زگیل های معمول Common Warts

نگاه کلی

زگیل های معمولی، رشد پوستی ریز و دانه ای هستند که بیشتر روی انگشتان یا دست اتفاق می افتد. سطح زگیل های معمولی معمولاً زبر یا اغلب با الگویی از نقاط سیاه ریز دیده می شود که دارای رگ های خونی کوچک و لخته هستند.

زگیل های رایج توسط ویروس ایجاد می شوند و با لمس منتقل می شوند. بعد از اینکه پوست در معرض ویروس قرار گرفت، ممکن است دو تا شش ماه طول بکشد تا علائم را نشان دهد. زگیل های معمولی معمولاً بی خطر هستند و در نهایت خود به خود از بین می روند. اما بسیاری از افراد تصمیم می گیرند که آنها را حذف کنند زیرا آنها را آزاردهنده یا شرم آور می دانند.

علائم 

زگیل های معمولی معمولاً ممکن است روی انگشتان یا دستان ایجاد می شوند و شاید علائمی همچون موارد زیر را نشان دهند: 

  • برجستگی های کوچک، گوشتی و دانه دانه
  • گوشتی، سفید، صورتی یا قهوه ای رنگ
  • زبر در صورت لمس
  • همراه با نقاط ریز سیاه، نشان دهنده رگ های خونی کوچک و لخته های خونی

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت مشاهده علائم و نشانه های زیر به پزشک مراجعه کنید:

  • در صورتی که رشد آنها دردناک می باشد و یا از نظر ظاهری یا رنگ تغییر می کنند.
  • هنگامی که سعی کرده اید زگیل ها را درمان کنید، اما رشد آنها ادامه می یابد، گسترش می یابند یا عود می کنند.
  • ممکن است رشد زگیل آزار دهنده باشد و فعالیت ها را مختل کند.
  • در صورتی که اطمینان ندارید این زائده زگیل باشد.
  • در بزرگسالان ممکن است زگیل های زیادی شروع به ظهور می کنند، که ممکن است نشان دهنده عملکرد نامناسب سیستم ایمنی بدن باشند.

علل بیماری

زگیل های معمولی توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شوند. این ویروس کاملاً شایع است و دارای بیش از 150 نوع هستند، اما فقط تعداد کمی باعث ایجاد زگیل در دست می شوند. برخی از گونه های HPV از طریق تماس جنسی ایجاد می شوند. با این حال، بیشتر اشکال این بیماری بوسیله تماس گاه به گاه پوستی یا از طریق استفاده مشترک از اشیا، مانند حوله ها یا پارچه های دستشویی منتشر می شوند. همچنین این ویروس معمولاً از طریق شکستگی های پوست مانند پوست آویزان یا خراش گسترش می یابد. خوردن ناخن ها همچنین می تواند باعث گسترش زگیل در نوک انگشتان و اطراف ناخن شود.

سیستم ایمنی بدن هر فرد واکنش متفاوت به ویروس HPV نشان می دهد، بنابراین هرکسی که با HPV تماس پیدا کند دچار زگیل نمی شود.

عوامل خطرساز (ریسک فاکتورها)

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به زگیل معمولی هستند عبارتند از:

  • کودکان و بزرگسالان، زیرا ممکن است بدن آنها در برابر ویروس مصونیت ایجاد نکرده باشد.
  • افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مانند کسانی که HIV / AIDS دارند یا افرادی که پیوند اعضای بدن انجام داده اند.

پیشگیری از ایجاد زگیل

برای کاهش خطر ابتلا به زگیل معمولی باید:

  • از تماس مستقیم با زگیل خودداری کنید. این شامل زگیل های بدن خودتان نیز می­شود.
  • زگیل را دستکاری نکنید چون کندن آن ممکن است ویروس را گسترش دهد.
  • از استفاده از سوهان ناخن ، سنگ پا یا ناخن گیری که برای پوست و ناخن های سالم خود استفاده می کنید، روی زگیل خود خودداری کنید. سعی کنید از سوهان ناخن یکبار مصرف استفاده کنید.
  • ناخن های خود را نخورید. زگیل­ها معمولاً بیشتر در پوست های ترک خورده و زخمی دیده می شود. خوردن پوست اطراف ناخن ها ، فرد را در برابر ویروس مستعد کند.
  • تمیز کردن به همراه مراقبتهای ویژه باعث کاهش ایجاد زگیل می شود. همچنین از زدن مسواک، بریدن یا تراشیدن نقاطی که دارای زگیل هستند خودداری کنید. در صورت اصلاح کردن، باید از تیغ برقی استفاده کنید.

تشخیص

در بیشتر موارد، پزشک می تواند یک زگیل معمولی را با یک یا چند روش زیر تشخیص دهد:

  • بررسی زگیل
  • تراشیدن لایه بالایی زگیل برای بررسی علائم نقاط تیره و مشخص - رگهای خونی لخته شده - که معمولاً در زگیل معمولی دیده می شوند.
  • برداشتن قسمت کوچکی از زگیل (نمونه برداری) و ارسال آن به آزمایشگاه برای تجزیه و تحلیل و شناسایی سایر انواع ویروس های قابل رشد روی پوست.

درمان

بیشتر زگیل های معمولی معمولاً بدون درمان از بین می روند، اگرچه ممکن است یک یا دو سال طول بکشد و موارد جدیدتری در نزدیکی آنها ایجاد شود.  همچنین برخی افراد ترجیح می دهند زگیل خود را توسط پزشک معالجه کنند زیرا درمان خانگی زیاد جوابگو نمی باشد. زیرا در حین کار و فعالیت زگیل ها آزار دهنده هستند و باعث گسترش و ایجاد نگرانی در زیبایی ظاهری می شوند.

 از اهداف درمانی آن می توان به از بین بردن زگیل و تحریک پاسخ سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با ویروس یا هر دو آنها اشاره کرد. درمان ممکن است هفته ها یا ماه ها طول بکشد. حتی با درمان، زگیل تمایل به عود یا گسترش دارد. پزشکان معمولاً سعی می کنند به خصوص هنگام معالجه کودکان خردسال ، روش درمانی با کمترین درد شروع کنند.

پزشک ممکن است یکی از روش های زیر را بر اساس محل زگیل، علائم و سیستم بدنی بیمار پیشنهاد دهند. این روش ها گاهی اوقات در ترکیب با درمان های خانگی مانند سالیسیلیک اسید استفاده می شوند.

  • داروی لایه برداری قویتر (اسید سالیسیلیک). داروهای تجویز شده با سالیسیلیک اسید باعث از بین رفتن یک باره لایه های سطحی زگیل می شود. مطالعات نشان می دهد که اسید سالیسیلیک هنگامی که با یخ زدگی ترکیب شود موثرتر است.
  • یخ زدگی (سرما درمانی). سرما درمانی که در مطب پزشک انجام می شود شامل استفاده از ازت مایع روی زگیل می شود. یخ زدگی با ایجاد تاول در زیر و اطراف زگیل عمل می کند. سپس، ظرف یک هفته یا همین حدود بافت مرده از بین می رود. این روش همچنین ممکن است سیستم ایمنی بدن را برای مبارزه با زگیل های ویروسی تحریک کند. به احتمال زیاد فرد به درمان های مکرر نیاز خواهد داشت.

از عوارض جانبی سرما درمانی می توان به درد، تاول زدن و تغییر رنگ پوست در ناحیه تحت درمان اشاره کرد. از آنجا که این روش می تواند دردناک باشد، معمولاً برای درمان زگیل کودکان خردسال استفاده نمی شود.

  • اسیدهای دیگر. اگر اسید سالیسیلیک یا سرما درمانی مؤثر نباشد، پزشک ممکن است اسید تری کلرواستیک را امتحان کند. با این روش پزشک ابتدا سطح زگیل را تراشیده و سپس اسید را با خلال دندان چوبی بر روی آن می مالد. این روش نیز به درمان های تکراری هر هفته یا همین حدود نیاز دارد. از عوارض جانبی می توان به سوزش و گزگز شدن اشاره کرد.
  • جراحی جزئی. پزشک می تواند بافت آزار دهنده را برش دهد. ممکن است در محل درمان شده جای زخم باقی بماند.
  • لیزر درمانی. درمان با لیزر رنگی پالس (سوزاندن) رگهای خونی کوچک را می سوزاند. در نهایت بافت آلوده از بین می رود و زگیل از بین می رود. شواهد مربوط به اثربخشی این روش محدود است و می تواند باعث ایجاد درد و زخم شود.

سبک زندگی و درمان های خانگی

درمان در منزل اغلب در از بین بردن زگیل های معمولی مؤثر است. در صورت عدم اختلال در سیستم ایمنی یا دیابت، می توان این روش ها را امتحان کنید:

  • ماده لایه بردار (اسید سالیسیلیک). محصولات بدون نسخه زگیل مانند سالیسیلیک اسید به صورت پماد، پد و مایع در دسترس است. برای زگیل های معمولی به دنبال محلول اسید سالیسیلیک 17 درصد باشید. این محصولات (ترکیب W، پاک کننده زگیل پوست دکتر شول و غیره) معمولاً روزانه و اغلب به مدت چند هفته استفاده می شوند. برای دریافت نتیجه بهتر، قبل از استفاده از محصول، زگیل را چند دقیقه در آب گرم خیس کنید. برای از بین بردن پوست مرده از سوهان ناخن یکبار مصرف یا سنگ پا استفاده کنید.

اگر پوست شما بیش از حد تحریک شد، دفعات استفاده از این روش را برای درمان زگیل کاهش دهید. اگر باردار هستید، قبل از استفاده از محلول اسید با پزشک خود مشورت کنید.

  • سرما درمانی. برخی از محصولات نیتروژن مایع به صورت مایع یا اسپری بدون نسخه در دسترس هستند.
  • نوار چسب نقره. به مدت شش روز زگیل را با نوار چسب نقره بپوشانید. سپس آن را در آب خیس کرده و به آرامی با سنگ پا یا سوهان یکبار مصرف بافت مرده را بردارید. زگیل را حدود 12 ساعت در معرض هوا بگذارید و سپس این کار را تکرار کنید تا زگیل از بین برود.

براساس نتایج مطالعات استفاده از نوار چسب در از بین بردن زگیل ها، چه به تنهایی و چه ترکیب با سایر روش های درمانی، بسیار مؤثر بوده است.

آمادگی برای ملاقات با پزشک

شما احتمالاً با مراجعه به پزشک مراقبت های اولیه خود شروع خواهید کرد. اما ممکن است پزشک، شما را به یک متخصص اختلالات پوستی (متخصص پوست) ارجاع دهد. نکات زیر می تواند به شما کمک کند تا برای ویزیت ­های بعدی آماده باشید.

آن چه می توانید انجام دهید

لیستی از تمام داروهایی که به طور منظم مصرف می کنید - از جمله داروهای بدون نسخه (بدون نسخه) و مکمل های غذایی - و دوز روزانه هرکدام را به همراه داشته باشید.

همچنین ممکن است بخواهید سوالاتی را از پزشک خود بپرسید، مانند:

  • چه چیزی باعث ایجاد زگیل شده است؟
  • اگر آنها را بردارم ، آیا آنها برمی گردند؟
  • چه روش های درمانی برای از بین بردن زگیل وجود دارد و کدام یک را توصیه می کنید؟
  • چه نوع عوارض جانبی را می توان انتظار داشت؟
  • چه گزینه های دیگری بجز رویکردی که شما پیشنهاد می کنید ، وجود دارد؟
  • اگر این زائده زگیل نیست ، چه آزمایش هایی باید انجام دهید؟
  • چگونه می توانم از ایجاد زگیل جلوگیری کنم؟

از پزشک چه انتظاری می رود

همچنین ممکن است پزشک از شما سوالاتی مانند سوالات زیر داشته باشد:

  • چه زمانی متوجه زگیل ها شده اید؟
  • آیا تا به حال و در گذشته آنها را داشته اید؟
  • آیا وجود زگیل ها به دلایل زیبایی و یا به دلیل راحتی آزارتان می دهند؟
  • از چه روش های درمانی برای درمان زگیل خود استفاده کرده اید؟ اگر چنین بود، چه مدت از آنها استفاده کرده اید و چه نتیجه ای داشته اید؟