پرگابالین Pregabalin

نام های تجاری: پرگابین لیریکا نوریکا پرگابایوکس گاباپرل ژینکس لایریور پرگاسول پرگابالین-حکیم کوئیژیل پرگابالین-ثنامد زافكس گاباترنس (بیشتر)

موارد مصرف

این دارو برای درمان درد آسیب های عصبی ناشی از دیابت، عفونت زونا، جراحت های نخاعی و همچنین درد ناشی از بیماری فیبرومیالژیا استفاده می شود.
همچنین از این دارو همراه با داروهای دیگر برای درمان انواع خاصی از تشنج (تشنج های موضعی) استفاده می شود. پیش از شروع دارو و یا در هربار شروع مجدد آن، راهنمای دارو و برگه راهنمای بیمار را مطالعه نمایید. در صورت داشتن هرگونه سوالی با پزشک یا داروساز خود، مشورت کنید.
این داروها بنابر توصیه پزشک به صورت خوراکی و معمولاً ۲ تا ۳ بار در روزهمراه با غذا یا بدون آن مصرف می شوند. دوز مصرفی دارو طبق شرایط پزشکی فرد و میزان پاسخ بدن به دارو و عملکرد کلیه ها تعیین می شود. در کودکان دوز دارو بر اساس وزن آن ها تعیین می شود.

زمان و نحوه مصرف

اگر از فرم مایع (شربت) این دارو استفاده می کنید، برای اندازه گیری مقدار آن، از قاشق های مخصوص اندازه گیری استفاده کنید. از قاشق های معمول آشپزخانه استفاده نکنید زیرا باعث ایجاد خطا در اندازه گیری می شود.
برای کاهش عوارض جانبی این دارو (مانند سرگیجه و خواب آلودگی) پزشک تجویز این دارو را از دوز های کم شروع می کند و به تدریج آن را افزایش می دهد، به دقت از توصیه های پزشک، پیروی کنید.
بیشترین اثربخشی دارو در نتیجه مصرف منظم آن حاصل می شود. بنابراین برای جلوگیری از فراموش کردن مصرف دارو، آن را هر روز در یک زمان خاص مصرف کنید. 
بدون مشورت با پزشک مصرف این دارو را قطع نکنید. برخی از بیماری ها مانند تشنج با قطع کردن ناگهانی داروها، تشدید می شوند. همچنین ممکن است علائمی مانند مشکلات خوابیدن، حالت تهوع، سردرد و اسهال را تجربه کنید. برای پیشگیری از ایجاد این علائم، پزشک به تدریج دوز دارو را کاهش تا در نهایت بطور کامل آن را قطع کند. در صورت بروز علائم جدید یا بدتر شدن علائم قبلی، فوراً پزشک خود را در جریان قرار دهید.
اگرچه پرگابالین به اکثر افراد کمک کرده و بیماری آن ها را بهبود می بخشد، اما گاهی اوقات نیز می تواند اعتیادآور باشد. این موضوع زمانی خطرناک تر خواهد شد که فرد، خود نیز دچار اختلال مصرف مواد (مانند استفاده بیش از اندازه و اعتیاد به مواد مخدر و نوشیدنی های الکل دار) باشد. داروها را دقیقاً به همان اندازه ای که پزشک تجویز کرده است، مصرف کنید؛ در این حالت کمتر در معرض خطر اعتیاد قرار خواهید گرفت. برای کسب اطلاعات بیشتر، با پزشک یا پزشک داروخانه صحبت کنید.
در صورت تداوم یا تشدید بیماری، فوراً به پزشک خود مراجعه کنید.

عوارض جانبی

خواب آلودگی، سرگیجه، خشکی دهان، یبوست، مشکلات تمرکز و افزایش وزن از عوارض جانبی استفاده از این دارو هستند. در صورت تداوم یافتن یا تشدید هر یک از این علائم فوراً به پزشک یا پزشک داروخانه مراجعه کنید.
به یاد داشته باشید که فواید استفاده از این دارو ‌بسیار بیشتر از عوارض جانبی آن است و به همین دلیل پزشک این دارو را برای شما تجویز کرده است. در اکثر افرادی که از این دارو استفاده کرده اند، عوارض جانبی جدی و خطرناکی مشاهده نشده است.
در صورت مشاهده هریک از عوارض جانبی نادر اما جدی همچون تاری دید، خونریزی و کبودی غیر عادی، بی ثباتی، گیجی، درد عضلانی، خستگی، ضعف (مخصوصاً اگر همیشه احساس خستگی می کنید)، تورم در نواحی دست، ساق پا و پا و علائم بیماری های کلیوی(مانند تغییر مقدار ادرار) ، فوراً پزشک خود را در جریان قرار دهید.


افرادی که مبتلا به بیماری هایی مانند تشنج و بیماری دوقطبی هستند و از داروهای ضد تشنج استفاده می کنند ممکن است علائمی مانند افسردگی، افکار خودکشی‌ و سایر مشکلات روحی و روانی دیگر را تجربه کنند. اگر خودتان، یکی از اعضای خانوادتان یا پرستارتان متوجه هرگونه تغییرات غیرعادی و ناگهانی در خلق و خویتان، افکار یا رفتارتان مانند افسردگی، افکار خودکشی یا آسیب رساندن به خودتان شده اید، فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.
در صورت مشاهده عوارض جانبی خطرناکی مانند کند شدن تنفس و تنفس شکمی، به دنبال امدادهای فوری پزشکی باشید.
امکان ایجاد یک واکنش آلرژیک بسیار شدید اما نادر در اثر مصرف این دارو وجود دارد. در صورت مشاهده علائم و نشانه های آلرژی به دنبال امدادهای فوری پزشکی باشید. این علائم عبارتند از: ایجاد راش، خارش، تورم در صورت گلو و زبان، سرگیجه شدید و مشکلات تنفسی.
البته موارد ذکرشده تمامی علائم ناشی از واکنش های آلرژیک نیستند. در صورت مشاهده نشانه های دیگر به غیر از مواردی که در بالا‌گفته شد نیز، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

موارد احتیاطی و منع مصرف

پیش از مصرف دارو، در صورت حساسیت به آن یا هر نوع حساسیت دیگری، پزشک خود یا پزشک داروخانه را در جریان قرار دهید. این محصول ممکن است دارای اجزای غیر فعالی باشد که موجب واکنش های آلرژیک و یا مشکلات دیگر شود. برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک داروخانه صحبت کنید.

همچنین قبل از مصرف این دارو، پزشک یا پزشک داروخانه را از سوابق پزشکی خود به خصوص سابقه شخصی یا خانوادگی ابتلا به  مشکلات قلبی(مانند نارسایی قلبی)، بیماری های کلیوی، سابقه ابتلا به آلرژی که با خارش همراه بوده است، تورم صورت، لب، زبان و گلو (آنژیوادم)، داشتن سابقه فردی یا خانوادگی اختلال مصرف مواد (اعتیاد به مواد مخدر یا نوشیدنی های الکل دار)و مشکلات تنفسی(مانند بیماری انسداد مزمن ریوی) مطلع سازید.
این دارو ممکن است باعث سرگیجه شود. استفاده از الکل یا ماریجوانا (شاهدانه) می تواند سرگیجه را تشدید کند. تا زمانی که از بی خطر بودن کارهایی مانند رانندگی، استفاده از ماشین آلات و هرکاری که نیاز به هوشیاری دارد، اطمینان حاصل نکرده اید از انجام آنها خودداری کنید. مصرف الکل را محدود کرده و در صورت مصرف ماریجوانا آن را با پزشک خود در میان بگذارید.
از مصرف نوشیدنی های الکل دار خودداری کنید و در صورت مصرف ماریجوانا به پزشکتان اطلاع دهید.
تمام داروهای مصرفی خود را (از جمله داروهای با نسخه، بی نسخه و محصولات گیاهی) پیش از جراحی به پزشک و یا دندان پزشک خود اطلاع دهید.
افراد مسن نسبت به عوارض جانبی این دارو مانند خواب آلودگی، سرگیجه، بی ثباتی، گیجی و تنفس آهسته و شکمی، حساس تر هستند.
در طول بارداری، فقط در مواقع ضروری از این دارو استفاده کنید. درباره استفاده از این دارو در حین بارداری، با پزشک خود مشورت کنید. این دارو می تواند وارد شیر مادر شود بنابراین اگر قصد استفاده از این دارو در حین شیردهی را دارید، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

تداخلات دارویی

تداخل های دارویی می تواند نحوه ی عملکرد دارو را تغییر داده و خطر بروز عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. این یادداشت تمامی تداخلات دارویی پرگابالین را پوشش نمی دهد بنابراین بهتر است نام تمام داروهایی که مصرف می کنید (از جمله داروهای با نسخه و بی نسخه و محصولات گیاهی) را با پزشک خود و پزشک داروخانه در میان بگذارید و بدون تایید پزشک، مصرف هیچ دارویی را شروع یا تمام نکنید، همچنین به هیچ وجه میزان دارو را تغییر ندهید.
داروی اورلیستات با داروی پرگابالین تداخل دارویی دارد.
استفاده همزمان دارو پرگابالین با داروهایی که منجر به خواب آلودگی و مشکلات تنفسی می شوند باعث افزایش عوارض جانبی مانند تنفس آهسته و شکمی، سرگیجه و خواب آلودگی شدید می شود. همچنین اگر در حال استفاده از داروهای زیر هستید، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید: مسکن برای درد و سرفه(مانند کدئین و هیدروکودون)، الکل، ماریجوآنا، داروهای خواب آور یا کاهنده اظطراب(مانند آلپرازولام، لورازپام، زولپیدم)، شل کننده های عضلانی(مانند کاریسوپرودول، سیکلوبنزاپرین) یا آنتی هیستامین ها(مانند ستیریزین، دیفن هیدرامین).
پیش از استفاده از داروهایتان، برچسب همه آنها (مانند داروهای آلرژی، سرفه و سرماخوردگی) را بررسی کنید. زیرا این داروها حاوی عناصری هستند که باعث خواب آلودگی می شوند. از داروساز خود بپرسید که چگونه می توانید از این داروها به طور صحیح و بی خطر، استفاده کنید.

سوء مصرف

اگر شخصی بیش از اندازه از این دارو استفاده کرده است و دچار مشکلاتی مانند بیهوشی و مشکلات تنفسی شده است، فوراً با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید.

توجه

این دارو را به صورت سرخود به دیگران تجویز نکنید.
تست های آزمایشگاهی باید برای بررسی عملکرد کلیه بطور منظم انجام شود.

دوز فراموش شده

اگر یک دوز از دارو را فراموش کردید، به محض به خاطر آوردن آن را مصرف کنید، اما اگر نزدیک زمان مصرف دوز بعدی بود، از مصرف دوز فراموش شده صرف نظر کنید. همچنین دوز  بعدی را به موقع مصرف کرده و برای جبران فراموشی، دوز دارو را دو برابر نکنید.

نگهداری

دارو را در دمای اتاق و دور از گرما و رطوبت نگه دارید. آن ها را در حمام نگه ندارید. همواره همه ی داروها را دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی قرار دهید.
دارو ها را به درون توالت و فاضلاب نریزید، مگر آن که دستورالعملی برای انجام آن ذکر شده باشد. در صورت منقضی شدن دارو و یا عدم نیاز به آن، با یک روش مناسب آن را دور بریزید.



با قوانین سین سا موافقم.
ثبت