ویتامین ب6 Vitamin B6

اطلاعات کلی

یکی از انواع ویتامین های ب، ویتامین ب6 می باشد. این ویتامین در حبوبات، لبنیات، سبزی ها، جگر، گوشت و تخم مرغ وجود داشته و حتی می تواند در آزمایشگاه ساخته شود. ویتامین ب6، برای جلوگیری و درمان سطح پایین پیریدوکسین (کمبود پیریدوکسین) و کم خونی استفاده می شود. هم چنین برای  بیماری قلبی، سندرم قبل از قاعدگی (PMS)، افسردگی و بسیاری بیماری ها مورد مصرف قرار می گیرد. ویتامین B6 غالباً در ترکیب با سایر ویتامین های گروه B در محصولات مختلط ویتامین B استفاده می شود.

نحوه عملکرد

 پیریدوکسین برای عملکرد مناسب قندها، چربی ها و پروتئین ها در بدن مورد نیاز است. همچنین برای رشد مناسب و تقویت حافظه، اعصاب، پوست و بخش های زیادی از بدن لازم می باشد.

موارد استفاده و اثربخشی

تحقیقات نشان می دهد که مصرف ویتامین ب6، می تواند در موارد زیر مؤثر باشد:

  • تشنج: تزریق ویتامین ب6 به صورت داخل وریدی(توسط IV) تشنج ناشی از وابستگی به ویتامین B6 را در نوزادان کنترل می کند.
  • کم خونی سیدوبلاستیک (وضعیتی که در آن سلول های قرمز خون غیرطبیعی در بدن ایجاد می کند که موجب تجمع آهن می شود): مصرف خوراکی ویتامین ب6، بر روی درمان ارثی نوعی کم خونی به نام سیدو بلاستیک تاثیر می گذارد.
  • کمبود ویتامین ب6: مصرف خوراکی ویتامین ب6، برای جلوگیری و درمان کمبود ویتامین ب6، موثر می باشد.
  • هایپرهوموسیستئینمی (سطح  بالای هموسیستئین در خون): مصرف خوراکی  ویتامین ب6معمولا همراه با اسید فولیک برروی درمان سطح بالای هموسیستین در خون تاثیر می گذارد.
  • دژنراسیون ماکولای وابسته به سن (یک بیماری چشمی که منجر به کاهش بینایی در بزرگسالان مسن می شود): برخی تحقیقات اخیر نشان می دهد که مصرف ویتامین ب6 با دیگر ویتامین ها، شامل اسید فولیک و ویتامین ب12، ممکن است به جلوگیری از بیماری دژنراسیون ماکولا که موجب از دست دادن بینایی می شود کمک کند.
  • تصلب شرایین: با افزایش سن، رگ های بدن توانایی کشش و انعطاف پذیری خود را از دست می دهند. به نظر می رسد سیر و دیگر عناصر، این اثر را کاهش می دهند. مصرف مکمل خاص حاوی سیر، آمینو اسید و ویتامین هایی مانند اسید فولیک، ویتامین ب12 و ویتامین ب6 (کیولیک، سلامت کلی قلب، فرمول 108، واکونگا ) به نظر می رسد برای کاهش علایم تصلب شرایین مورد استفاده قرار می گیرد.
  • سنگ کلیه: افراد مبتلا به اختلال ارثی به نام هایپراگزالوریای اولیه نوع I، در معرض خطر تشکیل سنگ کلیه هستند. برخی شواهد نشان می دهد که مصرف خوراکی ویتامین ب6، به تنهایی یا همراه با منیزیم، یا تزریق وریدی ویتامین ب6، موجب کاهش خطر سنگ کلیه در افرادی با این شرایط می شود.
  • تهوع بارداری: برخی تحقیقات پیشنهاد می کند که مصرف ویتامین ب6 اغلب به عنوان پیریدوکسین، علائم تهوع و استفراغ خفیف تا متوسط را در دوران بارداری بهبود می بخشد. براساس تحقیقات درنظرگرفته شده در دانشگاه زنان و زایمان آمریکا، ویتامین ب6، خط اول درمان تهوع و استفراغ ناشی از بارداری می باشد. علاوه بر ویتامین ب6، به زنانی که بهبودی در آن ها حاصل نمی شود، داروی داکسی لامین  تجویز می شود. این در حالی است که فقط با ویتامین B6 درمان اتفاق می افتد. به هرحال، مصرف این ترکیب تاثیری کمتر نسبت به داروی اندانسترون دارد.
  • سندرم قبل از قاعدگی (PMS): در این باره شواهدی موجود است که مصرف خوراکی ویتامین ب6، مانند پیریدوکسین می تواند  علائم PMS را از جمله درد سینه، بهبود ببخشد. از آنجا که دوز های بالاتر، احتمال افزایش عوارض جانبی وکاهش  تأثیرات مفید را دارا می باشد، بهتر است کمترین دوز موثر، مصرف شود.
  • دیسکینزی تأخیری (یک نوع اختلال حرکتی که اغلب به دلیل مصرف داروهای ضد روان گردان ایجاد می شود): به نظر می رسد که مصرف ویتامین ب6،  اختلالات حرکتی در افرادی که داروهای خاص برای اسکیزوفرنی مصرف می کنند را بهبود می بخشد. 
  • آکنه
  • آنژیوپلاستی
  • آسم
  • اگزما
  • ADHD
  • سرطان
  • بیماری قلبی: به نظر می رسد، مصرف ترکیبات حاوی ویتامین ب6، از مرگ یا حملات قلبی در افراد مبتلا به بیماری قلبی جلوگیری نمی کند، اما نتایج برخی تحقیقات حاکی از آن است که ممکن است به میزان خیلی کم، خطر سکته قلبی کاهش پیدا کند.
  • کرم خوردگی دندان: مصرف وبتامین ب6، می تواند خطر کرم خوردگی دندان در دوران بارداری را کاهش دهد.
  • افسردگی: هرچقدر مصرف ویتامین ب6 بیشتر باشد، خطر ابتلا به افسردگی کاهش پیدا می کند. به نظر می رسد استفاده از مکمل های حاوی ویتامین ب6، نمی تواند علائم افسردگی را در بسیاری از افراد کم کند اما ممکن است خطر پیشرفت آن را در زنانی که داروهای ضدبارداری مصرف می کنند، کاهش دهد.
  • دیابت: مصرف میتامین ب6، سطح قند خون را در زنان بارداری که سطح ویتامین ب6 آن ها پایین است، افزایش می دهد اما همه تحقیقات با این ادعا موافق نیستند.
  • دیسمنوره (گرفتگی های قاعدگی): مصرف روزانه ویتامین ب6، می تواند قاعدگی های دردناک را کاهش دهد.
  • اکلامپسی ( تشنج در زنان مبتلا به پره اکلامپسی): استفاده از ویتامین ب6، تاثیری در کاهش خطر تشنج حین بارداری ندارد.
  • فشارخون بالا: مصرف ویتامین ب6، می تواند موجب کاهش فشارخون شود.
  • تری گلیسیرید بالا: مصرف این ویتامین باعث کاهش تری گلیسیرید نشده اما ممکن است تاحدی کلسترول را پایین بیاورد.
  • نوروپاتی ناشی از ایزونیازید (آسیب به اعصاب که در اثر مصرف داروی درمان سل): مصرف روزانه ویتامین ب6، می­تواند باعث کاهش آسیب  عصبی ناشی از داروی درمان سل شود.
  • سرطان ریه: خطر ابتلا به سرطان ریه در افرادی که سطوح بالای ویتامین ب6 در خون دارند، کم تر است، خصوصا در مردان و نیز افرادی که سابقه استعمال دخانیات دارند. این موضوع که مصرف ویتامین ب6 به عنوان یک مکمل، می تواند خطر ابتلا به سرطان ریه را کاهش دهد، مشخص نیست.
  • تهوع و استفراغ: استفاده ویتامین ب6، تهوع، استفراغ و علائم اسهال در کودکان مبتلا به عفونت معده یا روده را کاهش نمی دهد. با این حال، می تواند احتمال تهوع را در زنانی که داروهای ضد بارداری مصرف می کنند، کاهش دهد.
  • سکته: مصرف مکمل های حاوی ویتامین ب6، به میزان کمی، باعث کم شدن خطر سکته در افراد مبتلا به بیماری های قلبی می شود، اما مشخص نیست که کدام ترکیب از ویتامین های ب، دارای بیشترین تاثیر است.
  • آسیب عصبی ناشی از داروی وینکریستین: گزارشات حاکیست که ویتامین ب6 ممکن است این آسیب را جبران کند. برای تایید اثربخشی در این مورد به تحقیقات بیشتری نیاز است.
  • آلرژی
  • سندروم داون
  • مشکلات کلیوی
  • بیماری التهابی روده IBD (التهاب و تورم بلند مدت در دستگاه گوارش)
  • بیماری لایم
  • گرفتگی عضلات
  • گرفتگی شبانه پا
  • آرتریت روماتوئید RA

به منظور ارزیابی میزان اثربخشی ویتامین ب6، در موارد فوق شواهد بیشتری مورد نیاز است.

عوارض جانبی و ایمنی

  • مصرف خوراکی: ویتامین ب6، برای بیشتر افراد در صورتی که از 100 میلی گرم در روز تجاوز نکند، بی خطر است. مصرف کمتر از 500 میلی گرم در روز، تقریبا بی خطر است. در برخی افراد، ویتامین ب6 می تواند منجر به حالت تهوع، استفراغ، اسهال، دل درد، بی اشتهایی، سر درد، مورمور، بی خوابی و عوارض حانبی دیگر شود. مقادیر مصرف بالای این ویتامین، علی الخصوص 1000 میلی گرم در روز و بیشتر، ممکن است منجر به آسیب مغزی و مشکلات عصبی شود.
  • تزریق وریدی: وقتی ویتامین ب6 به روش IV و تحت نظر برای مصارف تایید شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا مصرف شود، بی خطر است.
  • تزریق عضلانی: این روش در مقادیر تایید شده سازمان عذا و داروی آمریکا، بی خطر است. دوز های بیشتر، تقریبا کم خطر است و می تواند منجر به مشکلات عضلانی شود.

موارد احتیاط و هشدارهای ویژه

  • بارداری: مصرف در این دوران، تحت نظر پزشک، بی خطر است. بعضی اوقات، ویتامین ب6 برای کنترل تهوع بارداری، استفاده می شود. مصرف بیش از حد تقریبا کم خطر است و می تواند منجر به تشنج در نوزادان شود.
  • شیردهی: مصرف کم تر از 2 میلی گرم در روز، در زمان شیرهی، بی خطر است. بهتر است از مصرف بیش از این مقدار، به دلیل نامشخص بودن عوارض، پرهیز شود.
  • آنژیوپلاستی: تزریق وریدی یا مصرف خوراکی ویتامین ب6، به همراه فولیک اسید و ویتامین ب12، ممکن است باعث وخیم تر شدن گرفتگی عروق شود. ویتامین ب6 برای افرادی که آنژیوپلاستی انجام داده اند نباید مصرف شود.
  • جراحی کاهش وزن: افرادی که جراحی کاهش وزن انجام داده اند، به ویتامین ب6، نیازی ندارند، زیرا می تواند منجر به تشدید عوارض جانبی مثل تهوع، استفراغ و browning skin شود.
  • دیابت: مصرف همزمان ویتامین ب6، فولیک اسید و ویتامین ب12، خطر ابتلا به سرطان را در افراد دیابتی و کسانی که اخیرا سکته کرده اند افزایش می دهد.

تداخل دارویی

تداخل متوسط؛

  • آمیودارون (کوردارون): آمیودارون حساسیت به نور خورشید را زیاد می کند. مصرف ویتاوین ب6 به همراه آن، احتمال آفتاب سوختگی، تاول و راش پوستی در قسمت هایی که در معرض آفتاب قرار می گیرند را افزایش می دهد. بهتر است در این موارد از پوشش مناسب استفاده شود.
  • فنوباربیتال (لومینال): بدن، فنوباربیتال را جهت خلاصی از آن تجزیه می کند. ویتامین ب6 (پایروکسیدین) سرعت این تجزیه را افزایش می دهد و ممکن است اثر فنوباربیتال را کم کند.
  • فنیتوئین (دیلانتین): بدن، فنیتوئین را جهت خلاصی از آن تجزیه می کند. ویتامین ب6 (پایروکسیدین) سرعت این تجزیه را افزایش می دهد و ممکن است اثر فنیتوئین را کم کرده و باعث افزایش خطر تشنج شود. درصورت مصرف فنیتوئین بهتر، نبایستی مقادیر زیادی ویتامین ب6 استفاده شود.

تداخل پایین؛

  • لووئودوپا: بدن، لووئودوپا را جهت خلاصی از آن تجزیه می کند. ویتامین ب6 (پایروکسیدین) سرعت این تجزیه را افزایش می دهد و ممکن است اثر لووئودوپا را کم کند و این تاثیر در زمانی رخ می دهد که لوودوپا را به تنهایی مصرف کنید. بیشتر افراد برای جلوگیری از این عارضه، آن را با کاربی دوپا (سی نمنت) مصرف می کنند. اگر لوودوپا بدون کاربیدوپا استفاده شود، نباید ویتامین ب6 مصرف شود.

مقدار مصرف مجاز

بزرگسالان

مصرف خوراکی:

  • کم خونی سیدروبلاتی: 200 تا 600 میلی گرم ویتامین ب6. این مقدار بایستی به 30 تا 50 میلی گرم در روز کاهش پیدا کند.
  • کمبود ویتامین ب6: در بیشتر بزرگسالان، مقدار مصرف معمول، روزانه 2.5 تا 25 میلی گرم، به مدت سه هفته، بعد از آن هم روزانه 2.5 تا 2.5 میلی گرم و برای زنانی که قرص های ضد بارداری استفاده می کنند، روزانه 25 تا 30 گرم است.
  • هایپر هوموسیستئین: برای کاهش سطح هوموسیستئین بعد از وعده غذایی، 50 تا 200 میلی گرم ویتامین ب6، به تنهایی مصرف شود. همچنین، 100 میلی گرم ویتامین ب6، به همراه 0.5 میلی گرم فولیک اسید نیز مصرف می شود.
  • دژنراسیون ماکوله مربوط به سن (بیماری چشمی که منجر به کاهش بینایی در سالمندان می شود): مصرف روزانه50 میلی گرم ویتامین ب6، به همراه 1000 میکروگرم ویتامین ب12 و 2500 میکروگرم فولیک اسید، به مدت 7 سال.
  • آترواسکلوروزیس (تصلب شرایین): فراورده های خاص (کیولیک؛ فرمولا 180، واکونگا) حاوی 250 میلی گرم عصاره سیر کهنه، 100 میکروگرم ویتامین ب12، 300 میکروگرم فولیک اسید، 12.5 میلی گرم ویتامین ب6 و 100 میلی گرم ال-آرژنین بصورت روزانه به مدت 12 ماه استفاده شده است.
  • سنگ کلیه: 25 تا 500 میلی گرم ویتامین ب6 بصورت روزانه مصرف شده است.
  • تهوع بارداری: روزانه 10-25 میلی گرم ویتامین ب6 سه تا چهار بار در روز استفاده شده است. در افرادی که به ویتامین ب6، پاسخی ندارند، ترکیبی از فراورده های حاوی ویتامین ب6 و داروی دوکسی لامین (دیکلکتین) سه یا چهار بار در روز مصرف شده است. همچنین فراورده دیگری حاوی 75 میلی گرم ویتامین ب6، 12 میکروگرم ویتامین ب12ف 1 میلی گرم فولیک اسید و 200 میلی گرم کلسیوم (پری مسیس آر ایکس، کا وی فارماستیکال) مصرف شده است.
  • سندروم پیش از قاعدگی: 50 تا 100 میلی گرم ویتامین ب6 بصورت روزانه و به تنهایی و یا در ترکیب با 200 میلی گرم منیزیم مصرف شده است.
  • تاردیو دیسکینزی (درمان اختلالات حرمتی ناشی از داروهای آنتی سایکوتیک): 100 میلی گرم ویتامین ب6 بصورت روزانه  و افزایش تا 400 میلی گرم بصورت دو قسمت 200 میلی گرمی مصرف شده است.

تزریق عضلانی:

  • کم خونی سیدروبلاستی: 250 میلی گرم ویتامین ب6 بصورت روزانه و کاهش به 250 میلی گرم بصورت هفتگی پس از دریافت پاسخ تاثیر دارو.

کودکان

مصرف خوراکی

  • سنگ کلیه: حداکثر 20 میلی گرم/کیلوگرم روزانه برای کودکان 5 سال به بالا

تزریق وریدی یا عضلانی

  • تشنج: 10 تا 100 میلی گرن برای تشنج در نوزادان وابسته به ویتامین ب6، توصیه شده است.

مصرف روزانه مجاز (RDA) ویتامین ب6:

نوزادان تا 6 ماه: 0.1 میلی گرم؛ نوزادان 7 تا 12 ماه: 0.3 میلی گرم؛ کودکان 1 تا 3 سال: 0.5 میلی گرم؛ کودکان 4 تا 8 سال: 0.6 میلی گرم؛ کودکان 9 تا 13 سال: 1 میلی گرم؛ مردان 15 تا 50 سال: 1.3 میلی گرم؛ مردان بالای 50 سال: 1.7 میلی گرم؛ زنان 14 تا 18 سال: 1.2 میلی گرم؛ زنان 19 تا 50 سال: 1.3 میلی گرم؛ زنان بالای 50 سال: 1.5 میلی گرم؛ زنان باردار: 1.9 میلی گرم؛ زنان شیرده: 2 میلی گرم.

برخی تحقیقات پیشنهاد می کنند مقدار RDA برای زنان 19 تا  50 سال باید به 1.5 تا 1.7 میلی گرم در روز افزایش یابد.

حداکثر مقدار مصرف توصیه شده برابر است با: کودکان 1 تا 3 سال: 30 میلی گرم؛ کودکان 4 تا 8 سال: 40 میلی گرم؛ کودکان 9 تا 13 سال: 60 میلی گرم؛ بزرگسالان، زنان باردار و شیرده، 14 تا 18 سال: 80 میلی گرم؛ بزرگسالان، زنان باردار و شیرده بالای 18 سال: 100 میلی گرم.

با قوانین سین سا موافقم.
ثبت