ویتامین آ VITAMIN A

اطلاعات کلی

ویتامین آ نوعی ویتامین محلول در چربی است که در بسیاری از میوه ها، سبزیجات، تخم مرغ، شیر، کره، مارگارین غنی شده، گوشت و ماهی های روغنی آب شور یافت شده و همچنین می توان آن را در آزمایشگاه ساخت. کاروتdنوئیدها گروهی از مواد شیمیایی زرد یا نارنجی هستند که در گیاهان یافت می شوند که برخی از آنها در بدن، قابل تبدیل شدن به ویتامین آ هستند.

ویتامین آ معمولاً برای درمان کمبود آن در بدن استفاده می شود. از این ویتامین، برای کاهش عوارض بیماری هایی مانند مالاریا، ایدز (HIV)، سرخک و همچنین جهت باروری و نیز تاثیر بر اسهال، بینایی، رشد کودک، اختلالات پوستی، عفونت ها و بسیاری از بیماری های دیگر استفاده می شود.

نحوه عملکرد

ویتامین آ برای رشد و عملکرد مناسب چشم ها، پوست، سیستم ایمنی و بسیاری از قسمت های دیگر بدن مورد نیاز است.

موارد استفاده و اثربخشی

تحقیقات نشان می دهد که مصرف ویتامین آ می تواند در موارد زیر مؤثر باشد:

  • کمبود ویتامین آ: مصرف ویتامین آ بصورت خوراکی، برای پیشگیری از کمبود این ویتامین و همچنین درمان علائم کمبود آن، موثر است. کمبود ویتامین آ، در افرادی که دچار کمبود پروتئین، دیابت، پرکاری تیروئید، تب، بیماری های کبد، فیبروز کیستیک یا اختلال ارثی به نام abetalipoproteinemia هستند، رخ می دهد.
  • سرطان سینه: به نظر می رسد در دوران یائسگی زنانی که سابقه خانوادگی سرطان سینه دارند و مقادیر زیادی ویتامین آ در رژیم غذایی خود مصرف می کنند، خطر ابتلا به سرطان سینه کم تر است.
  • آب مروارید: در افرادی که مقادیر زیادی ویتامین آ در رژیم غذایی خود مصرف می کنند، خطر ابتلا به آب مروارید پایین است.
  • سرخک: مصرف ویتامین آ به صورت خوراکی، خطر ابتلا به بیماری سرخک یا مرگ در کودکان مبتلا به سرخک و کمبود ویتامین آ را کاهش می دهد.
  • شب کوری: مصرف ویتامین آ در دوران بارداری، می تواند شب کوری در زنانی که دچار  سوء تغذیه هستند را تا 37٪ کاهش دهد. همچنین درصورت مصرف با روی، ممکن است تاثیر بهتری داشته باشد.
  • لکوپلاکیای دهانی (لکه های سفید داخل دهان که معمولاً در اثر سیگار کشیدن ایجاد می شود): تحقیقات نشان می دهد که مصرف ویتامین آ می تواند به درمان ضایعات پیش سرطانی در دهان کمک کند.
  • مرگ بدون علت:  اکثر متخصصان معتقدند که دوز بالای مکمل های ویتامین آ، خطر مرگ را در کودکان 6-59 ماهه که در معرض کمبود این ویتامین هستند، کاهش می دهد. اما به نظر نمی رسد مصرف ویتامین آ، خطر مرگ در بزرگسالان سالم را کاهش دهد.
  • عوارض پس از زایمان: مصرف ویتامین آ، حین و پس از بارداری، باعث کاهش اسهال در زنان دارای سو تغذیه شده و نیز خطر مرگ را در این افراد تا 40٪ کاهش می دهد.
  • رتینیت پیگمانتر (بیماری ارثی چشمی که منجر به ضعف بینایی در شب و از دست دادن دید کناری می گردد): مصرف ویتامین آ می تواند پیشرفت بیماریی های چشمی، که باعث آسیب به شبکیه چشم می شود، کاهش دهد.
  • کولیت اولسراتیو (نوعی بیماری التهابی روده): مصرف روزانه ویتامین آ به مدت 2 ماه، می تواند عوارض این بیماری را کاهش داده و به بهبود آن در بزرگسالان کمک کند.
  • اسهال ناشی از درمان دارویی سرطان: مصرف خوراکی ویتامین آ، مانع از اسهال یا درد دهان ناشی از شیمی درمانی در کودکان می شود.
  • سقط جنین: زنانی که ویتامین آ، را به صورت خوراکی، به تنهایی یا در ترکیب با سایر ویتامین ها قبل یا در ابتدای بارداری مصرف می کنند، کمتر در معرض خطر سقط جنین یا به زایمان کودکان مرده هستند.
  • آرتروز: مصرف ویتامین آ باعث کاهش درد آرتروز ستون فقرات، در افراد مبتلا، که دارای میزان کافی ویتامین آ هستند، نمی شود. همچنین به نظر نمی رسد که مصرف محصولات خاص، حاوی سلنیوم، ویتامین آ، ویتامین ث و ویتامین ایی باعث بهبود علائم آرتروز شود.
  • پیری پوست: تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف موضعی ویتامین آ (رتینول) به مدت 12 هفته باعث بهبود رنگ پوست، انعطاف پذیری و چین و چروک، در زنان بالای 33 سال می شود. مشخص نیست که آیا رتینول در کنار محصولات تجویز شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان پیری پوست مانند تری تینوئین (ره نووا) کاربرد دارد یا خیر.
  • آنمی (کم خونی یا سطح پایین گلوبول های قرمز خون به دلیل کمبود آهن): مصرف ویتامین آ ممکن است به افزایش سطح پروتئین های ذخیره کننده آهن کمک کرده و نیز خطر کم خونی در کودکان و زنان باردار را کاهش دهد. با این حال، در کشورهای در حال توسعه که کم خونی در آنها شایع است، به نظر نمی رسد مصرف ویتامین آ (رتینول) همراه با آهن و فولات، در مقایسه با مصرف آهن و فولات، به تنهایی، کم خونی را در زنان باردار بهبود بخشد.
  • اوتیسم: كودكان مبتلا به اوتیسم غالباً دارای سطح پایین ویتامین آ هستند. سطح پایین ویتامین آ با علائم اوتیسم ارتباط دارد. تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف ویتامین آ برخی علائم را در کودکان اوتیسم، تا حدی کاهش می دهد.
  • سرطان دهانه رحم: تحقیقات نشان می دهد که افزایش سطح ویتامین آ در خون، یا مصرف بیش از حد ویتامین آ، فقط در مواردی که هر دو شکل آن، یعنی رتینول و کاروتن در نظر گرفته شوند با پایین بودن خطر سرطان دهانه رحم مرتبط است. مصرف رتینول به تنهایی با کاهش خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم ارتباط ندارد.
  • رشد کودک: به نظر نمی رسد که مصرف ویتامین آ در کودکان دارای تغذیه طبیعی، رشد را بهبود بخشد، اما مصرف آن در کودکانی که کمبود ویتامین آ دارند، در رشد آن ها مؤثر است.
  • آدنوم روده بزرگ (رشد غیر سرطانی در روده بزرگ و راست روده): مصرف مکمل ترکیبی، حاوی سلنیوم، روی، ویتامین آ، ویتامین ث و ویتامین ایی، ممکن است منجر به کاهش عود پولیپ های پیش سرطانی در روده بزرگ شود.
  • بیماری انسدادی مزمن ریوی یا COPD (نوعی بیماری ریوی که تنفس را دشوارتر می کند): تحقیقات اولیه نشان می دهد، کاهش احتمال بروز آنفیزم، با مصرف مقادیر توصیه شده ویتامین آ، مرتبط است.
  • جراحی بای پس عروق کرونری(CABG): تحقیقات اولیه حاکی از آن است که مصرف ویتامین آ ممکن است زمان مورد نیاز جهت مراقبت های ویژه در این نوع جراحی را کاهش داده و باعث کاهش زمان بستری در بیمارستان بعد از جراحی شود.
  • ایدز (اچ-آی-وی): مصرف ویتامین آ در دوران بارداری نمی تواند خطر مرگ مادر یا کودک را کاهش دهد. همچنین، از پیشرفت HIV در زنان مبتلا  و افرادی که سطح پایین ویتامین آ دارند جلوگیری نمی کند. با این حال، دادن ویتامین آ به نوزادان و کودکان HIV مثبت، ممکن است خطر مرگ ناشی از HIV را کاهش دهد.
  • اسهال در افراد مبتلا به HIV / AIDS: مصرف ویتامین آ ممکن است خطر مرگ ناشی از اسهال را در کودکان مبتلا به کمبود ویتامین آ، مبتلا به HIV باشند یا نباشند، کاهش دهد. اما نتایج متناقضی نیز وجود دارد.
  • رشد نوزادان: به نظر می رسد تزریق ویتامین آ به نوزادان دارای کمبود وزن هنگام تولد، حدود 13٪ خطر ابتلا به بیماری مزمن ریه را کاهش می دهد. همچنین ممکن است رشد مغز را در برخی از نوزادان کم وزن در مدت یک سال بهبود بخشد. اما به نظر می رسد که این موضوع، فقط در نوزادان بسیار کوچکی که به آنها گاز اکسید نیتریک نیز داده می شود، موثر است.
  • خستگی در افراد مبتلا به ام اس (مولتیپل اسکلروزیس): مصرف ویتامین آ به مدت یک سال، باعث کاهش خستگی (خستگی) در بیماران مبتلا به ام اس می شود.
  • سرطان کبد: به نظر نمی رسد افرادی که از مکمل های ویتامین آ استفاده می کنند و یا سطح ویتامین آ در خون آنها بالاتر است، کمتر در معرض خطر ابتلا به سرطان کبد باشند.
  • مالاریا: مصرف خوراکی ویتامین آ، می تواند علائم مالاریا را در کودکان کمتر از 3 سال، در مناطقی که مالاریا شایع است، کاهش دهد. اما به نظر می رسد باعث بهبود علائم یا جلوگیری از مرگ ناشی از نوع شدید مالاریا که بر عملکرد مغز تأثیر می گذارد؛ نمی شود.
  • لنفوم غیر هوچکین (سرطانی که در گلبول های سفید خون شروع می شود): خطر ابتلا به لنفوم غیر هوچکین در افرادی که مقادیر بیشتری از  ویتامین آ را در رژیم عذایی خود دارند، تا حدی کمتر است.
  • سرطان تخمدان: تحقیقات اولیه نشان می دهد، مصرف ویتامین آ با کاهش خطر ابتلا به سرطان تخمدان ارتباط دارد.
  • بیماری پارکینسون: تحقیقات اولیه نشان می دهد که سطح خون یا مصرف ویتامین آ در رژیم غذایی با خطر ابتلا به بیماری پارکینسون ارتباطی ندارد.
  • کراتکتومی فوتوراکتيو (بهبودی پس از جراحی لیزر چشم): مصرف خوراکی ویتامین آ، به همراه ویتامین ایی، باعث افزایش بهبودی پس از جراحی لیزر چشم می شود.
  • پسوریازیس(پوسته پوسته شدن و خارش پوست): تازاروتن (تازوراک) فقط یک محصول تجویزی ویتامین آ است که برای این بیماری توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تأیید شده است. اما این محصولات همانند محصولات آزاد ویتامین آ نیستند. مشخص نیست که آیا محصولات آزاد ویتامین آ مانند رتینول می توانند به این بیماری کمک کنند یا خیر.
  • التهاب و آسیب به راست روده به دلیل پرتودرمانی: تحقیقات اولیه نشان می دهد، مصرف ویتامین آ (رتینول پالمیتات) می تواند علائم مقعدی ناشی از رادیوتراپی لگن را کاهش دهد.
  • رتینوپاتی نوزادان نارس (نوعی اختلال چشم در نوزادان نارس که می تواند منجر به کوری شود): تحقیقات اولیه نشان می دهد که دادن ویتامین آ به نوزادان نارس خطر ابتلا به رتینوپاتی را کاهش می دهد.
  • سرطان پوست: مصرف بیشتر ویتامین آ در رژیم غذایی با کاهش خطر ابتلا به سرطان پوست مرتبط است.
  • عفونت های کلیه، مثانه یا مجرای ادرار (عفونت های دستگاه ادراری یا عفونت ادراری): مصرف روزانه ویتامین آ به مدت 10 روز به همراه آنتی بیوتیک، می تواند به دختران 2-12 ساله مبتلا به عفونت کلیه، کمک کند تا سریعتر بهبود یابند.
  • چین و چروک های پوستی در اثر آفتاب: تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف موضعی سرم ویتامین آ (رتینول) باعث افزایش صافی و بهبود چین و چروک پوست در زنان دارای پوست آسیب دیده در اثر آفتاب می شود. مشخص نیست که آیا رتینول در کنار محصولات تجویز شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان چین و چروک های پوستی مانند ترتینوئین (ره نووا) کاربرد دارد یا خیر.
  • دژنراسیون ماکولای وابسته به سن یا AMD (نوعی بیماری چشمی که منجر به کاهش بینایی در بزرگسالان مسن می شود).
  • گلوکوم (گروهی از اختلالات چشم که می تواند منجر به کاهش بینایی شود).
  • بهبود عملکرد ایمنی بدن.
  • جلوگیری و تسریع بهبودی عفونت ها.
  • بهبود بینایی.
  • تب یونجه.
  • التیام زخم.

به منظور ارزیابی میزان اثربخشی ویتامین آ در موارد فوق شواهد بیشتری مورد نیاز است.

عوارض جانبی و ایمنی

  • مصرف خوراکی: مصرف روزانه ویتامین آ برای اکثر افراد در مقدار کمتر از 10،000 واحد (3000 میکروگرم) بی خطر است. بخاطر داشته باشید که ویتامین آ به دو شکل مختلف وجود دارد: ویتامین آ پیش ساخته و پروویتامین آ. حداکثر مقدار مجاز مصرف روزانه 10،000 واحد در روز فقط مربوط به ویتامین آ پیش ساخته است. برخی از مکمل ها، حاوی هر دو شکل ویتامین آ، هستند که مجموعا ویتامین آ را تشکیل می دهند. برای تعیین بی خطر بودن مقدار ویتامین آ در این مکمل ها، باید مقدار ویتامین آ پیش ساخته، اندازه گیری شود. به عنوان مثال، یک مکمل حاوی 23000 واحد ویتامین آ، که 60٪ آن از نوع پروویتامین آ است، بی خطر می باشد زیرا فقط 40٪ از محتوای ویتامین آ یا 9200 واحد، ویتامین آ پیش ساخته است.

در صورت استفاده روزانه، ویتامین آ به شکل خوراکی، در مقادیر بیشتر از 10000 واحد (3000 میکروگرم)، کم خطر است. برخی تحقیقات نشان می دهد که مقادیر مصرفی بالاتر ممکن است خطر پوکی استخوان و شکستگی مفاصل، به ویژه در افراد مسن را افزایش دهد. بزرگسالانی که از لبنیات کم چرب غنی شده با ویتامین آ و از میوه ها و سبزیجات به میزان زیادی استفاده می کنند معمولاً به مکمل های ویتامین آ یا مولتی ویتامین های حاوی ویتامین آ نیاز ندارند.

استفاده طولانی مدت از مقادیر زیاد ویتامین آ ممکن است عوارض جانبی جدی از جمله خستگی، تحریک پذیری، اختلالات ذهنی، بی اشتهایی، ناراحتی معده، حالت تهوع، استفراغ، تب خفیف، تعریق زیاد و بسیاری از عوارض جانبی دیگر ایجاد کند. در زنانی که یائسه شده اند، مصرف بیش از حد ویتامین آ می تواند خطر پوکی استخوان و شکستگی مفصل ران را افزایش دهد.

همچنین این نگرانی وجود دارد که مصرف مقادیر زیاد مکمل های آنتی اکسیدانی مانند ویتامین آ، می تواند مضرات بیشتری از فواید آن داشته باشد. برخی تحقیقات نشان می دهد، مصرف مقادیر زیاد مکمل های ویتامین آ، ممکن است احتمال مرگ ناشی از تمام علائم و احتمالاً سایر عوارض جانبی جدی را افزایش دهد.

  • مصرف موضعی: ویتامین آ در صورت استفاده موضعی و در کوتاه مدت، تقریبا بی خطر است. از سرم رتینول 0.5 درصد روزانه تا 12 هفته بدون عوارض جانبی جدی استفاده شده است.
  • تزریق: ویتامین آ در صورت تزریق به عضله در مقادیر کمتر از 10 هزار واحد (3000 میکروگرم) در روز، بی خطر است.

موارد احتیاط و هشدارهای ویژه

  • بارداری و شیردهی: مصرف ویتامین آ برای خانم های باردار یا شیرده، کم تر از مقدار توصیه شده 10000 واحد (3000 میکروگرم) پیش ساز ویتامین آ در روز، بی خطر است اما مقادیر بیشتر کم خطر هستند، زیرا ویتامین آ می تواند نقایص مادرزادی ایجاد کند به همین دلیل برای زنان باردار بسیار مهم است که میزان ویتامین آ خود را در سه ماه اول بارداری به صورت دقیق کنترل کنند. ویتامین آ در چندین ماده غذایی از جمله فراورده های حیوانی، در درجه اول، جگر، برخی غلات صبحانه غنی شده و مکمل های غذایی یافت می شود.
  • کودکان: مصرف مقادیر توصیه شده زیر، برای کودکان بی خطر است.حد اکثر میزان توصیه شده براساس سن:

کمتر از 2000 واحد (600 میکروگرم) در روز در کودکان تا 3 ساله.

کمتر از 3000 واحد (900 میکروگرم) در روز در کودکان 4 تا 8 ساله.

کمتر از 5667 واحد (1700 میکروگرم) در روز در کودکان 9 تا 13 ساله.

کمتر از 9333 واحد (2800 میکروگرم) در روز در کودکان 14 تا 18 ساله.

مصرف خوراکی ویتامین آ، در مقادیر بالا برای کودکان کم خطر است. وقتی مقادیر بیش از مقادیر توصیه شده مصرف شود، می تواند عوارض جانبی مانند تحریک پذیری، خواب آلودگی، استفراغ، اسهال، از دست دادن هوشیاری، سردرد، مشکلات بینایی، پوسته پوسته شدن پوست، افزایش خطر ذات الریه و اسهال و سایر مشکلات را به همراه داشته باشد.

  • نوشیدن بیش از حد از الکل: نوشیدن الکل ممکن است اثرات مضر ویتامین آ بر روی کبد را افزایش دهد.
  • ناهنجاری هایی که باعث می شوند بدن چربی را به درستی جذب نکند: افراد مبتلا به بیماری هایی که بر جذب چربی تأثیر می گذارند، مانند بیماری سلیاک، سندرم روده کوتاه، زردی، فیبروز کیستیک، بیماری پانکراس و سیروز کبدی، قادر به جذب مناسب ویتامین آ نیستند. برای بهبود جذب ویتامین آ، این افراد باید از فراورده های ویتامین آ محلول در آب استفاده کنند.
  • نوعی کلسترول بالا به نام "hyperlipoproteinemia نوع V": این شرایط ممکن است احتمال مسمومیت با ویتامین آ را افزایش دهد. در صورت ابتلا به این بیماری ویتامین آ مصرف نشود.
  • عفونت های روده ای: عفونت های روده ای مانند کرم قلاب دار می تواند میزان جذب ویتامین آ در بدن را کاهش دهد.
  • کمبود آهن: کمبود آهن ممکن است بر توانایی تجزیه استفاده بدن از ویتامین آ تأثیر بگذارد.
  • بیماری کبد: به دلیل اینکه مصرف ویتامین آ، بیماری کبدی را وخیم تر می کند، مبتلایان به این بیماری ها نبایستی ویتامین آ مصرف کنند.
  • سو تغذیه: افرادی که دچار سو تغذیه شدید پروتئین هستند، مصرف ویتامین آ ممکن است منجر به داشتن مقادیر بیش از حد ویتامین آ در بدن شود.
  • کمبود روی: کمبود روی ممکن است باعث بروز علائم کمبود ویتامین آ شود. مصرف ترکیبی از مکمل های ویتامین آ و روی ممکن است برای بهبود این شرایط لازم باشد.

تداخل دارویی

تداخل دارویی زیاد

همزمان با موارد زیر نبایستی مصرف شود:

  • رتینوئیدها (داروهای مصرفی برای بیماری های پوستی): برخی از داروهای بیماری های پوستی، دارای اثرات مشابه ویتامین آ هستند. مصرف قرص های ویتامین آ و این داروها برای بیماری های پوستی می تواند باعث اثرات و عوارض جانبی بیش از حد ویتامین آ شود.

تداخل دارویی متوسط

در مصرف با این دارو ها احتیاط شود:

  • آنتی بیوتیک ها (آنتی بیوتیک های تتراسایکلین): ویتامین آ می تواند با برخی از آنتی بیوتیک ها تداخل داشته باشد. مصرف مقادیر بسیار زیاد ویتامین آ همراه با برخی از آنتی بیوتیک ها می تواند احتمال بروز عارضه جدی به نام فشار خون درون جمجه ای را افزایش دهد. اما به نظر نمی رسد مصرف مقادیر طبیعی ویتامین آ همراه با تتراسایکلین ها این مشکل را ایجاد کند. برخی از این آنتی بیوتیک ها شامل دمکلوسایکلین (دکلومایسین)، ماینوسایکلین (مینوسین) و تتراسایکلین (آکرومایسین) هستند.
  • داروهای هپاتوتوکسیک (داروهایی که می توانند به کبد آسیب برسانند): از آنجا که مصرف مقادیر زیادی ویتامین آ ممکن است به کبد آسیب برساند، نبایستی همراه با داروهای اینچنین مصرف شود زیرا منجر به آسیب کبدی می شود. برخی از داروهایی که می توانند به کبد آسیب برسانند شامل استامینوفن (تایلنول)، آمیودارون (کوردارون)، کاربامازپین (تگ رتول)، ایزونیازید (INH)، متوترکسات (روماترکس)، متیلدوپا (آل دموت)، فلوکونازول (دیفلوکان)، ایتراکونازول (اسپورانوکس)، اریترومایسین (اریتروسین، ایلوسون)، فنی توئین (دیلانتین)، لوواستاتین (مه واکور)، پراواستاتین (پراواکول)، سیم واستاتین (زوکور) و غیره.
  • وارفارین (کومادین): از وارفارین (کومادین) برای کاهش لخته شدن خون استفاده می شود. مقادیر زیاد ویتامین آ نیز همین خاصیت را دارد و لذا مصرف  هم زمان آنها می تواند احتمال کبودی و خونریزی را افزایش دهد.

مقدار مصرف مجاز

دوزهای زیر در تحقیقات علمی مورد مطالعه قرار گرفته است:

بزرگسالان

مصرف به صورت خوراکی:

  • مصرف عمومی: میزان توصیه شده رژیم غذایی (RDA) برای ویتامین آ، 900 میکروگرم در روز برای مردان و 700 میکروگرم در روز برای زنان است. این میزان برای زنان باردار نیز روزانه 770 میکروگرم و برای زنان شیرده، روزانه 1300 میکروگرم است. حداثر میزان قابل تحمل سطح مصرف (UL) ویتامین آ روزانه 10000 واحد (3000 میکروگرم) است.( UL بالاترین سطح مصرف است که احتمالاً خطری ندارد). UL ویتامین آ مربوط به ویتامین آ پیش ساخته (رتینول) است و شامل کاروتنوئیدهای پروویتامین آ نیست. مقدار مصرف مجاز ویتامین آ معمولا بصورت IU بیان می شود، گاهی اوقات نیز از میکروگرم استفاده می شود. خوردن 5 وعده میوه و سبزی در روز حدود 50 تا 65 درصد میزان توصیه شده ویتامین آ برای بزرگسالان را تأمین می کند.
  • لکوپلاکیای دهانی( برای لکه های سفید داخل دهان که معمولاً ناشی از استعمال دخانیات است): دوز هفتگی 200,000-300,000 IU ویتامین آ به مدت 6 تا 12 ماه استفاده شده است.
  • عوارض بعد از زایمان: دوزهای هفتگی 23000 IU، قبل، حین و بعد از بارداری استفاده شده است. همچنین، در زنان دارای سطح پایین روی، مصرف آن در ترکیب با 35 میلی گرم زینک و مصرف روزانه، بهتر عمل خواهد کرد.
  • شب کوری: برای جلوگیری از این وضعیت در زنان باردار، دوزهای هفتگی 23000 واحد بین المللی ویتامین آ قبل، در حین و بعد از بارداری استفاده شده است. به نظر می رسد در زنانی که سطح روی کمی دارند، مصرف آن در ترکیب با 35 میلی گرم روی روز بهترین نتیجه را دارد.
  • رتینیت پیگمنتوزا (نوعی بیماری ارثی چشم که باعث ضعف بینایی در شب و از بین رفتن دید جانبی می شود): دوزهای روزانه 15000 IU ویتامین آ، گاهی اوقات همراه با 400 IU ویتامین ایی روزانه استفاده شده است.
  • کولیت اولسراتیو (نوعی بیماری التهابی روده): ویتامین آ، به میزان 25000 IU روزانه به مدت 2 ماه استفاده شده است.

کودکان

  • مصرف عمومی میزان توصیه شده در رژیم غذایی (RDA) ویتامین آ: تولد تا 6 ماهگی، 400 میکروگرم در روز؛ 7 تا 12ماه، 500 میکروگرم در روز؛ 1 تا 3 سال، 300 میکروگرم در روز؛ 4 تا 8 سال، 400 میکروگرم در روز؛ 9 تا 13سال، 600 میکروگرم در روز؛ 14-18 سال،900 میکروگرم در روز، برای دختران 14 تا 18 ساله که باردار هستند، 750 میکروگرم و برای دختران 14 تا 18 ساله که شیرده هستند، 1200 میکروگرم است. حداثر میزان قابل تحمل سطح مصرف (UL) ویتامین آ منتشر شده است. UL بالاترین سطح مصرف است که احتمالاً خطر و اثر مضری ندارد. UL های ویتامین آ مربوط به ویتامین آ پیش ساخته (رتینول) است و شامل کاروتنوئیدهای پروویتامین آ نیست. برای تولد تا 3 سال، 600 میکروگرم در روز (2000 واحد)؛ 4 تا 8 سال، 900 میکروگرم در روز (3000 واحد)؛ 9 تا 13 سال، 1700 میکروگرم در روز (5667 واحد)؛ و 14 تا 18 سال، 2800 میکروگرم در روز (9333 واحد).
  • سرخک: 100000 تا 200000 واحد بین المللی ویتامین آ، حداقل 2 دوز، برای کودکان کمتر از 2 سال استاده شده است.
  • سقط یا تولد نوزاد نارس: مکمل های ویتامین آ برای کودکان 6-59 ماهه که در معرض کمبود ویتامین آ هستند توصیه می شود. برای کودکان سنین 11-6 ماه، یک دوز که تأمین کننده 100000 IU ویتامین آ است توصیه می شود. برای کودکان 12-59 ماهه، 200000 IU ویتامین آ هر 4-6 ماه توصیه می شود.
با قوانین سین سا موافقم.
ثبت