روغن ماهی FISH OIL

اطلاعات کلی

با خوردن ماهی یا مصرف مکمل، روغن ماهی را می توان بدست آورد. ماهی های بخصوصی که روغن های غنی مفیدی دارند به اسیدهای چرب امگا 3 معروف اند که شامل ماهی خال مخالی، شاه ماهی، ماهی تن و ماهی قزل آلا هستند. دو مورد از مهم ترین اسیدهای چرب امگا 3 موجود در روغن ماهی اسید ایکوزاپنتانوئیک (EPA) و اسید دوکوزا هگزانوئیک (DHA) هستند.

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برخی از محصولات روغن ماهی را به عنوان دارو تأییدکرده و برای کاهش سطح تری گلیسیرید تجویز شده. روغن ماهی به عنوان مکمل نیز موجود است. مکمل های حاوی روغن ماهی به همان مقدار نیستند ، بنابراین نمی توان از آنها به جای محصولات تجویز شده استفاده کرد. مکمل های روغن ماهی گاهی برای سلامت قلب و سلامت روان مورد استفاده قرار می گیرند ، اما برای تأیید بیشتر این موارد مدرک محکمی وجود ندارد. روغن ماهی را با EPA ،DHA، روغن جگر ماهی، روغن بذر کتان، روغن کریل یا روغن کبد کوسه اشتباه نگیرید. لیست این مواد را جداگانه مشاهده کنید.

نحوه عملکرد

به نظر می رسد مزایای بسیار روغن ماهی از اسیدهای چرب امگا 3 موجود در آن باشد. جالب اینجاست که بدن نمی تواند اسیدهای چرب امگا 3 را تولید کند. همچنین بدن نمی تواند از اسیدهای چرب امگا 6، که در رژیم غذایی غربی رایج است آن را تولید کند. تحقیقات زیادی در مورد EPA و DHA، دو نوع اسید امگا 3 که اغلب در مکمل های روغن ماهی وجود دارد، انجام شده است.

اسیدهای چرب امگا 3 درد و تورم را کاهش می دهد. این مطلب می تواند توضیح دهد که چرا روغن ماهی برای پسوریازیس و خشکی چشم موثر است. این اسیدهای چرب همچنین از لخته شدن خون به راحتی جلوگیری می کنند. میتواند توضیح این که چرا روغن ماهی برای برخی از بیماری های قلبی مفید است.

موارد استفاده و اثربخشی

تحقیقات نشان می دهد که مصرف روغن ماهی می تواند در موارد زیر مؤثر باشد:

  • مقادیر بالای چربی به نام تری گلیسیرید در خون (هیپرتری گلیسیریدمی). روغن ماهی سطح تری گلیسیرید را بین 20 تا 50 درصد می تواند کاهش دهد. روغن ماهی در افرادی که سطح تری گلیسیرید بیشتری دارند، اثر بیشتری دارد. همچنین، میزان سطح بالای تری گلیسیرید با مصرف بیشتر روغن ماهی، کم می شود. اما به نظر می رسد در مقایسه با داروهایی به نام فیبرات، روغن ماهی اثر کمتری دارد. برخی از داروهای روغن ماهی، از جمله لوازا، اومتریگ و اپانووا، به عنوان داروهای تجویز شده برای درمان سطح بسیار بالای تری گلیسیرید تأیید می شوند. بیشتر مواقع مصرف این محصول ها با دوز 4 است، این مقدار روزانه حدود 3.5 گرم اسیدهای چرب امگا 3 را تأمین می کند. در حالی که درتحقیق ها، برخی از مکمل های روغن ماهی بدون نسخه فوایدی نشان داده اند، اما برخی از کارشناسان مردم را از استفاده از این محصولات منصرف می کنند. این محصول ها نسبت به محصول های روغن ماهی تجویز شده، حاوی اسیدهای چرب امگا 3 کمتری هستند. در نتیجه، مردم باید 12 کپسول در روز از مکمل های روغن ماهی مصرف کنند تا همان اثر روغن ماهی تجویز شده را داشته باشند. به نظر نمی رسد مکمل های روغن ماهی باعث کاهش تری گلیسیرید در کودکان و نوجوانان با سطح تری گلیسیرید بالا شود.

 

  • روشی برای باز کردن رگ خونی مسدود یا باریک (آنژیوپلاستی). مصرف  روغن ماهی اگر حداقل 3 هفته قبل از آنژیوپلاستی تجویز شود و تا یک ماه پس از آنژیوپلاستی تجویز شود، میزان انسداد مجدد رگ های خونی را تا 45٪ کاهش می دهد. اما، اگر به مدت 2 هفته یا کمتر قبل از آنژیوپلاستی تجویز شود، به نظر نمی رسد که هیچ تأثیری داشته باشد.
  • سقط در زنان باردار مبتلا به اختلال خود ایمنی به نام سندرم آنتی فسفولیپید. مصرف روغن ماهی از طریق خوراکی مانع از سقط جنین و افزایش میزان زاد و ولد در زنان باردار مبتلا به سندرم آنتی فسفولیپید می شود.
  • اختلال نقص توجه و بیش فعالی در کودکان. مصرف روغن ماهی باعث بهبود توجه، عملکرد ذهنی و رفتار در کودکان 8 تا 13 ساله مبتلا به ADHD می شود و همچنین مصرف یک مکمل خاص حاوی روغن ماهی و روغن گل مغربی (Eye Q، نواسل) عملکرد و رفتار ذهنی کودکان 7-12 ساله مبتلا به ADHD را بهبود می بخشد.
  • اختلال دوقطبی. مصرف روغن ماهی علائم افسردگی را همراه با درمان های معمول برای اختلال دو قطبی بهبود می بخشد، اما شیدایی را در افراد مبتلا به این نوع اختلال بهبود نمی بخشد.
  • کاهش وزن غیر ارادی در افرادی که بسیار بیمار هستند (کشکسی یا سندرم اتلاف). مصرف دوز بالای روغن ماهی سرعت کاهش وزن را در برخی از بیماران سرطانی کاهش می دهد اما به نظر نمی رسد که مصرف دوز کم این تأثیر را داشته باشد. برخی از محققان معتقدند روغن ماهی با مبارزه با افسردگی و بهبود خلق و خوی افراد سرطانی، کاهش وزن مربوط به سرطان را کاهش می دهد.
  • برای بهبود اثر جراحی جریان خون در قلب (جراحی CABG). به نظر می رسد مصرف روغن ماهی مانع از بسته شدن مجدد گرافت بای پس عروق کرونر به دنبال جراحی CABG می شود.
  • فشار خون بالا ناشی از داروی سیکلوسپورین. این دارو  احتمال رد عضو پس از پیوند عضو را کاهش می دهد. به نظر می رسد مصرف روغن ماهی از فشار خون بالا ناشی از این دارو جلوگیری می کند
  • آسیب کلیه ناشی از داروی سیکلوسپورین. سیکلوسپورین دارویی است که احتمال رد عضو پس از پیوند عضو را کاهش می دهد. به نظر می رسد مصرف روغن ماهی از آسیب کلیه در افرادی که این دارو را مصرف می کنند جلوگیری می کند. همچنین به نظر می رسد که روغن ماهی در طی بهبودی بدنبال رد عضوی که در بدن افرادی که سیکلوسپورین مصرف می کنند ، باعث بهبود عملکرد کلیه می شود.
  • رفع یک اختلال هماهنگی حرکتی (اختلال هماهنگی رشد یا DCD). به نظر می رسد ترکیبی از (80٪) روغن ماهی و (20٪) روغن گل مغربی وقتی به کودکان 5-12 سال مبتلا به DCD داده می شود، خواندن، هجی و رفتار را بهبود می بخشد. مشخص نیست که آیا مصرف مکمل با روغن ماهی می تواند مهارت های حرکتی را در کودکان مبتلا به این بیماری بهبود بخشد. نتایج حاصل از تحقیقات بالینی متناقض است.
  • گرفتگی های قاعدگی (دیسمنوره). مصرف روغن ماهی، به تنهایی یا همراه با ویتامین B12 یا ویتامین E، می تواند دوره های دردناک را بهبود بخشد و نیاز به داروهای ضد درد را در زنان مبتلا به گرفتگی قاعدگی کاهش دهد.
  • سرطان مخاط رحم (سرطان آندومتر). شواهدی وجود دارد که نشان می دهد خطر ابتلا به سرطان آندومتر در زنانی که به طور منظم هفته ای حدود دو وعده ماهی چرب می خورند، کاهش می یابد.
  • نارسایی قلبی. مصرف بیشتر از غذاهای که حاوی  روغن ماهی هستند، با کاهش خطر نارسایی قلبی مرتبط است. خوردن 1الی 2 وعده ماهی غیر سرخ شده در هفته توصیه می شود. خیلی زود است که بدانیم آیا مصرف مکمل های روغن ماهی به جلوگیری از نارسایی قلبی کمک می کند یا خیر.
  • عوارض بعد از پیوند قلب. به نظر می رسد مصرف روغن ماهی عملکرد کلیه را حفظ می کند و باعث افزایش طولانی مدت فشار خون پس از پیوند قلب می شود.
  • سطح غیرطبیعی چربی خون در افراد مبتلا به HIV / AIDS. در افرادی که سطح کلسترول غیرطبیعی ناشی از درمان HIV / AIDS دارند با مصرف روغن ماهی میزان تری گلیسیرید را، کاهش می دهد. مصرف روغن ماهی همچنین ممکن است سطح کلسترول کل را در این افرادرا کاهش دهد، اگرچه نتایج متناقض است.
  • فشار خون بالا. به نظر می رسد در افراد با فشار خون متوسط تا بسیار بالا، انواع روغن ماهی فشار خون را کمی کاهش می دهد. اما نتایج متناقضی موجود می باشد . به نظر می رسد به برخی از داروهای کاهش دهنده فشار خون روغن ماهی را ، اضافه می کنند. با این حال ، به نظر نمی رسد که فشار خون را در افرادی که فشار خون کنترل نشده دارند و از قبل داروهای کاهش فشار خون استفاده می کنند ، کاهش دهد.
  • بیماری که به آرامی منجر به بیماری کلیه (نفروپاتی IgA) می شود. در بیماران پر خطر با نفروپاتی IgA استفاده طولانی مدت از روغن ماهی می تواند از دست دادن عملکرد کلیه را کاهش دهد. وقتی روغن در دوزهای بالاتر مصرف شود میتواند اثرات بیشتری داشته باشد. همچنین، ممکن است در افراد مبتلا به نفروپاتی IgA که سطح بالاتری پروتئین در ادرار دارند، بسیار موثر باشد.
  • استخوان های ضعیف و شکننده (پوکی استخوان). مصرف روغن ماهی به تنهایی یا همراه با کلسیم و روغن گل مغربی سرعت از دست دادن استخوان را کاهش می دهد و باعث افزایش تراکم استخوان در استخوان ران و ستون فقرات در افراد مسن مبتلا به پوکی استخوان می شود. اما مصرف روغن ماهی در افراد مسن مبتلا به آرتروز در زانو اما بدون استخوان های ضعیف، باعث کاهش از دست دادن استخوان نمی شود.
  • پوسته پوسته شدنو خارش پوست (پسوریازیس). برخی شواهد نشان می دهد که مصرف روغن ماهی به صورت وریدی توسط (IV) می تواند شدت علائم پسوریازیس را کاهش دهد. همچنین به نظر می رسد استفاده از روغن ماهی بر روی پوست، برخی از علائم پسوریازیس را بهبود می بخشد. اما به نظر نمی رسد مصرف روغن ماهی از طریق خوراکی تاثیری در پسوریازیس داشته باشد.
  • یک اختلال روانی که با توهم و وهم (روان پریشی) مشخص می شود. مصرف مکمل روغن ماهی ممکن است از بروز بیماری روانی کامل در نوجوانان و جوانان با علائم خفیف جلوگیری کند. این تأثیرات روغن ماهی در افراد مسن آزمایش نشده است.
  • سندرم رینود. برخی شواهد نشان می دهد که مصرف روغن ماهی می تواند تحمل سرما را در برخی از افراد مبتلا به شکل معمول سندرم رینود بهبود بخشد. با این حال، به نظر نمی رسد افرادی که در اثر بیماری به نام اسکلروز سیستمیک پیشرونده مبتلا به سندرم رینود هستند، از مکمل های روغن ماهی بهره مند شوند.
  • آرتریت روماتوئید (RA). به نظر می رسد مصرف روغن ماهی از طریق خوراکی، به تنهایی یا همراه با داروی ناپروکسن (ناپروسین) به بهبود علائم RA کمک می کند. افرادی که روغن ماهی مصرف می کنند، گاهی اوقات می توانند استفاده از داروهای ضد درد را کاهش دهند. همچنین، مصرف روغن ماهی به صورت وریدی (توسط IV) باعث کاهش تورم و حساسیت مفاصل در افراد مبتلا به RA می شود.

  • درد قفسه سینه (آنژین). مصرف مکمل های روغن ماهی خطر مرگ یا کاهش سلامت قلب را در افراد مبتلا به درد قفسه سینه کاهش نمی دهد. برخی شواهد حتی نشان می دهد که این مکمل ها ممکن است در واقع خطر مرگ قلبی را در افراد مبتلا به درد قفسه سینه افزایش دهد.
  • سفت شدن سرخرگ ها (تصلب شرایین). مصرف مکمل های روغن ماهی ممکن است سفت شدن سرخرگ ها را کمی کاهش دهد.

 

  • یک بیماری چشمی که منجر به کاهش بینایی در افراد مسن می شود (دژنراسیون ماکولای وابسته به سن یا AMD). افرادی که بیش از یک بار در هفته ماهی می خورند، خطر ابتلا به کاهش بینایی مربوط به سن را کاهش می دهند.
  • بیماری آلزایمر. روغن ماهی می تواند به جلوگیری از بیماری آلزایمر کمک کند. با این حال ، به نظر نمی رسد برای اکثر افرادی که قبلاً به بیماری آلزایمر مبتلا شده اند، از کاهش مهارت تفکر جلوگیری کند.
  • آسم. مکمل های روغن ماهی ممکن است به درمان برخی از علائم آسم کمک کنند.
  • عملکرد ورزشی. برخی شواهد نشان می دهد که مصرف روغن ماهی می تواند عملکرد ریه را در ورزشکاران بهبود بخشد.
  • آب مروارید. برخی شواهد اولیه وجود دارد که نشان می دهد خوردن ماهی سه بار در هفته می تواند خطر ابتلا به آب مروارید را کمی کاهش دهد.
  • کاهش حافظه و مهارت تفکر در افراد مسن بیشتر از حد طبیعی سن آنها است. مصرف  روغن ماهی از طریق خوراکی به مدت 12 ماه ممکن است باعث بهبود حافظه در افرادی شود که عملکرد ذهنی آنها کاهش یافته است.
  • فیبروز سیستیک. مصرف روغن ماهی از طریق خوراکی می تواند عملکرد ریه را در افراد مبتلا به فیبروز کیستیک بهبود بخشد. با این حال ، استفاده از روغن ماهی به صورت داخل وریدی (IV) این اثر را ندارد.
  • بیماری هایی مانند بیماری آلزایمر که در تفکر اختلال ایجاد می کند (زوال عقل). برخی تحقیقات اولیه نشان می دهد که حداقل یک بار در هفته خوردن ماهی خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش می دهد.
  • افسردگی. به نظر می رسد افرادی که ماهی بیشتری می خورند خطر افسردگی کمتری دارند. اما مشخص نیست که آیا مصرف مکمل های روغن ماهی می تواند علائم افسردگی را کاهش دهد یا خیر. برخی تحقیقات نشان می دهد افراد مبتلا به افسردگی شدید ممکن است از این مزایا استفاده کنند. اما افراد مبتلا به افسردگی خفیف یا افرادی که بیماری پزشکی دارند و باعث افسردگی آنها می شود، ممکن است اینگونه نباشد. همچنین به نظر می رسد که فقط مکمل هایی که حاوی مقادیر زیادی اسید ایکوزاپنتانوئیک (EPA) هستند در واقع برای افسردگی موثر هستند
  • مشکلات بینایی در افراد دیابتی (رتینوپاتی دیابتی). مصرف بیشتر روغن ماهی از رژیم غذایی با کاهش خطر آسیب چشم در افراد دیابتی ارتباط دارد.
  • خشکی چشم. مصرف بیشتر روغن ماهی از رژیم غذایی با کاهش خطر خشکی چشم در زنان ارتباط دارد. اما اثرات روغن ماهی در افراد با خشکی چشم متناقض است. برخی تحقیقات نشان می دهد که روغن ماهی علائم خشکی چشم مانند درد، تاری دید و حساسیت را کاهش می دهد. اما به نظر نمی رسد که روغن ماهی سایر علائم و نشانه های خشکی چشم مانند تولید اشک و آسیب به سطح چشم را بهبود بخشد. مصرف روغن ماهی همچنین در صورت استفاده با سایر درمان های خشکی چشم، علائم و نشانه های خشکی چشم را بهبود نمی بخشد.
  • دیسلکسیا (خوانش پریشی، یک اختلال یادگیری که با مشکل خواندن همراه است). به نظر می رسد مصرف روغن ماهی از طریق خوراکی باعث بهبود بینایی در شب در کودکان مبتلا به نارساخوانی می شود.
  • بیماری جدی کلیه (مرحله انتهایی بیماری کلیوی یا ESRD). برخی تحقیقات نشان می دهد که مصرف روغن ماهی نشانگرهای تورم (التهاب) را در بزرگسالان مبتلا به ESRD را کاهش می دهد. تحقیقات اولیه در کودکان مبتلا به ESRD نشان می دهد که مصرف مکمل های روغن ماهی می تواند سطح برخی از چربی ها را در خون بهبود بخشد.
  • اختلال تشنج (صرع). مصرف اسیدهای چرب امگا 3 از طریق خوراکی، روزانه به مدت 10 هفته، در افراد مبتلا به صرع که در برابر داروها مقاوم است، تشنج را کاهش می دهد.
  • درد عضلات ناشی از ورزش. مصرف روغن ماهی ممکن است درد عضلانی ناشی از ورزش را در ورزشکاران حرفه ای کاهش دهد. اما این نتایج اولیه باید در مطالعات بزرگتر و با کیفیت بالا تأیید شود. مشخص نیست که آیا روغن ماهی درد عضلانی ناشی از ورزش را در بزرگسالان بدون آموزش کاهش می دهد. نتایج حاصل از تحقیقات اولیه متناقض است.
  • جلوگیری از انسداد گرافت های مورد استفاده در دیالیز کلیه. به نظر می رسد مصرف روغن ماهی از تشکیل لخته خون در پیوندهای همودیالیز جلوگیری می کند. همچنین ممکن است به پیوندها کمک کند تا بیشتر کار کنند. اما تحقیقات بیشتری لازم است تا بدانید کدام دوز روغن ماهی بهترین است.
  • پیش دیابت. به نظر نمی رسد مصرف روغن ماهی در افراد مبتلا به دیابت قند خون را بهبود بخشد. اما ممکن است از پیشرفت دیابت پیش دیابت به دیابت نوع 2 جلوگیری کند.

 

 

  • شرایطی در مرد که مانع از بارداری یک زن در طی یک سال تلاش برای بارداری می شود (ناباروری مردان). تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف مکمل های روغن ماهی ممکن است به برخی از مردان در تولید منی بیشتر کمک کند.
  • تجمع چربی در کبد در افرادی که الکل کمی مصرف می کنند یا هیچ الکلی مصرف نمی کنند (بیماری کبد چرب غیر الکلی یا NAFLD). تحقیقات محدود نشان می دهد که روغن ماهی ممکن است برای NAFLD در بزرگسالان و کودکان مفید باشد.
  • تورم (التهاب) و زخم های داخل دهان (ورم مخاط دهان). به نظر می رسد مصرف روغن ماهی از شدت و درد زخم های دهان ناشی از داروهای سرطانی می کاهد.
  • تورم (التهاب) لوزالمعده (پانکراتیت). شواهد نشان می دهد که تغذیه داخل وریدی (IV) با تغذیه ای که با روغن ماهی غنی شده است، تعداد روزهای درمان جایگزین کلیه را برای افراد مبتلا به التهاب شدید لوزالمعده کاهش می دهد.
  • عفونت جدی لثه (پریودنتیت). مصرف روغن ماهی ممکن است به حفظ سلامت لثه پس از تمیز کردن دندان در افراد مبتلا به این بیماری کمک کند.
  • یک اختلال ارثی که باعث افزایش سطح فنیل آلانین در خون می شود (فنیل کتونوریا یا PKU). برخی شواهد نشان می دهد که مصرف مکمل های روغن ماهی باعث بهبود مهارت های حرکتی ، هماهنگی و بینایی در کودکان مبتلا به یک اختلال ژنتیکی نادر به نام فنیل کتونوریا می شود.
  • زایمان زودرس. مصرف روغن ماهی یا خوردن غذاهای دریایی در دوران بارداری ممکن است به جلوگیری از زایمان زودرس کمک کند.
  • رشد و نمو در نوزادان نارس. به نظر می رسد شیر خشک که با اسیدهای چرب از روغن ماهی و روغن گل گاوزبان غنی شده است، رشد و توسعه سیستم عصبی در نوزادان نارس، به ویژه پسران را بهبود می بخشد.
  • زخم بستر (زخم فشار). افزودن روغن ماهی به لوله تغذیه یا IV ممکن است رشد زخم بستر را در بزرگسالان بستری کند کند.
  • عفونت مجاری تنفسی. به نظر نمی رسد نوشیدن یک نوشیدنی حاوی روغن ماهی، ویتامین D و پروتئین، باعث کاهش عفونت مجاری هوایی فوقانی در ورزشکاران شود.
  • عدم توانایی بدن در تجزیه صحیح داروهایی به نام سالیسیلات (عدم تحمل سالیسیلات). برخی تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف روغن ماهی ممکن است علائم عدم تحمل سالیسیلات، مانند حملات آسم و خارش را بهبود بخشد.
  • روان گسیختگی. روغن ماهی ممکن است علائمی مانند پرخاشگری را در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی بهبود بخشد.
  • عفونت خون (سپسیس). دادن روغن ماهی به عنوان بخشی از یک برنامه تغذیه ای به بیماران مبتلا به سپسیس ممکن است نیاز به تنفس مکانیکی را کاهش داده و مدت اقامت در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان را کوتاه کند. اما دادن روغن ماهی باعث بهبود بقا یا کاهش خطر آسیب مغزی یا هذیان در افراد مبتلا به سپسیس نمی شود.
  • بیماری سلول داسی شکل. تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف روغن ماهی می تواند باعث کاهش دوره های درد شدید در افراد مبتلا به بیماری سلول داسی شکل شود.

به منظور ارزیابی میزان اثربخشی روغن ماهی در موارد فوق شواهد بیشتری مورد نیاز است.

عوارض جانبی و ایمنی

  • مصرف خوراکی: روغن ماهی در صورت مصرف خوراکی در دوزهای کم (3 گرم یا کمتر در روز) برای اکثر افراد بی خطر  است. برخی از نگرانی ها هنگام مصرف روغن ماهی در دوزهای بالا وجود دارد. مصرف بیش از 3 گرم در روز ممکن است از لخته شدن خون جلوگیری کرده و احتمال خونریزی را افزایش دهد. دوزهای بالای روغن ماهی نیز ممکن است فعالیت سیستم ایمنی بدن و توانایی بدن در مبارزه با عفونت را کاهش دهد. این نگرانی ویژه برای افرادی است که برای کاهش فعالیت سیستم ایمنی بدن خود داروها (مثلاً بیماران پیوند اعضا) و افراد مسن مصرف می کنند. فقط در صورت تحت نظر پزشك بودن، دوز بالاي روغن ماهي را مصرف كنيد.

روغن ماهی می تواند عوارض جانبی از جمله آروغ زدن، بوی بد دهان، سوزش معده، حالت تهوع، مدفوع شل، جوش و خونریزی بینی ایجاد کند. مصرف مکمل های روغن ماهی همراه با وعده های غذایی یا منجمد کردن آن ها اغلب می تواند این عوارض را کاهش دهد. مصرف مقادیر زیادی روغن ماهی از برخی منابع غذایی احتمالاً بی خطر است. برخی از گوشت های ماهی (به ویژه کوسه، ماهی خال مخالی و ماهی آزاد پرورش یافته در مزرعه) می توانند به جیوه و سایر مواد شیمیایی صنعتی و زیست محیطی آلوده شوند. مکمل های روغن ماهی به طور معمول حاوی این آلاینده ها نیستند.

  • وقتی توسط IV تجویز می شود: روغن ماهی در صورت تزریق داخل وریدی (توسط IV) در کوتاه مدت احتمالاً ایمن است. روغن ماهی یا محلول های اسید چرب امگا 3 به مدت 1 تا 4 هفته با خیال راحت استفاده شده است.

موارد احتیاط و هشدارهای ویژه:

  • کودکان: روغن ماهی اگر به طور مناسب از طریق خوراکی مصرف شود، صحیح است. روغن ماهی تا 9 ماه با اطمینان از طریق لوله های تغذیه ای در نوزادان استفاده می شود. در بزرگسالان، از روغن ماهی با دوزهای حداکثر حدود 2.2 گرم در روز و به مدت 12 هفته استفاده می شود. اما کودکان خردسال نباید بیش از دو اونس ماهی در هفته مصرف کنند. روغن ماهی همچنین هنگامی که توسط یک متخصص مراقبت های بهداشتی به نوزادانی که نمی توانند از طریق خوراکی غذا بخورند، در رگ تزریق شود، احتمالاً ایمن تر است. روغن ماهی وقتی به مقدار زیاد از منابع غذایی مصرف شود، احتمالاً بی خطر است. ماهی های چرب حاوی سمومی مانند جیوه هستند. مصرف مرتب ماهی آلوده می تواند باعث آسیب مغزی، عقب ماندگی ذهنی، نابینایی و تشنج در کودکان شود.
  • بارداری و شیردهی: روغن ماهی اگر به طور مناسب از طریق خوراکی مصرف شود، ایمن است. به نظر نمی رسد مصرف روغن ماهی در دوران بارداری تاثیری بر جنین یا کودک هنگام شیردهی داشته باشد. زنانی که باردار هستند یا ممکن است باردار شوند و مادران شیرده باید از کوسه، شمشیر، شاه ماهی خال مخالی و کاشی ماهی (که باس طلایی یا چوب زرین نیز نامیده می شود) خودداری کنند، زیرا ممکن است حاوی مقادیر بالای جیوه باشند. مصرف سایر ماهی ها را به 12 اونس در هفته (حدود 3 تا 4 وعده در هفته) محدود کنید. هنگامی که روغن ماهی در منابع غذایی به مقدار زیاد مصرف شوند، احتمالاً بی خطر است. ماهی های چرب حاوی سمومی مانند جیوه هستند.
  • اختلال دو قطبی: مصرف روغن ماهی ممکن است برخی از علائم این بیماری را افزایش دهد.
  • بیماری کبد: روغن ماهی ممکن است خطر خونریزی را در افراد مبتلا به زخم های کبدی به دلیل بیماری کبدی را افزایش دهد.
  • افسردگی: مصرف روغن ماهی ممکن است برخی از علائم این بیماری را افزایش دهد.
  • دیابت: نگرانی وجود دارد که مصرف مقادیر بالای روغن ماهی ممکن است کنترل قند خون را دشوارتر کند.

  • پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی: این نگرانی وجود دارد که روغن ماهی احتمال ابتلا به سرطان را در افراد مبتلا به این بیماری بیشتر کند.
  • فشار خون بالا: روغن ماهی می تواند فشار خون را کاهش دهد و ممکن است باعث شود فشار خون در افرادی که تحت درمان داروهای کاهش دهنده فشار خون هستند بسیار پایین بیاید.
  • HIV / AIDS و سایر شرایطی که پاسخ سیستم ایمنی بدن کاهش می یابد: دوزهای بالاتر روغن ماهی می تواند پاسخ سیستم ایمنی بدن را کاهش دهد. این می تواند مشکلی برای افرادی باشد که سیستم ایمنی بدن آنها در حال حاضر ضعیف است.
  • یک دفیبریلاتور کاشته شده (وسیله ای قرار داده شده در جراحی برای جلوگیری از ضربان قلب نامنظم): تحقیقات نشان می دهد که روغن ماهی ممکن است خطر ضربان قلب نامنظم را در برخی، اما نه همه، بیماران مبتلا به دفیبریلاتور کاشته شده افزایش دهد. با پرهیز از مکمل های روغن ماهی درمعرض خطر نباشید.
  • آلرژی به ماهی یا غذاهای دریایی: برخی از افرادی که به غذاهای دریایی مانند ماهی حساسیت دارند، ممکن است به مکمل های روغن ماهی نیز حساسیت داشته باشند. هیچ اطلاعات موثقی وجود ندارد که نشان دهد احتمال بروز واکنش آلرژیک به روغن ماهی در افراد دارای حساسیت به غذاهای دریایی وجود دارد. تا زمان شناخته شدن موارد بیشتر ، به بیماران آلرژی به غذاهای دریایی توصیه کنید از مکمل های روغن ماهی با احتیاط خودداری کنند.

تداخل دارویی

تداخل داروی متوسط

با این ترکیب محتاط باشید.

  • قرص های جلوگیری از بارداری (داروهای ضد بارداری): به نظر می رسد روغن ماهی به کاهش برخی از سطح چربی در خون کمک می کند. به این چربی ها تری گلیسیرید گفته می شود. قرص های جلوگیری از بارداری ممکن است با کاهش این سطح چربی در خون، اثر روغن ماهی را کاهش دهند. برخی از قرص های ضد بارداری شامل اتینیل استرادیول و لوونورژسترل (تری فازیل)، اتینیل استرادیول و نوراتیندرون و غیره.
  • داروهای مربوط به فشار خون بالا (داروهای ضد فشار خون): به نظر می رسد روغن ماهی فشار خون را کاهش می دهد. مصرف روغن ماهی همراه با داروهای فشار خون بالا ممکن است باعث پایین آمدن فشار خون شود. برخی از داروهای فشار خون مثل: کاپتوپریل (کاپوتن)، انالاپریل (واسوتک)، لوزارتان (کوزار)، والزارتان (دیووان)، دیلتیازم (کاردیزم)، آملودیپین (نورواسک)، هیدروکلروتیازید (هیدرو دیوریل)، فوروزماید (لاسیکس) و بسیاری دیگر.
  • داروی ارلیستات (زینیکال، آلی): داروی ارلیستات ( زینیکال، آلی) برای کاهش وزن استفاده می شود. از جذب چربی های رژیم غذایی از روده جلوگیری می کند. این نگرانی وجود دارد داروی ارلیستات (زینیکال، آلی) همچنین ممکن است باعث کاهش جذب روغن ماهی شود. برای جلوگیری از این تداخل بالقوه، از ارلیستات (زینیکال، آلی) و روغن ماهی حداقل با فاصله 2 ساعت استفاده کنید.

تداخل داروی کم

مراقب این ترکیب باشید

  • داروهایی که لخته شدن خون را کند می کنند (داروهای ضد انعقاد یا ضد پلاکت): روغن ماهی ممکن است لخته شدن خون را کند، کند. مصرف روغن ماهی همراه با داروهایی که لخته شدن آنها نیز کند است، ممکن است احتمال کبودی و خونریزی را افزایش دهد. برخی از داروها که لخته شدن خون را کند می کنند مثل: آسپیرین، کلوپیدوگرل (پلاویکس)، دیکلوفناک (ولتارن ، کاتافلام ، دیگران)، ایبوپروفن (ادویل ، موترین و دیگران)، ناپروکسن (آناپروکس ، ناپروسین ، دیگران)، دالتپارین (فرگمین)، انوکساپارین (لوونوکس)، هپارین، وارفارین (کومادین).

مقدار مصرف مجاز

دوزهای زیر در تحقیقات علمی مورد مطالعه قرار گرفته است:

بزرگسالان

مصرف خوراکی :

  • مقادیر بالای چربی به نام تری گلیسیرید در خون (هیپرتری گلیسیریدمی): از دوزهای 15-15 گرم
  • روغن ماهی روزانه تا 6 ماه در تحقیقات استفاده شده است. اما اکثر متخصصان توصیه می کنند دوز روغن ماهی تهیه کنید که روزانه حدود 3.5 گرم اسید چرب امگا 3 تأمین کند. این مقدار در چهار کپسول 1 گرمی از محصولات روغن ماهی فقط با نسخه پزشک ارائه می شود. این محصولات فقط با نسخه شامل لوازا که  قبلاً با نام های ( اماکور، گلاسکاسمیتکلاین، امتریگ، اپانوو) شناخته می شوند. برای دریافت همان مقدار اسیدهای چرب امگا 3 ممکن است لازم باشد روزانه 12 کپسول از اکثر مکمل های روغن ماهی بدون نسخه مصرف کنید.
  • روشی برای باز کردن رگ خونی مسدود یا باریک (آنژیوپلاستی): روزانه 6 گرم روغن ماهی از یک ماه قبل از آنژیوپلاستی شروع می شود و یک ماه بعد ادامه می یابد و به دنبال آن 3 گرم در روز به مدت 6 ماه بعد استفاده می شود. همچنین روزانه 15 گرم روغن ماهی به مدت 3 هفته قبل از آنژیوپلاستی و به مدت 6 ماه پس از آن مصرف شده است.
  • جلوگیری از سقط جنین در زنان باردار مبتلا به اختلال خود ایمنی به نام سندرم آنتی فسفولیپید: 5.1 گرم روغن ماهی با نسبت 1.5 EPA: DHA که به مدت 3 سال روزانه مصرف می شود استفاده شده است.
  • اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD): مکمل خاصی حاوی 400 میلی گرم روغن ماهی و 100 میلی گرم روغن گل مغربی (Eye Q)، نواسل شش کپسول روزانه به مدت 15 هفته استفاده شده است. همچنین، 250 میلی گرم اسیدهای چرب امگا 3 که با فسفاتیدیل سرین کمپلکس شده اند، به مدت 3 ماه روزانه استفاده می شود.
  • اختلال دوقطبی: روغن ماهی با تأمین 6.2 گرم EPA و 3.4 گرم DHA که به مدت 4 ماه روزانه مصرف می شود استفاده شده است. همچنین 1-6 گرم EPA به مدت 12-16 هفته یا اسیدهای چرب امگا 3 حاوی 4.4-6.2 گرم EPA به علاوه 2.4-3.4 گرم DHA به مدت 16-14 هفته استفاده شده است.
  • کاهش وزن غیر ارادی در افرادی که بسیار بیمار هستند (کچکسیا یا سندرم اتلاف): 30 میلی لیتر از یک محصول روغن ماهی خاص ACO امگا3 ،( داروسازی استکهلم ، سوئد) 4.9 گرم EPA و 3.2 گرم DHA روزانه برای 4 هفته استفاده شده است روزانه 7.5 گرم روغن ماهی با تأمین EPA 4.7 گرم و DHA 2.8 گرم حدود 6 هفته استفاده شده است. علاوه بر این، دو قوطی مکمل غذایی روغن ماهی حاوی 1.09 گرم EPA و 0.96 گرم DHA در هر روز می تواند تا 7 هفته استفاده شود.
  • جراحی برای بهبود جریان خون در قلب (جراحی CABG): به مدت یک سال روزانه 4 گرم روغن ماهی حاوی 2.04 گرم EPA و 1.3 گرم DHA اس
با قوانین سین سا موافقم.
ثبت