقی مانند توهمات / خوابهای غیر عادی را بلافاصله به پزشک اطلاع دهید. ممکن است لازم باشد پزشک دارو یا دوز دارو را تغییر دهد. از توقف مصرف یا تغییر دوز لوودوپا بدون صحبت با پزشک خودداری کنید.

به یاد داشته باشید که پزشک معالجتان این محصول را برای شما تجویز کرده چرا که بر این باور است که منافع این محصول بیشتر از عوارض آن است. بیشتر افراد با مصرف این محصول، دچار عوارض جانبی جدی نمی شوند.

برخی از افرادی که سلژیلین مصرف می کنند در طول فعالیت های معمول روزمره خود (مانند مکالمه تلفنی، رانندگی) ناگهان به خواب فرو می روند. در بعضی موارد، خواب بدون احساس خواب آلودگی از قبل، اتفاق افتاده است. این اثر خواب آلودگی ممکن است در هر زمان از درمان با سلژیلین رخ دهد حتی اگر مدت طولانی از این دارو استفاده کرده باشید. اگر در طول روز دچار خواب آلودگی شدید یا به خواب فرو رفتید، تا زمانی که این اثر را با پزشک خود در میان نگذاشته اید، رانندگی نکنید و در سایر فعالیت های خطرناک شرکت نکنید. خطر ابتلا به  خواب آلودگی با استفاده از الکل یا سایر داروهایی که باعث خواب آلودگی می شوند افزایش می یابد.

در صورت بروز هرگونه عارضه جانبی بسیار جدی، از جمله غش کردن، از دست دادن تعادل، تغییرات ذهنی / خلقی (به عنوان مثال، آشفتگی، گیجی، افسردگی، توهم)، اصرارهای شدید غیرمعمول (مانند افزایش قمار، افزایش میل جنسی)، بدتر شدن سفتی / کشیدگی عضله، تغییر در توانایی / علاقه جنسی، افزایش لرزش، تورم مچ پا / پا، مشکل در ادرار کردن، افزایش غیرمعمول وزن، خونریزی / کبودی آسان، مدفوع سیاه / قیری شکل، استفراغ شبیه تفاله قهوه بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

این دارو به ندرت ممکن است باعث حمله فشار خون بسیار بالا (بحران فشار خون) که ممکن است کشنده باشد، شود. بسیاری از تداخلات دارویی و غذایی می تواند خطر را افزایش دهد. در صورت بروز هر یک از این عوارض جانبی جدی مانند سردرد شدید و مکرر، ضربان قلب سریع / آهسته / نامنظم / تپش قلب، درد قفسه سینه، سفتی / درد گردن، حالت تهوع / استفراغ شدید، تعریق / نرمی پوست (بعضی اوقات با تب)، گشاد شدن مردمک چشم، تغییرات بینایی (مانند دو بینی/ تاری دید)، حساسیت ناگهانی به نور (فوتوفوبیا) به پزشک مراجعه کنید.

این دارو ممکن است سروتونین را افزایش دهد و به ندرت باعث ایجاد بیماری بسیار جدی به نام سندرم سروتونین شود. اگر داروهای دیگری که باعث افزایش سروتونین می شوند نیز مصرف کنید خطر افزایش می یابد، بنابراین تمام داروهای مصرفی خود را به پزشک خود یا پزشک داروخانه بگویید. در صورت بروز برخی از علائمی مانند توهم، بی قراری غیرمعمول، از دست دادن هماهنگی، ضربان قلب سریع، سرگیجه شدید، تب ناگهانی، حالت تهوع / استفراغ / اسهال، انقباض عضله بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

واکنش آلرژیک بسیار جدی نسبت به این دارو نادر است. با این حال، در صورت مشاهده علائم واکنش آلرژیک جدی، از جمله راش پوستی (عارضه های پوستی)، خارش یا تورم (به خصوص در صورت و زبان و گلو)، سرگیجه شدید و مشکلات تنفسی فوراً به پزشک مراجعه کنید.

موارد مذکور، تمام عوارض جانبی این دارو را در برنمی گیرد، بنابراین در صورت مشاهده هر گونه عارضه جانبی دیگری، آن را به پزشک خود یا پزشک داروخانه اطلاع دهید.

موارد احتیاطی و منع مصرف

پیش از مصرف دارو، در صورت حساسیت به آن یا هر نوع حساسیت دیگری، پزشک خود یا پزشک داروخانه را در جریان قرار دهید. این محصول ممکن است دارای اجزای غیر فعالی باشد که موجب واکنش های آلرژیک و یا مشکلات دیگر شود. برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک داروخانه صحبت کنید.

همچنین قبل از مصرف این دارو، پزشک یا پزشک داروخانه را از سوابق پزشکی خود به خصوص نوع خاصی از تومور غده فوق کلیه (فئوکروموسیتوما)، بیماری عروق مغزی (به عنوان مثال، سکته مغزی)، مشکلات قلبی (به عنوان مثال، نارسایی احتقانی قلب، حمله قلبی)، مشکلات خونریزی، زخم معده، سابقه سردردهای شدید / مکرر، دیابت، سابقه شخصی / خانوادگی اختلالات روحی / خلقی (به عنوان مثال، اسکیزوفرنی، اختلال دو قطبی)، سابقه شخصی / خانوادگی فشار خون بالا، بیماری کلیوی، بیماری کبدی، پرکاری تیروئید مطلع سازید.

این دارو ممکن است باعث سرگیجه یا خواب آلودگی شود. استفاده از الکل یا ماریجوانا (شاهدانه) می تواند سرگیجه را تشدید کند. تا زمانی که از بی خطر بودن کارهایی مانند رانندگی، استفاده از ماشین آلات و هرکاری که نیاز به هوشیاری دارد، اطمینان حاصل نکرده اید از انجام آنها خودداری کنید. مصرف الکل را محدود کرده و در صورت مصرف ماریجوانا آن را با پزشک خود در میان بگذارید.

برای به حداقل رساندن سرگیجه و خطر غش ، هنگام برخاستن از حالت نشسته یا خوابیده ، به آرامی بلند شوید.

پیش از عمل جراحی، مصرف این دارو را به پزشک یا دندانپزشک خود اطلاع دهید. ممکن است لازم باشد از قبل مصرف این دارو را متوقف کنید. دستورالعمل های پزشک خود را به دقت دنبال کنید.

این دارو ممکن است حاوی آسپارتام باشد. در صورت ابتلا به فنیل کتونوریا (PKU) یا هر بیماری دیگری که فرد را ملزم به محدود کردن مصرف آسپارتام (یا فنیل آلانین) می کند، در مورد استفاده ایمن این دارو با پزشک یا پزشک داروخانه مشورت شود.

افراد مسن ممکن است نسبت به اثرات این دارو به ویژه سرگیجه ناشی از فشار خون حساسیت بیشتری نشان دهند.

هنگام بارداری، این دارو تنها در صورت نیاز مصرف شود. در مورد خطرات و مزایای این دارو با پزشک خود صحبت کنید.

انتقال این دارو به شیر مادر مشخص نیست. پیش از شیردهی با پزشک مشورت کنید.

تداخلات دارویی

تداخل های دارویی می تواند نحوه ی عملکرد دارو را تغییر داده و خطر بروز عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. این یادداشت تمامی تداخلات دارویی را پوشش نمی دهد بنابراین بهتر است نام تمام داروهایی که مصرف می کنید (از جمله داروهای با نسخه و بی نسخه و محصولات گیاهی) را با پزشک خود و پزشک داروخانه در میان بگذارید و بدون تایید پزشک، مصرف هیچ دارویی را شروع یا تمام نکنید، همچنین به هیچ وجه میزان دارو را تغییر ندهید.

برخی از محصولاتی که ممکن است با این دارو تداخل داشته باشند عبارتند از: داروهای ضدافسردگی (از جمله بوپروپیون، ماپروتیلین، میرتازاپین)، سایر مهارکننده های MAO (ایزوکاربوکسازید، لاینزولید، متیلن بلو، موکلوبماید، فنلزین، پروکاربازین، راساژیلین، سافینامید، ترانیل سیپرومین)، داروهای مهار کننده اشتها (مانند اختلالات دارویی از جمله آتوموكستین، متیل فنیدیت)، آپراكلونیدین، ​​بوسپیرون، كاربامازپین / اكسكاربازازین، سیكلوبنزاپرین، دوتترابنازین، برخی از محصولات گیاهی (مانند افدرا )، داروهای سرماخوردگی / داروهای ضد احتقان بینی (مانند فنیل افرین، داروهای فنیل پروپانتانیل، استیك ، پروپانتانیل، استین) به عنوان LSD، مسکالین)، محرک ها (مانند آمفتامین ها، افدرین)، مکمل ها (مانند تریپتوفان، تیرامین)، تترابنازین، "تریپتان" های خاصی که برای درمان سردردهای میگرنی استفاده می شوند (مانند ریزاتریپتان، سوماتریپتان، زولمیتریپتان)، والبنازین.

در صورت استفاده از داروهای دیگری که باعث افزایش سروتونین می شوند، خطر سندرم / سمیت سروتونین افزایش می یابد. به عنوان مثال می توان به داروهای خیابانی (مواد مخدر) مانند اکستازی MDMA، گیاه گل راعی، داروهای ضد افسردگی خاص (از جمله ترازودون، SSRI ها مانند فلوکستین / پاروکستین، SNRI ها مانند دولوکستین / ونلافاکسین، سه حلقه هایی مانند آمی تریپتیلین / دوکسپین)، داروهایی برای اختلال نقص توجه (مانند آمفتامین، متیل فنیدیت)، داروهای سیكلوبنسیدین،  داروهای مخدر خاص (مانند مپریدین، متادون، پروپوکسیفن، ترامادول) و غیره اشاره کرد.خطر ابتلا به سندرم / مسمومیت سروتونین ممکن است هنگام شروع یا افزایش دوز این داروها بیشتر باشد.

در صورت مصرف هرکدام از این دارو ها، قبل، هنگام یا پس از 2 هفته از درمان با سلژیلین، به پزشک خود یا پزشک داروخانه اطلاع دهید همچنین مصرف فلوکستین را در طول 5 هفته قبل از شروع سلژیلین با آنها در میان بگذارید. از پزشک در مورد فاصله ی بین شروع یا قطع مصرف دارو و شروع سلژیلین سؤال کنید.

برچسب روی تمام داروهای خود را بررسی کنید (مانند آلرژی، محصولات سرفه و سرماخوردگی، قرص های رژیمی) زیرا ممکن است حاوی دکسترومتورفان، مواد ضد احتقان یا محرک باشند. در مورد استفاده ی ایمن از این دارو با پزشک داروخانه صحبت کنید.

برای جلوگیری از یک واکنش فشار خون بسیار جدی، بسیار مهم است که دوز خود را افزایش ندهید. رژیم غذایی خاصی را که پزشک یا متخصص تغذیه تجویز می کند دنبال کنید تا در زمان مصرف این دارو، تیرامین را محدود کنید. اگر پزشک رژیم خاصی را تجویز می کند، غذاها و نوشیدنی های حاوی تیرامین زیاد عبارتند از: پنیرهای مانده (به عنوان مثال، بلو، چدار، پارمزان)، گوشت و سوسیس خشک / مانده / تخمیر شده (به عنوان مثال سالامی، جگرپخته)، ماهی حفظ شده (به عنوان مثال، شاه ماهی ترشی)، محصولات حاوی مقادیر زیادی مخمر (به عنوان مثال، عصاره غلیظ مخمر، مکعب های آب پز، سوپ پودر شده / آب گوشت، نان خانگی یا مایه ترش)، غذاهای تخمیر شده (به عنوان مثال، ترشی کلم، پنیر کیم)، بیشتر محصولات سویا (به عنوان مثال، سس سویا، توفو)، لوبیای پهن / فاوا، شراب قرمز، شری ( شراب شیرین یا تلخ اسپانیولی)، شیر آبجو، شراب ورموت. غذاهایی که میزان تیرامین در آنها متوسط ​​است عبارتند از: آووکادو، موز، بادمجان، لوبیا سبز، کشمش، تمشک، آلو قرمز، اسفناج، گوجه فرنگی، شکلات، محصولات لبنی کشت شده (به عنوان مثال، دوغ، ماست، خامه ترش)، تخم ماهی، پته (مغز)، بادام زمینی، قهوه، کولا، آبجو بدون الکل، آبجو بطری شده، لیکور (نوشیدنی الکلی تقطیر شده)، شراب پورت، شراب سفید. برای جزئیات بیشتر و لیست کاملی از سایر غذاهای حاوی تیرامین با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید. در صورت مشاهده علائم فشار خون بسیار بالا مانند ضربان قلب غیر عادی و سریع / آهسته، استفراغ، تعریق ناگهانی، سردرد، درد قفسه سینه، تغییرات ناگهانی بینایی، ضعف در یک طرف بدن، اختلال گفتار، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

این دارو ممکن است در برخی آزمایش های آزمایشگاهی یا پزشکی (ازجمله اسکن مغزی برای بیماری پارکینسون) تداخل ایجاد کند و نتایح نادرستی را به دنبال داشته باشد. از اطلاع پرسنل آزمایشگاه و کلیه پزشکان از مصرف این دارو اطمینان حاصل کنید.

سوء مصرف

در صورت مصرف بیش از حد دارو و بروز علائم جدی مانند غش کردن با مراکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید. علائم سوء مصرف ممکن است تا 12 ساعت ظاهر نشود و شامل موارد زیر می باشد: بی قراری، ضعف، خواب آلودگی، گرگرفتگی، تعریق، ضربان قلب سریع، گیجی، تشنج. ممکن است لازم باشد پس از مشکوک شدن بر سوء مصرف، رژیم غذایی محدود به تیرامین را برای چندین هفته دنبال کنید.

توجه

این دارو را به صورت سرخود به دیگران تجویز نکنید.

برای نظارت بر پیشرفت و بررسی عوارض جانبی، باید آزمایش های آزمایشگاهی یا پزشکی (به عنوان مثال، فشار خون) انجام شود. برای جزئیات بیشتر با پزشک خود مشورت کنید.

افراد مبتلا به بیماری پارکینسون ممکن است خطر ابتلا به سرطان پوست (ملانوم) برای آنها افزایش یابد. اگر این دارو را برای درمان بیماری پارکینسون مصرف می کنید، در صورت مشاهده تغییر در شکل یا اندازه خال ها یا سایر تغییرات پوستی غیر معمول، سریعاً به پزشک خود اطلاع دهید. در مورد معاینات منظم پوستی از پزشک سؤال کنید.

دوز فراموش شده

اگر یک دوز از دارو را فراموش کردید، به محض به خاطر آوردن آن را مصرف کنید، اما اگر نزدیک زمان مصرف دوز بعدی بود، از مصرف دوز فراموش شده صرف نظر کنید. همچنین دوز  بعدی را به موقع مصرف کرده و برای جبران فراموشی، دوز دارو را دو برابر نکنید.

نگهداری

قرص ها را در بسته بندی اصلی خود و کیسه ی تحویل داده شده نگهداری کنید. در دمای اتاق، دور از نور و رطوبت نگهداری شود. تمام داروها باید از دسترس کودکان و حیوانات دور بمانند.

باقیمانده قرص هایی که در بسته بندی می باشند را 3 ماه پس از باز کردن کیسه دور بریزید. دارو ممکن است پس از 3 ماه از باز شدن کیسه، مؤثر واقع نشود.

داروها را به درون توالت و فاضلاب نریزید، مگر آن که دستورالعملی برای انجام آن ذکر شده باشد. در صورت منقضی شدن دارو و یا عدم نیاز به آن، با یک روش مناسب آن را دور بریزید.



با قوانین سین سا موافقم.
ثبت