کیست های پستانی Breast Cysts

نگاه کلی 

کیست های پستانی، کیسه هایی پر از مایع درون پستان هستند و معمولاً سرطانی (خوش خیم) نیستند. ممکن است یک یا چندین کیست در در یک یا هر دو پستان ایجاد شود. اغلب این کیست ها به صورت توده ای گرد یا بیضی شکل توصیف می شوند که حدود مشخصی دارند. معمولاً این کیست ها مانند دانه انگور یا بالنی پر شده از آب حس می شوند اما گاهی مانند توده ای سفت احساس می شوند.


درمان کیست های پستانی تا زمانی که بزرگ، دردناک یا آزاردهنده نباشد ضرورتی ندارد. تخلیه ی مایع داخل کیست می تواند این علائم را بهبود ببخشد.
کیست های پستانی در خانم ها پیش از یائسگی، بین 50-۳۵ سالگی شایع تر است اما در سنین دیگر نیز شاهد ظهور کیست های پستانی می باشیم. همچنین امکان دارد خانم های یائسه ای که تحت درمان های هورمونی قرار دارند دچار کیست های پستانی شوند.

علائم

کیست های پستانی ممکن است در یک یا هر دو پستان مشاهده شوند. علائم و نشانه های آن عبارتند از:
• لمس توده ای گرد که یا جا به جا می شود یا بیضی شکل با حدود مشخص. (که معمولاً -نه همیشه- نشانه ای از خوش خیم بودن توده است.)
• ترشحات از نوک پستان که می تواند شفاف، زرد، زرد تیره یا قهوه ای تیره باشد.


• درد پستانی و یا حساس شدن ناحیه ای که درگیر توده است.
• افزایش اندازه توده و حساس شدن پستان پیش از قاعدگی
• کاهش اندازه توده و رفع علائم بعد از قاعدگی
داشتن کیست های پستانی، خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش نمی دهد؛ اما ممکن است باعث دشوار شدن تشخیص توده های پستانی جدید یا تغییرات دیگری که مستلزم ارزیابی پزشک هستند، شود. بهتر است برای تشخیص تغییرات در بافت پستان ها، با وضعیت طبیعی آن ها آشنا بود.

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد

بافت طبیعی پستان معمولاً توده ای و گره دار می باشد. اما اگر پس از قاعدگی توده های جدیدی در پستان احساس شد یا توده ی قبلی بزرگ تر شد یا تغییر پیدا کرد، باید فوراً به پزشک مراجعه کرد.

علل بیماری

هر کدام از پستان ها دارای لوب هایی(قطعاتی از اندام های بدن که با شیار یا دیواره ای از سایر قطعات جدا شده اند) از بافت غددی بوده که مانند گلبرگ های گل مینا در کنار هم قرار دارند. لوب ها به قطعات کوچک تری به نام لوبول تقسیم می شوند که طی دوران بارداری و شیردهی، شیر تولید می کنند. بافتی که باعث حفظ شکل پستان می شود، بافت چربی و بافت همبندی فیبروزه است (بافتی متشکل از دسته های موازی رشته های کلاژن که درپوست، تاندون و غیره وجود دارد). کیست های پستانی در اثر تجمع مایع داخل غدد پستانی ایجاد می شوند.
این کیست ها بر اساس اندازه هایشان دسته بندی می شوند:
• میکروکیست ها (Microcysts) آن قدرکوچک هستند که احساس نمی شوند، اما ممکن است حین آزمایش های تصویربرداری مانند ماموگرافی (عکس برداری با اشعه ایکس از سینه جهت تشخیص وکشف سرطان پستان) و سونوگرافی، مشاهده شوند.
• ماکروکیست ها ( Macrocysts) به اندازه ای بزرگ هستند که احساس شوند و قطر آن ها ممکن است تا حدود ۵-۵/۲ سانتی متر افزایش پیدا کند. کیست های پستانی بزرگ بر روی بافت پستانی مجاور خود فشار وارد کرده و باعث ناراحتی و دردناکی پستان می شوند.
متخصصان هنوز علت تشکیل کیست های پستانی را متوجه نشده اند. این کیست ها ممکن است در اثر تغییرات هورمونی ناشی از عادت ماهیانه ایجاد شوند. برخی شواهد گویای این موضوع است که افزایش استروژن در بدن -که باعث تحریک بافت پستانی می شود- در ایجاد این کیست ها نقش دارد.

تشخیص

پزشک پس از صحبت در مورد علائم و بررسی سوابق پزشکی، پستان را معاینه می کند و ممکن است دستور به انجام یک ماموگرام تشخیصی یا سونوگرافی از پستان دهد. بسته به یافته های حاصل از معاینه پستان و آزمایش های تصویربرداری، ممکن است به آسپیراسیون سوزنی ظریف (نمونه برداری از بافت به وسیله مکش و سوزن ظریف/ fine-needle aspiration) یا بیوپسی (نمونه برداری از بافت با سوزن ضخیم) نیاز باشد.
معاینه پستان
پزشک با معاینه فیزیکی پستان، توده ها و سایر ناهنجاری های پستانی را بررسی می کند. از آنجا که پزشک نمی تواند با اکتفا به معاینه بالینی تشخیص قطعی کیست دهد، به آزمایش های دیگری مانند تصویربرداری یا آسپیراسیون سوزنی نیاز خواهد بود.
سونوگرافی پستان
سونوگرافی پستان به پزشک در تشخیص این که توده های پر از مایع یا جامد است کمک می کند. معمولاً توده های پر از مایع نشان دهنده وجود کیست های پستانی هستند. اغلب توده های جامد، مانند فیبروآدنوماها سرطانی نیستند، اما گروهی از آن ها می توانند نشان دهنده سرطان پستان نیز باشند.


در مواردی که توده جامد به نظر می رسد، پزشک توصیه می کند تا برای ارزیابی صحیح آن نمونه برداری (بیوپسی) انجام شود. گاهی اگر تودة پستانی به آسانی لمس شود، سونوگرافی انجام نشده و به جای آن آسپیراسیون سوزنی انجام می شود.
آسپیراسیون سوزنی ظریف (Fine-needle aspiration)
در آسپیراسیون سوزنی، پزشک سوزن ظریفی را وارد توده ی پستانی کرده و با بیرون کشیدن مایع سعی می کند تا کیست را تخلیه کند (آسپیراسیون). در اکثر موارد از سونوگرافی برای مشخص کردن محل دقیق قرار گیری سوزن آسپیراسیون استفاده می شود. اگر مایع خارج شد و توده از بین رفت، پزشک بلافاصله می تواند تشخیص کیست پستانی را تأیید کند.
• اگر مایع درون کیست خونی نبوده و توده از بین رفت، به آزمایش های دیگر و درمان نیازی نیست.
• اگر مایع درون کیست خونی بود یا توده از بین رفت، پزشک نمونه مایع استخراج شده را به آزمایشگاه فرستاده و بیمار را به جراح پستان یا رادیولوژیست (پزشک متخصص تصویربرداری) جهت پیگیری های بیشتر، ارجاع می دهد.
• اگر مایعی تخلیه نشد (آسپیره نشد)، پزشک دستور به انجام تصویربرداری مانند ماموگرام یا سونوگرافی تشخیصی می دهد. نبود هیچ مایعی در آسپیراسیون یا از بین نرفتن توده پس از خارج کردن مایع، نشان دهنده ی این است که توده -یا حداقل قسمتی از آن- جامد است و به احتمال زیاد نمونه ای از سلول ها جهت بررسی احتمال سرطانی بودن آن ها گرفته می شود (بیوپسی با آسپیراسیون سوزنی).

درمان

هیچ درمانی برای کیست های پستانی ساده لازم نیست، -منظور از کیست های ساده، آن دسته از کیست هایی می باشند که با مایع پر شده و علامتی ایجاد نمی کنند-، تشخیص قطعی کیست پستان به کمک سونوگرافی یا پس از آسپیراسیون سوزنی تایید می شود. اگر توده باقی بماند یا به مرور زمان تغییر کند، باید به پزشک مراجعه کرد.

آسپیراسیون سوزنی ظریف
این روش می تواند به تشخیص و درمان کیست های پستانی کمک کند. هنگام ارزیابی، که پزشک تمام مایع کیست را خارج می کند، توده از بین رفته و علائم برطرف می شوند.
ممکن است لازم شود تا برخی کیست های پستانی بیش از یکبار تخلیه شوند. عود کیست ها یا ظهور کیست های جدید بسیار معمول است. اگر کیست پستان همچنان پس از طی دو تا سه چرخه قاعدگی باقی بماند یا بزرگتر شود، باید برای بررسی مجدد به پزشک مراجعه شود.


استفاده از هورمون
استفاده از قرص های ضد بارداری (خوراکی) برای تنظیم چرخة قاعدگی به کاهش عود کیست های پستانی کمک می کند. اما به علت ایجاد عوارض جانبی قابل توجه، استفاده از قرص های ضد بارداری یا سایر درمان های هورمونی مانند تاموکسیفن، فقط برای خانم هایی که دچار علائم شدیدی شده اند تجویز می شود. توقف هورمون درمانی پس از یائسگی می تواند در جلوگیری از ایجاد کیست های پستانی کمک کننده باشد.
جراحی
تنها در شرایط غیرمعمول، برای برداشتن کیست های پستانی به جراحی نیاز می باشد. اگر کیست به طور آزار دهنده ای هر ماه عود کرده یا حاوی مایع خونی باشد یا علائم نگران کنندة دیگری بروز کنند، انجام جراحی ضروری خواهد بود.

سبک زندگی و درمان های خانگی

جهت کاهش ناراحتی هایی که در نتیجه وجود کیست ایجاد شده است، می توان اقدامات زیر را انجام داد:
• استفاده از لباس زیر مناسب. اگرکیست های پستانی دردناک باشند، استفاده از لباس زیر مناسب و کاملاً اندازه، می تواند به تسکین آنها کمک کند.
• استفاده از کمپرس. اگر کیست ها دردناک باشند، استفاده از کمپرس سرد یا گرم در تسکین درد کمک کننده خواهند بود. با قرار دادن یک بسته یخی روی بافت ناحیه کیستیک نیز می توان درد را کاهش داد.
• اجتناب از مصرف کافئین. هیچ مدرکی دال بر وجود ارتباط بین مصرف کافئین و کیست های پستاتی وجود ندارد. با این وجود، پس از حذف کافئین از رژیم غذایی، علائم بیماری در برخی خانم ها کاهش می یابد. با کم کردن یا حذف کافئین -از نوشیدنی ها و همچنین از موادغذایی مانند شکلات-، می توان متوجه شد آیا علائم بهبود می یابند یا خیر.


• استفاده از داروهای ضد درد بنا به صلاح دید پزشک. داروهایی مانند استامینوفن (Tylenolو غیره) یا داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مثل ایبوبروفن(Advil Mortin IB و غیره) یا ناپروکسان(Aleve,Naprosyn و غیره)، می توانند برخی دردهای پستانی را تسکین دهند.

درمان های جایگزین

روغن گل مغربی حاوی اسید چربی به نام لینولئیک اسید است و می توان بدون نسخه نیز آن را تهیه کرد. برخی مطالعات محدود نشان داده اند که روغن گل مغربی می تواند باعث تسکین درد پستان -که گاهی با کیست های پستانی همراه است- در دوره قاعدگی شود. اما از آنجا که این مطالعات کم و کنترل نشده بوده و شواهد قطعی نیز وجود ندارد، به مطالعات بیشتری نیاز است. گرچه عملکرد دقیق آن مشخص نیست اما برخی متخصصان بر این باورند که کمبود اسید لینولئیک در خانم ها، آن ها را نسبت به تغییرات هورمونی طی چرخه ی قاعدگی، حساس تر کرده که همین امر می تواند باعث درد پستان شود.


اگر از مکمل های ویتامین،گیاهی یا رژیمی استفاده می کنید، پزشک خود را از این موضوع مطلع سازید.

آمادگی برای ملاقات با پزشک

در ابتدا می بایست جهت بررسی توده های جدیدی که در پستان ایجاد شده یا تغییراتی که در توده های قبلی به وجود آمده است، به پزشک مراجعه نمود. گاهی ممکن است با توجه به معاینات بالینی پستان یا نتایج حاصل از تصویربرداری ها، به متخصص سلامت پستان ارجاع داده شوید.

آن چه می توانید انجام دهید

اولین ارزیابی ها از سوابق پزشکی فرد صورت می گیرد. علائم، ارتباط آن ها با چرخه قاعدگی و یا هر اطلاعات مرتبط دیگری، را با پزشک در میان بگذارید. بهتر است فهرستی به صورت زیر تهیه کنید:
• تمام علائمی که دارید،حتی اگر به نظر ارتباطی به بیماری نداشته باشند.
• اطلاعات مهم شخصی، از جمله استرس های شدید یا تغییرات اخیر در زندگی.
• تمام داروها، ویتامین ها، داروها و مکمل های گیاهی که به طور منظم مصرف می کنید.
• سوالاتی که باید از پزشک بپرسید، از مهم ترین آنها تا کم اهمیت ترینشان را یادداشت کنید، تا تمام مواردی که شما را نگران کرده است مطرح شوند.

سوالاتی که بهتر است از پزشک خود بپرسید عبارتند از:
• علت بروز علائم چیست؟
• آیا داشتن کیست خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش می دهد؟
• به چه آزمایش هایی نیاز است؟
• کدام روش درمانی مؤثرتر است؟
• چه جایگزین هایی برای درمان مورد نظر وجود دارد؟
• چه کارهایی نباید انجام دهم؟
• چه مجله ها و بروشورهایی در دسترس هستند؟ چه سایت هایی را برای کسب اطلاعات بیشتر پیشنهاد می دهید؟
علاوه بر این سوالات، در پرسیدن هر سوال دیگری که برایتان پیش آمده است تردید نکنید.

از پزشک چه انتظاری می رود

سوالاتی که ممکن است پزشک بپرسد عبارتند از:
• اولین بار چه زمانی متوجه کیست یا توده شده اید؟
• آیا متوجه تغییری در اندازه کیست یا توده شده اید؟
• چه علائمی را تجربه کرده اید و از چه زمانی آغاز شده اند؟
• آیا علائم در یک پستان اتفاق می افتد یا درهر دو؟
• آیا علائم به مرور زمان تغییر کرده اند؟
• آیا درد پستانی وجود دارد؟ اگر بله، شدت آن چقدر است؟
• آیا ترشح از نوک پستان وجود دارد؟ اگر بله، از یک پستان یا هر دو پستان؟
• چرخة قاعدگی چه اثری بر روی کیست پستانی یا توده دارد؟
• آخرین بار چه زمانی ماموگرافی انجام داده اید؟
• آیا سابقه خانوادگی ابتلا به کیست یا توده ی پستانی داشته اید؟
• آیا تا به حال کیست یا توده ی پستانی، بیوپسی یا سرطان پستان داشته اید؟