پولیپ های رحم Uterine Polyps

نگاه کلی

پولیپ های رحم معمولاً تومورهایی هستند که به دیواره داخلی رحم چسبیده اند و تا داخل حفره رحم امتداد می یابند. رشد بیش از حد سلول ها در پوشش داخلی رحم (اندومتر) منجر به تشکیل پولیپ رحم می شود که به آن پولیپ آندومتر نیز می گویند. این پولیپ‌ها معمولاً غیرسرطانی (خوش‌خیم) هستند، اگرچه برخی از آنها ممکن است سرطانی باشند یا در نهایت به سرطان (پولیپ‌های پیش سرطانی) تبدیل شوند.

 اندازه پولیپ های رحم معمولاً از چند میلی متر (بزرگتر از یک دانه کنجد) تا چندین سانتی متر (اندازه یک توپ گلف یا بزرگتر) متغیر است. آنها همچنین توسط یک پایه بزرگ یا یک ساقه نازک به دیواره رحم می چسبند.

هر فردی ممکن است به یک یا چند پولیپ رحم همزمان مبتلا شود. همچنین این پولیپ ها معمولا در داخل رحم باقی می مانند، اما گاهی اوقات، از طریق دهانه رحم (دهانه رحم) به درون واژن نیز سرایت می کنند. پولیپ رحم بیشتر در زنانی اتفاق می افتد که در حال پشت سر گذاشتن یائسگی هستند یا این دوره را به طور کامل پشت سر گذاشته اند، اگرچه زنان جوانتر نیز ممکن است به آن مبتلا شوند.

علائم

علائم و نشانه های پولیپ رحم عبارتند از:

  • خونریزی نامنظم قاعدگی - برای مثال، داشتن دوره های مکرر و غیرقابل پیش بینی یا طولانی مدت و بسیار متغیر
  • خونریزی بین دوره های قاعدگی
  • دوره های قاعدگی بیش از حد سنگین
  • خونریزی واژینال بعد از یائسگی
  • ناباروری

همچنین برخی از زنان فقط خونریزی خفیف یا لکه بینی دارند و برخی دیگر نیز ممکن است کلا بدون علائم و نشانه باشند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت مشاهده علائم و نشانه های زیر به پزشک مراجعه کنید:

  • خونریزی واژن بعد از یائسگی
  • خونریزی بین دوره های قاعدگی
  • خونریزی نامنظم قاعدگی

علل بیماری

به نظر می رسد عوامل هورمونی در ابتلا به این بیماری نقش دارند. پولیپ های رحم معمولاً به استروژن حساس هستند، به این معنی که در پاسخ به استروژن منتشر شده و در بدن رشد می کنند.

عوامل خطرساز (ریسک فاکتورها)

عوامل خطرساز موثر در ایجاد پولیپ رحم عبارتند از:

  • فشار خون بالا (پرفشاری خون)
  • چاقی
  • مصرف تاموکسیفن، که نوعی درمان دارویی برای سرطان پستان است

عوارض بیماری

پولیپ رحم ممکن است با ناباروری همراه باشد. اگر پولیپ رحم دارید و نمی توانید بچه دار شوید، برداشتن پولیپ ممکن است به شما اجازه باردار شدن بدهد، اما این داده ها قطعی نیستند.

تشخیص

اگر پزشک مشکوک به پولیپ رحم باشد، ممکن است یکی از موارد زیر را انجام دهد:

  • سونوگرافی ترانس واژینال. یک وسیله باریک و گرز مانند را در واژن قرار می دهند، که باعث انتشار امواج صوتی شده و تصویری از رحم، از جمله داخل آن، ایجاد می کند. پزشک ممکن است یک پولیپ واضح را ببیند یا ممکن است پولیپ رحم را به عنوان ناحیه ای از بافت آندومتر ضخیم تشخیص دهد.

همچنین یک روش مرتبط دیگری وجود دارد، که به عنوان هیستروسالپنگوگرافی شناخته می شود - که سونوهیستروگرافی نیز نامیده می شود – که طی آن آب نمک (محلول نمکی) از طریق یک لوله کوچک وارد واژن و دهانه رحم و پس از آن رحم می شود. محلول نمکی معمولاً باعث انبساط حفره رحم شده و در طول سونوگرافی دید واضح تری از داخل رحم به پزشک می دهد.

  • هیستروسکوپی. پزشک یک لوله تشخیص باریک، قابل انعطاف و دارای نور (هیستروسکوپ) را از طریق واژن و دهانه رحم وارد رحم می کند. هیستروسکوپی به پزشک اجازه می دهد تا داخل رحم را بررسی کند.

بیشتر پولیپ های رحم، غیر سرطانی (خوش خیم) هستند. با این حال، برخی تغییرات پیش سرطانی در رحم (هیپرپلازی آندومتر) یا سرطان های رحم (سرطان آندومتر) به صورت پولیپ رحم ظاهر می شوند. پزشک احتمالاً برداشتن پولیپ را توصیه می کند و نمونه ای از بافت را برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی می فرستد تا مطمئن شود که فرد سرطان رحم ندارد.

درمان

برای درمان پولیپ رحم، پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

  • انتظار. پولیپ های کوچک بدون علامت ممکن است خود به خود برطرف شوند. درمان پولیپ های کوچک ضروری نیست مگر اینکه فرد در معرض خطر ابتلا به سرطان رحم قرار داشته باشد.
  • دارو. برخی از داروهای هورمونی، از جمله پروژستین ها و آگونیست های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین، ممکن است باعث کاهش علائم پولیپ شوند. اما مصرف چنین داروهایی معمولاً در بهترین حالت یک راه حل کوتاه مدت است و علائم معمولاً پس از قطع مصرف دارو عود می کنند.
  • عمل جراحی. در حین هیستروسکوپی، معمولاً ابزارهایی که از طریق هیستروسکوپ وارد می‌شوند (وسیله‌ای که پزشک از آن برای دیدن داخل رحم استفاده می‌کند) برداشتن پولیپ‌ها را ممکن می‌سازند. پولیپ برداشته شده احتمالاً برای بررسی میکروسکوپی به آزمایشگاه فرستاده می شود.

اگر پولیپ رحم حاوی سلول های سرطانی باشد، پزشک با شما در مورد مراحل بعدی ارزیابی و درمان صحبت خواهد کرد.

پولیپ رحم، به ندرت ممکن است عود کند. اما در صورت عود آن، ممکن است به درمان بیشتری نیاز داشته باشید.

آمادگی برای ملاقات با پزشک

اولین قرار ملاقات شما احتمالاً با ارائه دهنده مراقبت های اولیه یا متخصص زنان خواهد بود.

آن چه می توانید انجام دهید

علائمی که تجربه می کنید و زمان شروع آنها را یادداشت کنید. تمام علائم از جمله علائمی که به نظر می رسد ارتباطی با دلیل بیماری فعلی نداشته باشد را یادداشت کنید.

  • فهرستی از داروها، ویتامین ها و مکمل هایی که مصرف می کنید تهیه کنید. دوزها و دفعات مصرف آنها را یادداشت کنید.
  • در صورت امکان از یکی از اعضای خانواده یا دوست خود بخواهید که شما را همراهی کند. او می تواند به شما کمک کند اطلاعاتی را که دریافت می کنید به خاطر بسپارید.
  • یک دفترچه یادداشت به همراه خود ببرید. از آن برای یادداشت اطلاعات مهم در طول قرار ملاقات خود استفاده کنید.
  • سوالاتی که می خواهید از پزشک بپرسید را یادداشت کنید. این به شما کمک می کند آنچه را که می خواهید بدانید را به خاطر بسپارید.

در مورد پولیپ رحم، برخی از سوالات اساسی که باید از پزشک بپرسید عبارتند از:

  • دلایل احتمالی بروز علائم کدام اند؟
  • چه آزمایش‌هایی باید انجام داد؟
  • آیا داروهایی برای درمان این بیماری وجود دارد؟
  • چه عوارض جانبی می توانم از مصرف دارو انتظار داشته باشم؟
  • در چه شرایطی جراحی را توصیه می کنید؟
  • آیا پولیپ رحم می تواند بر توانایی من برای باردار شدن تأثیر بگذارد؟
  • آیا درمان پولیپ رحم می تواند احتمال باروری را افزایش دهد؟
  • آیا پولیپ رحم می تواند سرطانی باشد؟

علاوه بر این سوالات، در پرسیدن هر سوال دیگری که برایتان پیش آمده است تردید نکنید.

از پزشک چه انتظاری می رود

پزشک احتمالاً سوالات زیر را از بیمار خواهد پرسید:

  • علائم چه زمانی آغاز شده‌اند؟
  • هر چند وقت یکبار این علائم ظاهر می شوند؟
  • شدت علائم چگونه است؟
  • چه چیزی می تواند باعث بهبود علائم شود؟
  • چه چیزی می تواند باعث بدتر شدن علائم شود؟
  • آیا قبلا برای پولیپ رحم یا پولیپ دهانه رحم تحت درمان بوده اید؟
  • آیا مشکلات باروری داشته اید؟ آیا می خواهید باردار شوید؟
  • آیا در خانواده شما سابقه ابتلا به سرطان پستان، روده بزرگ یا اندومتر بوده است؟