کیست پیلونیدال (کیست مویی) Pilonidal Disease

نگاه کلی

کیست مویی یک کیسه غیرعادی در پوست است که معمولاً حاوی خرده های پوست و مو هست.این کیست تقریباً همیشه نزدیک استخوان دنبالچه در قسمت بالای شکاف باسن، قرار دارد.

 کیست مویی زمانی ایجاد می شود که مو، پوست را سوراخ کند و سپس درون پوست قرار بگیرد.کیست مویی در صورت عفونی شدن به یک دمل چرکی بسیار دردناک تبدیل می شود. این کیست از طریق ایجاد یک برش کوچک در آن و یا در آوردن آن بصورت کامل با کمک جراحی، تخلیه می شود.

کیست مویی اغلب در مردان جوان رایج است.این عارضه بطور مکرر عود می کند.افرادی که برای مدت زمان طولانی در حالت نشسته قرار دارند مانند رانندگان ماشین های سنگین، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این عارضه قرار دارند.

علائم

کیست مویی در صورت عفونی شدن تبدیل به یک توده متورم(دمل) می شود.علائم و نشانه های کیست مویی عفونی عبارتند از:

درد

قرمزی پوست

تخلیه خون یا چرک از شکاف موجود در پوست

بوی بد ناشی از تخلیه چرک

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

هنگامی که متوجه علائم و نشانه های کیست مویی شدید، به پزشک خود مراجعه کنید.او با بررسی و معاینه این ضایعه می تواند نوع بیماری را تشخیص دهد.

علل بیماری

علت دقیق ایجاد کیست مویی، واضح نیست اما بیشتر کیست های مویی زمانی ظاهر می شوند که موهای سست به درون پوست نفوذ می کنند.اصطکاک و فشار یا مالیده شدن پوست به پوست، لباس تنگ، دوچرخه سواری، نشستن طولانی مدت و سایر عوامل مشابه- باعث رشد مو به سمت پایین و داخل پوست، می شوند.در این مواقع بدن، پوست را مانند یک عامل خارجی می پندارد و اطراف آن یک کیست ایجاد می کند.در موارد نادر، کیست های موجود در بدن، در قسمت هایی غیر از نزدیک استخوان دنبالچه ایجاد می شوند.برای مثال آرایشگران، آرایشگران سگ ها و افرادی که موهای گوسفندها را قیچی می کنند، در بین انگشت هایشان، کیست مویی ایجاد می شود.

عوامل خطرساز(ریسک فاکتورها)

عوامل مشخصی شما را در معرض خطر ابتلا به کیست مویی قرار خواهند داد.این عوامل عبارتند از:

جنسیت (مرد بودن)

سن کم(کیست مویی بیشتر در افراد زیر ۲۰ سال رایج است)

چاقی

عدم فعالیت

نشستن بیش از اندازه

موهای اضافه بدن

موهای سفت و سخت

عوارض بیماری

در صورت درمان نشدن کیست مویی عفونی مزمن، خطر ابتلا به نوعی سرطان پوست که سرطان سلول های سنگفرشی نامیده می شود، افزایش پیدا خواهد کرد.

پیشگیری از بروز بیماری

برای پیشگیری از ایجاد کیست مویی، موارد زیر را رعایت کنید:

تمیز نگه داشتن ناحیه آسیب دیده

کاهش وزن در صورت لزوم

اجتناب از نشستن طولانی مدت

اگر در گذشته کیست مویی داشتید، همواره و بصورت منظم موهای زائد آن ناحیه را شیو کنید و یا از محصولات از بین برنده موهای زائد، استفاده کنید و اینگونه از بازگشت مجدد کیست جلوگیری کنید.

درمان

درمان اولیه کیست مویی معمولاً در مطب پزشک انجام خواهد شد.پزشک ناحیه مورد نظر را با کمک تزریق بی حس می کند و سپس یک شکاف کوچک در کیست ایجاد و در نهایت آن را تخلیه می کند.در صورت عود کردن کیست که معمولاً اتفاق می افتد، به جراحی های بیشتر و وسیع تر و در نهایت برداشتن کامل کیست مویی، نیاز است.

پس از جراحی پزشکتان یکی از روش های زیر را انتخاب خواهد کرد:

باز نگه داشتن زخم.در این روش، جراح زخم را باز نگه می دارد و تنها آن ناحیه را پانسمان می کند و اجازه می دهد تا زخم از داخل به بیرون التیام یابد.این روش منجر به طولانی تر شدن زمان بهبودی می شود اما معمولاً خطر عفونت مکرر کیست در آن کمتر است.

بستن زخم با بخیه.بهبودی در این روش سریع تر اتفاق می افتد اما خطر عفونت مکرر در این روش بیشتر است.برخی از جراحان برش را در کنار شکاف باسن (محلی که بهبودی در آن ناحیه بسیار دشوار است) ایجاد می کنند.

مراقبت از زخم های پس از جراحی بسیار حائز اهمیت است.پزشک یا پرستارمواردی مانند نحوه تعویض پانسمان زخم و اینکه باید چه انتظاری از روند طبیعی بهبودی تان داشته باشید و چه زمانی می بایست با پزشکتان تماس بگیرید را به شما خواهند آموخت.همچنین باید نواحی اطراف زخم را بطور مرتب شیو کنید تا از ورود مو به زخم جلوگیری شود.

آمادگی برای ملاقات با پزشک

احتمالاً ابتدای امر شما به پزشک عمومی مراجعه خواهید کرد.در برخی از موارد او شما را فوراً به یک جراح یا متخصص پوست ارجاع خواهد داد.

آنچه می توانید انجام دهید

پیش از مراجعه به پزشک به سوالات زیر پاسخ دهید و آنها را یادداشت کنید:

چه زمانی علائمتان شروع شدند؟

آیا این مشکل را قبلاً تجربه کرده اید؟

آیا عواملی وجود دارند که باعث بهبودی علائمتان شوند؟

آیا عواملی وجود دارند که باعث تشدید علائمتان شوند؟

چه نوع داروها و مکمل هایی را بصورت منظم مصرف می کنید؟

از پزشک چه انتظاری می رود

پزشک احتمالاً تعدادی از سوالات زیر را از شما خواهد پرسید:

آیا تب دارید؟

آیا این درد باعث نخوابیدن و بیدار ماندنتان در طول شب می شود؟

آیا در تمام طول روز در حالت نشسته قرار دارید؟