کرونا ویروس (کووید 19) Corona Virus (COVID 19)

نگاه کلی

کرونا ویروس از خانواده ی ویروس هایی است که باعث بیماری هایی شبیه به سرما خوردگی، سارس (سندرم تنفسی حاد /SARS) و یا بیماری مرس (سندروم تنفسی خاورمیانه / MERS) می شود. در سال ۲۰۱۹ نوع جدیدی از ویروس کرونا شناخته شد که از چین آغاز شد و در دنیا شیوع پیدا کرد.


این ویروس به عنوان کرونا ویروس سندرم تنفسی حاد ۲ (SARS-CoV-2) شناخته می شود. بیماری که در نتیجه آلودگی با این ویروس ایجاد می شود کووید ۱۹ (COVID-19) نامیده می شود. در اسفند ۱۳۹۸ (مارس ۲۰20) سازمان بهداشت جهانی شیوع این بیماری را یک همه گیری جهانی اعلام کرد.
گروه های سلامت عمومی، شامل مرکز کنترل و پیشگیری بیماری های آمریکا (CDC) و سازمان جهانی بهداشت (WHO) بر چگونگی این همه گیری نظارت داشته و اطلاعات لازم را بر روی وب سایت خود قرار می دهند. این گروه ها همچنین پیشنهاد ها و راهکارهای پیشگیری و درمان این بیماری را اطلاع رسانی می کنند.

علائم

علائم این بیماری بین 2 تا ۱۴ روز پس از قرارگیری در معرض این ویروس ظاهر می شود. فاصله زمانی بعد از آلوده شدن به ویروس و قبل از شروع علائم بیماری دورة کمون بیماری نامیده می شود. علائم شایع آن عبارتند از:
• تب
• سرفه
• خستگی
از دست دادن حس چشایی و بویایی نیز می تواند از علائم اولیه بیماری باشد.


سایر علائم عبارتند از:
• تنگی نفس و مشکلات تنفسی
• درد عضلانی
• لرز و احساس سرما
• گلو درد
• آبریزش بینی
• سر درد
• درد قفسه سینه
• التهاب ملتحمه (کنژنکتیویت یا قرمزی چشم)


این لیست، شامل همة علائم این بیماری نمی باشد. تعداد کمتری از بیماران علائم دیگری را نیز تجربه کرده اند، مانند: عارضه های پوستی، حالت تهوع، استفراغ و اسهال. کودکان نیز مانند بزرگسالان همین علائم را دارند ولی شدت بیماری آنها خفیف تر می باشد.
شدت بیماری کووید ۱۹ از خفیف تا شدید درجه بندی می شود. برخی از افراد ممکن است علائم کمی را نشان دهند و یا اصلاً علامتی نداشته باشند. اما در برخی افراد ممکن است یک هفته پس از بروز بیماری علائمی همچون تنگی نفس و ذات الریه (پنومونی) تشدید شوند.
افراد مسن بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند، احتمال ابتلا به این بیماری و بروز علائم نسبت مستقیمی با افزایش سن دارد، هر چه سن بالاتر باشد خطر افزایش می یابد. افرادی که مبتلا به بیماری های مزمنی هستند نیز بیشتر در معرض خطر می باشند. بیماری هایی که خطر شدت یافتن علائم بیماری را افزایش می دهند عبارتند از:
• بیماری های جدی قلبی مانند نارسایی قلبی، بیماری شریان کرونری(Coronary Artery Disease/CAD) ، بیماری ماهیچه قلبی (کاردیومیوپاتی)
• سرطان
• بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)
• دیابت نوع ۲
• چاقی شدید
• بیماریهای مزمن کلیوی
• کم خونی داسی شکل
• سیستم ایمنی تضعیف شده به دلیل پیوند اعضا


سایر بیماری هایی که خطر کرونا ویروس را تشدید می کنند عبارتند از:
• آسم
• بیماری های کبدی
• بیماری های مزمن ریه مثل فیبروز سیستیک (نوعی بیماری که باعث غلیظ و چسبنده شدن ترشحات اندام ها مثل ریه می شود)
• بیماری های مغز و سیستم عصبی
• سیستم ایمنی تضعیف شده در نتیجه پیوند مغز استخوان، ایدز یا بعضی از داروها
• دیابت نوع ۱
• فشار خون بالا
این لیست دربرگیرندة تمام بیماری ها نمی باشد. عارضه های دیگری نیز می توانند افراد را در معرض خطر جدی قرار دهند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت تجربۀ علائم فوق و یا تماس با فرد مبتلا به کووید 19 باید برای دریافت راهنمایی های لازم با مراکز درمانی تماس گرفت.
اگر دچار علائم جدی و اضطراری کووید 19 شده اید، به سرعت با مراکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید؛ این علائم عبارتند از:
• مشکلات تنفسی
• درد یا فشار مداوم در ناحیه ی قفسه سینه
• ناتوانی در بیدار ماندن (تمایل شدید و غیر عادی به خوابیدن)
• سرگیجة شدید
• آبی شدن صورت و یا لب ها

اگر دچار علائم و نشانه های کووید ۱۹ می باشید، برای دریافت راهنمایی های لازم با پزشک و یا کلینیک تماس بگیرید. اگر مبتلا به بیماری های مزمن و جدی دیگری مانند بیماری های ریوی یا قلبی می باشید، به پزشک خود اطلاع دهید. در زمان همه گیری بیماری، بهتر است مراکز درمانی در دسترس افرادی قرار گیرد که نیاز بیشتری به درمان داشته و در معرض خطر بیشتری می باشند.

علل بیماری

بیماری کووید 19، بیماری ناشی از کرونا ویروس جدید (کرونا ویروس سندرم تنفسی حاد ۲ (SARS-CoV-2)) می باشد.
به نظر می رسد ویروس به آسانی منتشر شده و بین افراد انتقال می یابد. همچنان تحقیقات وسیعی دربارة چگونگی انتشار آن در حال انجام است. یافته ها نشان می دهد که این بیماری بین افرادی که در فاصله کمی از یکدیگر قرار دارند (کمتر از ۲ متر)، انتقال می یابد. این ویروس توسط قطرات تنفسی آزاد شده از عطسه، سرفه و صحبت کردن فردِ مبتلا انتشار پیدا می کند. این قطرات می توانند از طریق استنشاق و یا از راه دهان و بینی به بدن فرد مجاور منتقل شوند.


به علاوه، این ویروس می تواند از طریق لمس سطوح آلوده به ویروس و بعد تماس آن به دهان، بینی و چشم انتقال پیدا کند. اگرچه به نظر می رسد این مورد، راه اصلی شیوع بیماری نمی باشد.

عوامل خطرساز (ریسک فاکتورها)

عوامل خطرساز کووید 19 عبارتند از:
• فاصله ای کمتراز ۲ متر از افراد مبتلا
• استنشاق عطسه یا سرفه فرد آلوده

عوارض بیماری

اگرچه اغلب افراد مبتلا به این بیماری علائم خفیف تا متوسطی دارند، ولی بیماری می تواند عوارض شدیدی را ایجاد کرده و حتی گاهی منجر به مرگ شود. افراد مسن و یا مبتلایان به بیماری های مزمن، در خطر بیشتری برای ابتلا به علائم شدید کووید 19 می باشند.
• عوارض بیماری ممکن است به اشکال زیر بروز کنند:
• ذات الریه (پنومونی) و مشکلات تنفسی
• نارسایی اکثر اندام ها


• مشکلات قلبی
• عارضه شدید ریوی که باعث کاهش مقدار اکسیژن انتقال یافته به عروق خونی و در نهایت اندام ها می شود.
• لخته خونی
• آسیب حاد کلیوی
• عفونت های ویروسی یا باکتریایی دیگر

پیشگیری از بروز بیماری

اگرچه در حال حاضر هیچ واکسنی برای جلوگیری از این بیماری وجود ندارد، ولی اقداماتی می تواند احتمال ابتلا به بیماری را کاهش دهد. سازمان جهانی بهداشت (WHO) و مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) راهکارهای زیر را برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری توصیه می کنند:
• از حضور در تجمعات و مکان های شلوغ پرهیز کنید.
• فاصلة خود را با افراد مبتلا و یا دارای علامت حفظ کنید (این فاصله باید حداقل 2 متر باشد).
• در خانه بمانید و تا حد امکان از ارتباط نزدیک با سایر افراد پرهیز کنید (حداقل 2 متر از سایرین فاصله بگیرید). به خاطر داشته باشید که ممکن است فردی هیچ علامتی نداشته باشد و یا حتی نداند که مبتلا به این بیماری می باشد و در نتیجه باعث انتقال آن به دیگران شود.
• برای حداقل۲۰ ثانیه دست های خود را مرتباً با آب و صابون بشویید و یا از محلول های ضد عفونی کننده الکلی با حداقل ۶۰٪ الکل استفاده کنید.


• در اماکن عمومی، مثل سوپرمارکت ها که نمی توان به اندازه کافی فاصله اجتماعی را رعایت کرد، ماسک بزنید . ماسک های جراحی N95 تنفسی برای کسانی که کار درمان می کنند ،ارائه می شود.
• هنگام عطسه و سرفه، دهان و بینی خود را با بازو و یا دستمال بپوشانید؛ دستمال آلوده را دور انداخته و دستهای خود را بشویید.
• به بینی، دهان و چشم های خود دست نزنید.
• اگر بیمار هستید به صورت مشترک از ظروف، لیوان ها، حوله و ملحفه و باقی وسایل سایر اعضای خانواده استفاده نکنید .
• مرتباً سطوحی – مانند دستگیره در، کلید چراغ، وسایل الکترونیکی و شمارشگر ها- را که زیاد لمس می شوند تمیز و ضد عفونی کنید.
• اگر بیمار هستید، به محل کار خود، مدرسه یا اماکن شلوغ نروید و در خانه بمانید. تنها در صورتی از خانه خارج شوید که بخواهید به مراکز پزشکی مراجعه کنید، در این حال از وسایل نقلیه عمومی و تاکسی ها استفاده نکنید.
اگر دچار بیماری های مزمنی هستید بیشتر در معرض خطر قرار دارید. با پزشک خود در مورد دیگر راه های محافظت از خود در برابر این بیماری مشورت کنید.

تشخیص

اگر دچار علائم بیماری کووید ۱۹ شده اید، با پزشک خود تماس بگیرید؛ اگر در 14 روز گذشته به سفر رفته اید یا با فرد مبتلا در تماس بوده اید آن را با پزشک خود در میان بگذارید.


برای آزمایش کووید-19، پزشک یا پرستار از سواب بلندی (وسیله ای مشابه گوش پاک کن) برای گرفتن نمونه از گلو و بینی استفاده می کند. نمونه ها برای بررسی به آزمایشگاه فرستاده می شوند. اگر سرفه خلطی دارید، نمونه ای از آن نیز برای بررسی فرستاده می شود.

درمان

در حال حاضر داروی خاصی برای کووید ۱۹ پیشنهاد نمی شود و هیچ درمان قطعی وجود ندارد. آنتی بیوتیک ها در برابر عفونت های ویروسی مانند کووید ۱۹ مؤثر نیستند. محققان همچنان در حال ارزیابی درمان های مختلف می باشند.
سازمان غذا و دارو مجوز استفاده از داروی ضد ویروس رمدسیویر را در موارد ضروری صادر کرده است. اخیراً موسسه ملی سلامت آمریکا، توصیه می کند که برای افراد مبتلا به کرونای حاد که به اکسیژن بیشتر و تنفس مکانیکی (ونتیلاسیون) نیاز دارند، از کورتیکواستروئید دگزامتازون استفاده شود.
همچنین سازمان غذا و دارو اجازه استفاده از پلاسمای فرد بهبود یافته از کووید-19 در شرایط اضطراری داده است. این پلاسما از خون فرد بهبود یافته از کووید-19 گرفته شده و در درمان مبتلایان به آن که در بیمارستان بستری هستند کاربرد دارد.
درمان های تسکین دهندۀ علائم بیماری عبارتند از:
• مُسکِن ها مثل ایبوپروفن و استامینوفن


• شربت و داروی سرفه
• استراحت
• مصرف مایعات
هیچ مدرکی دال بر آن که مصرف ایبوپروفن و یا بقیه ی دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی خطرساز است، وجود ندارد.
اگر علائم بیماری خفیف باشد، پزشک استراحت در منزل را توصیه می کند؛ در این حال وی دستورالعمل های لازم را برای نظارت و کنترل علائم و جلوگیری از انتقال آن به افراد دیگر را به شما توضیح می دهد. زمانی که بیمار هستید از شما خواسته می شود تا خود را قرنطینه کرده و تا حد امکان از خانواده و حیوانات خانگی دوری کنید. زمانی که در اطراف افراد و حیوانات هستید، ماسک بزنید. اگر امکان دارد دستشویی و اتاق خواب خود را جدا کنید.
در موارد شدید بیماری، ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان وجود داشته باشد.

کنار آمدن با بیماری و حمایت

احساس ترس و نگرانی در دوران همه گیری کووید ۱۹ بسیار رایج است. شاید نگران آن باشید که افرادی که دوستشان دارید به این بیماری مبتلا شوند، یا این که چگونه می توانید از عزیزانتان که به این بیماری مبتلا شده اند مراقبت کنید.
در این زمان، از خود مراقبت کرده و استرس خود را کم کنید.
• غذای سالم بخورید
• به اندازه کافی بخوابید
• اگر می توانید فعالیت های فیزیکی مانند یوگا یا نرمش های سبک داشته باشید. اگر بیمار نیستید برای پیاده روی به بیرون بروید.
• سعی کنید فعالیت های آرامش بخشی مثل، تنفس عمیق، کشش و مدیتیشن انجام دهید.
• از گذراندن وقت خود به خواندن یا گوش دادن اخبار خودداری کنید.
• به کمک تماس های تصویری و تلفنی با دوستان و خانواده خود در ارتباط باشید.
• کارهایی که لذت می برید را انجام دهید؛ مثل کتاب خواندن و یا دیدن فیلم های کمدی.
اگر به کووید ۱۹ مبتلا هستید، حتماً از راهکارهای زیر پیروی کنید:
• استراحت کنید
• مایعات زیادی بنوشید
• اگر علائم بدتر شد، به سرعت با پزشک خود تماس بگیرید.

ابتلا به این بیماری و یا مراقبت از فرد مبتلا می تواند باعث استرس و نگرانی شود.

آمادگی برای مراجعه به پزشک

در زمان همه گیری بیماری، همیشه مراجعه به پزشک متخصص امکان پذیر نمی باشد. به همین دلیل بهتر است در ابتدا به یک پزشک عمومی مراجعه نمایید، پزشک در صورت لزوم شما را به یک متخصص بیماری های عفونی ارجاع خواهد داد. اگر فکر می کنید که به این بیماری مبتلا هستید از قبل به پزشک و یا کلینیک اعلام کنید.
در اینجا برخی از اطلاعاتی که می تواند در هنگام مراجعه به پزشک به شما کمک کند ارائه شده است:
آن چه می توانید انجام دهید
پیش از مراجعه به پزشک، در خصوص آمادگی های قبل از مراجعه سوال نمایید. فهرستی از موارد زیر را تهیه کنید:
• علائم خود حتی آن دسته که به نظر ربطی به بیماری ندارند.
• سفرهای اخیر خود، خارجی یا داخلی
• اطلاعات مهم شخصی، مانند استرس های شدید، تغییرات اخیر در زندگی و سابقه پزشکی خانوادگی
• نام و مقدار داروها ، ویتامین ها یا سایر مکمل هایی که مصرف می کنید.
• سوالاتی که از پزشک می خواهید بپرسید


در صورت امکان همراه یکی از اعضای خانواده یا یکی از دوستان به پزشک مراجعه کنید تا در یادآوری اطلاعاتی که به شما ارائه می شود، کمک کند. بیشتر از یک نفر همراه نداشته باشید. پیش از مراجعه، اطلاعات لازم را درباره محدودیت های مراجعت افراد به بیمارستان و یا کلینیک را کسب کنید.
سوالاتی که بهتر است در این مورد از پزشک خود بپرسید عبارتند از:
• چقدر احتمال دارد که ویروس کرونا عامل این علائم باشد؟
• چه عوامل دیگری باعث این علائم می شود؟
• چه آزمایش هایی باید انجام دهم؟
• چه درمانی را پیشنهاد می دهید؟
• چه کارهایی نباید انجام دهم؟
• آیا باید به متخصص مراجعه کنم؟

از پزشک چه انتظاری می رود

سوالاتی که ممکن است پزشک بپرسد عبارتند از:
• علائم از چه زمانی آغاز شده است؟
• اخیراً به سفر رفته اید؟ کجا؟
• با چه افرادی در ارتباط بوده اید؟
• شدت علائم چه قدر است؟